Ιδού η απειλή

Ιδού η απειλή

Αυτές είναι οι θέσεις των στρατευμάτων στα τουρκικά παράλια–Η απόδειξη ότι η εμμονή της Άγκυρας για αποστρατικοποίηση των νησιών μας είναι εκτός πραγματικότητας

Ελληνοτουρκικά: Ο στρατιωτικός χάρτης του Αιγαίου αλλάζει και στις δύο πλευρές του.

Την ώρα που η Τουρκία ζητά με ένταση την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου στα μικρασιατικά παράλια, αναδιατάσσει και ενισχύει τις χερσαίες δυνάμεις της προσθέτοντας μία ακόμη ταξιαρχία καταδρομών σε μια περιοχή όπου ήδη διαθέτει τη Στρατιά Αιγαίου, ισχυρές αμφίβιες δυνάμεις και σημαντικές στρατιωτικές υποδομές.

Η συγκεκριμένη αναδιάταξη αποκτά και πολιτικοστρατιωτική διάσταση αφού δικαιώνει την Ελλάδα για τη θωράκιση των νησιών, καθώς οι προαναφερόμενες τουρκικές μονάδες είναι εκπαιδευμένες για διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων.

Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με τη δική της ερμηνεία των Συνθηκών της Λωζάννης και των Παρισίων, ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα υπόκεινται σε περιορισμούς στρατιωτικοποίησης και η Αθήνα απορρίπτει τις τουρκικές αιτιάσεις τονίζοντας το δικαίωμα άμυνας απέναντι στις στρατιωτικές δυνατότητες που διατηρεί η Τουρκία λίγα μίλια από τα νησιά.

Και προς τούτο ενισχύει τη θωράκιση της άμυνας των νησιών ως απάντηση από τη στιγμή –σύμφωνα με πρώην Α/ΓΕΣ– που η Τουρκία ενώ αμφισβητεί την ελληνική στρατιωτική παρουσία, αναδιατάσσει και ενισχύει τις δικές της στρατιωτικές δυνάμεις στην απέναντι ακτή.

Ασκήσεις**

Η Ελλάδα απαντά «ανεπίσημα» στην τουρκική πρόκληση με την ένταση της επιχειρησιακής δραστηριότητας στη θάλασσα, αλλά και στη διεύρυνση των στρατιωτικών συνεργασιών της Αθήνας.

Ελληνικά πολεμικά πλοία, αεροπορικά μέσα και ειδικές δυνάμεις συμμετέχουν σε εθνικές και πολυεθνικές ασκήσεις, ενώ οι συνεργασίες με Κύπρο, Αίγυπτο, Ισραήλ, Γαλλία και Ιταλία δημιουργούν ένα πυκνότερο πλέγμα συνεκπαίδευσης από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο.

Δεν πρόκειται για ευθεία αντιπαράθεση «κίνηση προς κίνηση», όπως λένε πηγές του Πενταγώνου, αφού οι περισσότερες ελληνικές ασκήσεις είναι προγραμματισμένες και δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως απάντηση σε συγκεκριμένη τουρκική μετακίνηση.

Η συνολική εικόνα, ωστόσο, δείχνει δύο διαφορετικές στρατιωτικές λογικές στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, αφού η Τουρκία ενισχύει τις δυνάμεις της στην απέναντι ακτή και η Ελλάδα επενδύει στην παρουσία στη θάλασσα, στην ετοιμότητα και στη δυνατότητα κοινής δράσης με περιφερειακούς και ευρωπαϊκούς εταίρους.

Σε αυτό το περιβάλλον, η εγκατάσταση της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Σόκε της επαρχίας Αϊδινίου, απέναντι από τη Σάμο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Η απόφαση είχε εγκριθεί από τον Ιούνιο, με το τουρκικό υπουργείο Άμυνας να την εντάσσει στις «ανάγκες αποστολής και επιχειρήσεων» των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η Άγκυρα δεν συνδέει επισήμως την κίνηση με την Ελλάδα ή τη Σάμο.

Το επιχειρησιακό αποτέλεσμα, σαφές: Μια δύναμη υψηλής κινητικότητας βρίσκεται πλέον πολύ κοντύτερα στο Αιγαίο και στα ελληνικά νησιά, περιορίζοντας σημαντικά τον χρόνο που θα απαιτούνταν για τη μεταφορά αντίστοιχων μονάδων από το εσωτερικό της Τουρκίας.

Ο άξονας**

Η σημασία της μεταφοράς γίνεται μεγαλύτερη αφού το Σόκε είναι απέναντι από τη Σάμο.

Στη Σμύρνη βρίσκεται η διοίκηση της Στρατιάς Αιγαίου, σχηματισμού που θεωρείται από την Ελλάδα βασικό στοιχείο της απειλής στο Αιγαίο.

Στη Φώκαια βρίσκεται ο κύριος πυρήνας των τουρκικών αμφίβιων δυνάμεων. Βορειότερα, στο Έντρεμιτ, βρίσκεται η 19η Ταξιαρχία Καταδρομών, ενώ νοτιοανατολικά, στο Ντενιζλί, βρίσκεται η 11η.

Με την εγκατάσταση της 51ης στο Σόκε σχηματίζεται γεωγραφικά ένας άξονας Έντρεμιτ – Σμύρνη/Φώκαια – Σόκε – Ντενιζλί, με δυνάμεις διαφορετικών δυνατοτήτων, αλλά με αυξημένη παρουσία καταδρομών κοντά στο Αιγαίο.

Η 51η δεν είναι αμφίβια ταξιαρχία και, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν διαθέτει οργανικά αποβατικά μέσα.

Αυτό όμως δεν μειώνει τη σημασία της μεταφοράς της, αφού οι καταδρομείς αποτελούν δύναμη υψηλής ετοιμότητας και κινητικότητας και μπορούν, με την υποστήριξη άλλων κλάδων, να χρησιμοποιηθούν σε αεροκίνητες, ειδικές και ευρύτερες διακλαδικές επιχειρήσεις.

Το Πεντάγωνο εστιάζει, πλέον, στις πρόσθετες επιχειρησιακές επιλογές που αποκτά η τουρκική διοίκηση και στη δυνατότητα ταχύτερης συγκέντρωσης δυνάμεων σε μια περιοχή όπου τα ελληνικά νησιά βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τις τουρκικές ακτές.

Και η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει απλός παρατηρητής των εξελίξεων αυτών.

Η εγκατάσταση της ταξιαρχίας στο Σόκε *έχει άμεση σχέση με την επιχειρησιακή εκπαίδευση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεω*ν.

Η «EFES-2026» περιέλαβε αμφίβιες και αεροκίνητες ενέργειες, ειδικές δυνάμεις, πυροβολικό, αντιαεροπορική άμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο.

Παράλληλα, η «Denizkurdu-I/2026» αναπτύσσεται σε Μαύρη Θάλασσα, Θάλασσα του Μαρμαρά, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, με συμμετοχή διαφορετικών κλάδων.

Η εικόνα αυτή, σύμφωνα με την ανάγνωση του Πενταγώνου, αφορά τη δυνατότητα συνδυασμού καταδρομών, αμφίβιων δυνάμεων, ναυτικών και αεροπορικών μέσων μέσα σε ένα διακλαδικό επιχειρησιακό περιβάλλον.

Ελληνική απάντηση**

Απέναντι σε αυτή τη διάταξη, η Αθήνα αυξάνει την επιχειρησιακή δραστηριότητά της στη θάλασσα. Στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου, το Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποίησε την «ΟΡΜΗ 2/26» στον Σαρωνικό και στο Μυρτώο, με μονάδες της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών και ελικόπτερο MH-60R.

Οι φρεγάτες «Ύδρα» και «Νικηφόρος Φωκάς» συνεκπαιδεύτηκαν με μονάδες του ισραηλινού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο, και στη συνέχεια συμμετείχαν στη «ΣΑΛΑΜΙΣ – 03/26» μαζί με κυπριακές δυνάμεις. Ακολούθησε η «MEDUSA 15/2026» στην Κρήτη και στο Αιγαίο, με Ελλάδα, Αίγυπτο, Κύπρο, Γαλλία και Ιταλία και αντικείμενο, μεταξύ άλλων, θαλάσσιες, αερομεταφερόμενες και ειδικές επιχειρήσεις.

Πρόκειται –σύμφωνα με ενημερωμένες πηγές– για ελληνική απάντηση που δεν διατυπώνεται με ανακοινώσεις απέναντι σε κάθε τουρκική κίνηση, αλλά οικοδομείται στην πράξη.

Δηλαδή, περισσότερη εκπαίδευση, παρουσία στη θάλασσα και, κυρίως, δυνατότητα συνεργασίας με διαφορετικές ένοπλες δυνάμεις στην περιοχή.

Ο νέος στρατιωτικός χάρτης του Αιγαίου δεν αποτυπώνεται, επομένως, μόνο στις μονάδες που μετακινούνται.

Αποτυπώνεται στην πύκνωση δυνάμεων στα μικρασιατικά παράλια, στις αμφίβιες δυνατότητες της Τουρκίας και στις μεγάλες διακλαδικές ασκήσεις της, αλλά και στην ελληνική προσπάθεια να ενισχύσει τη ναυτική παρουσία και το δίκτυο συνεργασιών της.

Και η ελληνική απάντηση στη συγκέντρωση ενός πυκνότερου πλέγματος τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, είναι η ενίσχυση της αποτροπής τόσο με δικές της δυνάμεις όσο και μέσα από ένα ευρύτερο δίκτυο στρατιωτικών συνεργασιών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»*

Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ