Η κρίση χρειάζεται πειθαρχία και συνοχή

Η κρίση χρειάζεται πειθαρχία και συνοχή

Άρθρο γνώμης

Χθες είχαµε ένα υπουργικό µε δικλίδες διεξόδου. Ανάσες αλλά όχι ανακούφιση. Σε δύο εβδοµάδες θα υπάρξουν και νέες ανακοινώσεις. Με ανάσες θα προχωρήσουµε και όχι µε υπερβάσεις…

Η Ελλάδα την παρούσα χρονιά αλλά και τις επόµενες, µέχρι τουλάχιστον να ανακτηθεί µια στοιχειώδης ευταξία στο διεθνές σύστηµα, έχει ένα δύσκολο «στοίχηµα» να αντιµετωπίσει: Να µην επιστρέψει ως χώρα και ως οικονοµία σε αρνητικό ή και «βαλτώδες» έδαφος. Αυτό δεν είναι κάτι απλό. Είναι µια πολύ λεπτή ισορροπία επειδή η Ελλάδα ενώ έχει ανακτήσει την επενδυτική της βαθµίδα, έχει ισχυρό διεθνές προφίλ αξιοπιστίας ως προς το πολιτικό ρίσκο και άµυνες στα κρατικά της οµόλογα, την ώρα που η διεθνής πολιτική αλλά και η εθνική της άµυνα ενισχύονται, είναι µια ακριβή χώρα. Υπάρχουν συνεχείς και χωρίς δηµοσιονοµικό ρίσκο αυξήσεις µισθών και συντάξεων. Ταυτόχρονα µείωση φόρων. Αλλά για να συµπέσει η πραγµατικότητα στην καθηµερινότητα µε την εικόνα των αριθµών χρειάζεται χρόνος.

Και ο χρόνος αυτός δεν υπάρχει. ∆εν είµαστε (όχι εµείς η Ελλάδα, αλλά η Ευρώπη) σε µία θετική συγκυρία που να δίνει δεδοµένα µεγαλύτερης ευηµερίας και να διευκολύνει την όλη εθνική εξέλιξη. Τα δηµόσια οικονοµικά είναι ισχυρά, αλλά τα ιδιωτικά οικονοµικά είναι οριακά.

Οι δυνάµεις της αντιπολίτευσης που έχουν πολιτικές και κοµµατικές φιλοδοξίες αλλά όχι κυβερνητικές ευθύνες, κάθε θετική ανακοίνωση ή δέσµη µέτρων από την πλευρά της κυβέρνησης τη µηδενίζουν. Μιλούν σε σταθερή βάση για «ψίχουλα» ή µηδενικά αθροίσµατα. Προτείνουν µάλιστα µέτρα εντυπωσιακά αφού το κριτήριό τους δεν είναι ο ρεαλισµός και οι πραγµατικές δυνατότητες του προϋπολογισµού ή οι διασφαλίσεις για τη σταθερή θετική πορεία αλλά η µία ηµέρα δηµοσιότητας στα µίντια. Κάτι δεκαδικά παραπάνω στις δηµοσκοπήσεις της εβδοµάδας. Την ευθύνη της πορείας και της σταθερότητας στην εξέλιξη της χώρας -δηµόσιων και ιδιωτικών οικονοµικώντην έχει η κυβέρνηση. Και τελικά ο πρωθυπουργός. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη έχει την πλήρη ευθύνη για την πορεία της χώρας των νοικοκυριών ή των επιχειρήσεων στο όριο φυσικά που της επιτρέπεται από τους ευρωπαϊκούς περιορισµούς. Την ευθύνη αυτή θα την έχει πλήρως µέχρι να φθάσουµε στο τέλος ουσιαστικά της συνταγµατικής δεύτερης θητείας της οπότε οι πολίτες µε την ψήφο τους θα αποφασίσουν για τη συνέχεια.

Η Ελλάδα στη φάση της θετικής πορείας στην οποία βρίσκεται σε καµία περίπτωση δεν ήθελε µία ενεργειακή κρίση της κλιµάκωσης που σηµειώνεται εν µέσω µάλιστα του φθινοπώρου και ενόψει του χειµώνα. Επίσης σε καµία περίπτωση δεν τη βολεύει η κρίση των κρατικών οµολόγων που άρχισε από τις ΗΠΑ και απλώνεται στην Ευρώπη µέσω των διεθνών αγορών χρήµατος. Φυσικά δεν την ευνοούν οι αυξήσεις των επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Ευρώπης, που σηµαίνει πιο ακριβό χρήµα για δάνεια, επενδύσεις, την κίνηση των κεφαλαίων. Στην παρούσα συγκυρία η Ελλάδα πιέζεται στα δηµόσια οικονοµικά της, την καθηµερινότητα για τα νοικοκυριά και στη µικροµεσαία επιχειρηµατικότητα. Παρ’ όλα αυτά δεν υπάρχει διάχυτη ανησυχία ότι µπορεί η θετική πορεία της προς την ανάκαµψη και η σταθερότητα µπορούν να ανακοπούν και πολύ περισσότερο να αναστραφούν σε µια διαδροµή προς, εκτός ελέγχου, δηµοσιονοµικές αναταράξεις. Αυτό είναι το πλεονέκτηµα που υπάρχει: Η επιτυχία µιας κοινής πορείας διακυβέρνησης και πολιτών όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Είµαστε εδώ και φιλοδοξούµε βάσιµα ότι θα πάµε παραπέρα.

Ναι, αλλά τι θα γίνει τώρα µέσα σε αυτήν την περιδίνηση των πολλαπλών κρίσεων που µας επηρεάζουν; Την πορεία θα τη δώσει η διακυβέρνηση. Το γεγονός ότι δεν αγωνιούµε για µία νέα χρεοκοπία είναι απόδειξη ότι το µοντέλο Μητσοτάκη λειτουργεί και µας προφυλάσσει από τις ισχυρές παγκόσµιες ανατροπές. Αλλά η καθηµερινότητα βαραίνει. Φθάνει σε όρια µη ανεκτά ή απολύτως ασφυκτικά. Χθες είχαµε ένα υπουργικό µε δικλίδες διεξόδου. Ανάσες, αλλά όχι ανακούφιση. Σε δύο εβδοµάδες θα υπάρξουν και νέες ανακοινώσεις. Με ανάσες θα προχωρήσουµε και όχι µε υπερβάσεις. Θα χρειασθούν πειθαρχία και συνοχή αυτήν την περίοδο από τους σώφρονες και λογικούς ανθρώπους. Και είναι πολλοί οι λογικοί σε αυτήν τη χώρα που έχει δοκιµασθεί τόσο πολύ από το… παράλογο ή το ευκαιριακό.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή*