Υπερπλούσιοι με περιουσία $160 δισ. εγκαταλείπουν τη Βρετανία - Η Ελλάδα αλλάζει τα δεδομένα

Η φυγή των υπερπλούσιων από Βρατανία εξελίσσεται σε σοβαρό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα, με το Bloomberg να υπολογίζει ότι περιουσίες περίπου 160 δισ. δολαρίων συνδέονται πλέον με ανθρώπους που έχουν περιορίσει ή διακόψει τους δεσμούς τους με τη χώρα.

Η τάση αυτή αποκτά ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον μετά την απόφαση του Βρετανού διαχειριστή hedge fund Κρις Ρόκος να μεταφέρει τη βάση του στην Ελλάδα, κίνηση που προκάλεσε αίσθηση στο χρηματοπιστωτικό City, σημειώνει το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων.

Ο Ρόκος δεν θεωρείται απλώς ακόμη ένας εύπορος ξένος που εγκαταλείπει τη Βρετανία. Είναι Βρετανός, δημιούργησε την περιουσία και την επαγγελματική του διαδρομή στο Λονδίνο και συγκαταλέγεται στους σημαντικούς φορολογουμένους της χώρας.

Γι’ αυτό η επιλογή της Ελλάδας θεωρείται ιδιαίτερα συμβολική: δείχνει ότι η μετακίνηση πλούτου μπορεί να αφορά πλέον και ανθρώπους με βαθιές, διαχρονικές ρίζες στη βρετανική οικονομία.

Η εξέλιξη έρχεται μετά τις φορολογικές αλλαγές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια. Η κατάργηση του καθεστώτος των non-doms, οι αυξημένες επιβαρύνσεις σε κληρονομιές και επενδυτικά κέρδη, αλλά και η διαρκής συζήτηση για νέους φόρους έχουν ενισχύσει την ανησυχία μεταξύ εύπορων κατοίκων.

Μέχρι σήμερα, βασικοί προορισμοί για όσους εγκαταλείπουν τη Βρετανία ήταν το Μονακό, η Ελβετία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η είσοδος της Ελλάδας σε αυτόν τον χάρτη, μέσω μιας τόσο προβεβλημένης περίπτωσης, δημιουργεί νέο ενδιαφέρον.

Η χώρα μπορεί να ενισχύσει την εικόνα της ως τόπου εγκατάστασης επενδυτών και στελεχών υψηλής καθαρής περιουσίας, ιδιαίτερα εφόσον συνδυάζει φορολογικά κίνητρα, ποιότητα ζωής και πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

Το ελληνικό ενδιαφέρον ενισχύεται επειδή μια τέτοια μετακίνηση δεν αφορά μόνο τον ίδιο τον επενδυτή. Μπορεί να συνοδεύεται από οικογενειακά γραφεία, συνεργάτες, συμβούλους, επενδυτικές δραστηριότητες και αυξημένη ζήτηση για ακίνητα και υπηρεσίες υψηλής αξίας.

Παράλληλα, η παρουσία γνωστών διεθνών επιχειρηματιών μπορεί να λειτουργήσει ως διαφήμιση για την Ελλάδα σε κύκλους μεγάλου ιδιωτικού πλούτου, ενισχύοντας την προσπάθεια προσέλκυσης κεφαλαίων και φορολογικών κατοίκων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με σημαντικά δυνητικά οφέλη για την οικονομία.

Για την Ελλάδα, αντίθετα, η περίπτωση Ρόκος μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρό μήνυμα διεθνώς. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για μεμονωμένη επιλογή ή για την αρχή μιας ευρύτερης μετακίνησης κεφαλαίων και προσώπων προς τη χώρα.