Μελέτη αμφισβητεί τις 7 ηπείρους: Αυτές οι δύο μπορεί να αποτελούν μία

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Gondwana Research και επικεντρώνεται στις τεκτονικές διεργασίες που διαμόρφωσαν τον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο διαχωρισμός των δύο ηπειρωτικών μαζών δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως, όπως θεωρείται παραδοσιακά.

Ο ρόλος της Ισλανδίας στη νέα θεωρία**

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας είναι ο δρ Τζόρνταν Φέθεαν από το Πανεπιστήμιο του Ντέρμπι. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι τεκτονικές πλάκες της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας εξακολουθούν να τεντώνονται, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διαδικασία διαχωρισμού τους βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

Κεντρικό σημείο της μελέτης αποτελεί η Ισλανδία, η οποία βρίσκεται πάνω στη Μεσοατλαντική Ράχη, εκεί όπου απομακρύνονται οι τεκτονικές πλάκες της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η Ισλανδία και η υποθαλάσσια περιοχή γύρω της ενδέχεται να περιλαμβάνουν γεωλογικά τμήματα που συνδέονται με τις δύο ηπειρωτικές πλάκες. Για να περιγράψουν αυτή τη δομή, εισήγαγαν τον όρο «Ρηγματωμένο Ωκεάνιο Μαγματικό Οροπέδιο» (ROMP).

Η «χαμένη Ατλαντίδα» κάτω από τον ωκεανό**

Ο δρ Φέθεαν παρομοίασε την πιθανή ανακάλυψη με μια «χαμένη Ατλαντίδα» της γεωλογίας, περιγράφοντας τμήματα μιας αρχαίας ηπειρωτικής δομής που ενδέχεται να βρίσκονται βυθισμένα κάτω από τη θάλασσα και στρώματα ηφαιστειακών πετρωμάτων.**

Η ομάδα εντόπισε, επίσης, γεωλογικές ομοιότητες ανάμεσα στην Ισλανδία και την ηφαιστειακή περιοχή Αφάρ στην Αφρική. Τα ευρήματα αυτά ενδέχεται να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίζονται και διαχωρίζονται οι ήπειροι.

Μια θεωρία που χρειάζεται περαιτέρω έλεγχο**

Οι ίδιοι οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η υπόθεση είναι αμφιλεγόμενη και ότι απαιτούνται πρόσθετες έρευνες για να επιβεβαιωθεί.

Στα επόμενα βήματα περιλαμβάνονται αναλύσεις ηφαιστειακών πετρωμάτων στην Ισλανδία και υπολογιστικές προσομοιώσεις για τη διερεύνηση του σχηματισμού του ROMP.**

Η μελέτη δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει επίσημα ο αριθμός των ηπείρων που αναγνωρίζονται στη γεωγραφία. Προτείνει, ωστόσο, μια διαφορετική προσέγγιση στη γεωλογική εξέλιξη της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, η οποία θα χρειαστεί περαιτέρω επιστημονική τεκμηρίωση.