Τα χάλια της εκπαίδευσης

Τα χάλια της εκπαίδευσης

Κανείς δεν έπαθε τίποτε από την πειθαρχία που απαιτεί η μάθηση. Το ανάποδο

Πόσο ανόητο, ρηχό και επικίνδυνο είναι να ισχυρίζεται δάσκαλος: «Δεν διορθώνουμε στα γραπτά των παιδιών τα ορθογραφικά λάθη. Τα αφήνουμε να εκφράζονται»!

Εάν δεν είναι δεύτερη γλώσσα, τα ελληνικά, εάν δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαθησιακές δυσκολίες, είναι ΕΚ ΤΩΝ ΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ ότι πρέπει να διορθώνουμε ΟΛΑ τα λάθη των γραπτών των παιδιών.

Σιγά σιγά από τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ αρχίσαμε να ολισθαίνουμε στην ευκολία: όχι διορθώσεις, όχι καλλιέργεια της μνήμης με την απαγγελία ποιημάτων, κρυφά τα βιβλία της Γραμματικής και του Συντακτικού λες και είναι τα αμαρτωλά κείμενα ενώ θα έπρεπε να είναι σταθερά βιβλία αναφοράς και να είναι φίλοι και σύμμαχοι των παιδιών.

Έλλειψη πειθαρχίας δεν σημαίνει παιδοκεντρικότητα, σημαίνει ανικανότητα διδασκαλίας, αγαπητοί μου δάσκαλοι! Τα έχει πει και ο Φουκώ πολύ καλά. Μάθηση άνευ σωματικής και διανοητικής πειθαρχίας δεν υπάρχει. Είναι πατερναλισμός η οποιαδήποτε ανοχή στις ευκολίες μας. Γινόμαστε με πολύ επικίνδυνο τρόπο ουραγοί των ιδιωτικών σχολείων που η πλειονότητα των γονιών δεν μπορούν να πληρώσουν και εμείς είμαστε οπαδοί της ποιοτικής δημόσιας εκπαίδευσης έως θανάτου.

Τα έχω γράψει όλα αυτά, τα έχω κάνει πράξη στα μαθήματά μου και απέκτησα τη φήμη της στριφνής και αυταρχικής. Είναι τα παράσημά μου και είμαι περήφανη που οι φοιτήτριες και οι φοιτητές μου έμαθαν τα γράμματα που έπρεπε να μάθουν και μπορούν να κάνουν μία εργασία.

Από το 1984 που άρχισα να γνωρίζω το αγγλικό εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι σήμερα παρακολούθησα με μεγάλη μου λύπη την κατρακύλα του εκπαιδευτικού τους συστήματος, ειδικά στο μάθημα των Αγγλικών. Κακώς νοούμενος προοδευτισμός, δήθεν μήθεν παιδοκεντρικότητα και άπειρη αμορφωσιά.

Έχετε μάθει κάποια γλώσσα ή κάποιο όργανο ή οτιδήποτε άλλο χωρίς ζόρι; Κανείς δεν έπαθε τίποτε από την πειθαρχία που απαιτεί η μάθηση. Το ανάποδο.

Και μία σημείωση: ας σταματήσει η συνωμοσία της διεκπεραίωσης του μισού προγράμματος στο σπίτι. Οι γονείς ΔΕΝ είναι δάσκαλοι και ούτε πρέπει να γίνουν. Και τα βαριά σχολικά βιβλία δεν χρειάζονται βόλτες πέρα-δώθε. Η θέση τους είναι στο σχολείο, το οποίο καλό θα ήταν να είναι για όλους ολοήμερο και να εποπτεύει τις εργασίες των παιδιών.