Οι υποκριτές και Φαρισαίοι και ο Τσίπρας

Φαίνεται ότι στη χώρα τα λύσαμε όλα τα άλλα, και το πρόβλημα μας είναι εάν ο Αλέξης Τσίπρας είναι άθεος ή όχι με αφορμή την επίσκεψη του στο Άγιο Ορος.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της πολιτικής ζωής της χώρας. Αντί να γίνεται πολιτική αντιπαράθεση για μια σειρά κρίσιμα θέματα σε μια κοινωνία που στενάζει, θα φθάσουμε να μετράμε εάν και πόσο κάποιος είναι ή όχι χριστιανός, εάν είναι λίγο ή πολύ πατριώτης, κ.α.

Η υποκρισία στο μεγαλείο της. Ποιος είναι ικανός να κρίνει τον πρώην πρωθυπουργό και τον καθέναν για το εάν είναι ή όχι πιστός, εάν είναι ή όχι άθεος; Υπάρχει μέτρο σύγκρισης για το πόσο πιστός είναι κάποιος ή όχι;

Εάν υπάρχει και το γνωρίζουν στη ΝΔ να μας το εξηγήσουν πως μετριέται ακριβώς αυτό το στοιχείο… Θα έχει ενδιαφέρον!

Προφανώς όσοι επικρίνουν τον Τσίπρα για την επίσκεψη του στο Άγιο Ορος αγνοούν ή κάνουν πως δεν ξέρουν ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός πολιτικών που εμφανίζονται ως πολύ πιστοί, κάνουν μεγάλους σταυρούς και τρέχουν σε κάθε εκκλησία, στα πλαίσια του κυνηγιού των ψήφων, αλλά είναι βαθύτατα υποκριτές.

Στα χρόνια που είμαι στο ρεπορτάζ έχω συναντήσει πολλούς τέτοιους υποκριτές, μεταξύ αυτών και πρώην «γαλάζιους» υπουργούς, και αντίθετα έχω γνωρίσει πάρα πολλούς άλλους και από άλλους χώρους, πλην ΝΔ, για τους οποίους υπάρχει η αίσθηση ότι είναι άθεοι ή «ολίγον πιστοί», αλλά είναι πιο πιστοί και από τους πιστούς!

Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν άθεοι, αλλά είναι βαθύτατα…άνθρωποι με όλη τη σημασία της λέξης και το αποδεικνύουν τη σημερινή εποχή της κρίσης και άλλοι που δηλώνουν πιστοί και αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή.

«Πράγματι, αυτόν τον θεό που οι άθεοι αρνούνται, ίσως θα έπρεπε να τον αρνούνται και οι ενσυνείδητοιΧριστιανοί -να τον απορρίπτουν ως σκέτη καρικατούρα.Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για την απήχηση που έχουν. Μας αναγκάζουν να κάνουμε μια γερή και εις βάθος έρευνα για το ποια είναι η δική μας αντίληψη για τον Θεό»έγραψε πριν χρόνια ο πατήρ Ιωάννης Μπρεκ («Στα χέρια του Θεού: Κείμενα πίστης και ελπίδας, εκδόσεις Εν πλω).

Κατά καιρούς το Άγιον Όρος, όπως έχω πληροφορηθεί, το επισκέπτονται πολλοί άθεοι, αρκετά φιλοσοφημένοι, που κατά βάθος πιστεύουν πιο πολύ από πολλούς που σταυροκοπιούνται υποκριτικά. Άνθρωποι που αναζητούν το υπερβατικό, αλλά δια της οδού «πίστευε και ερεύνα» και που μπορεί πιο εύκολα, από τους αιρετικούς, να πιστέψουν!

Και όπως αναφέρουν στην Αθωνική Πολιτεία, ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη και «αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν».

Ο ίδιος ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, έχει αναφέρει σε μια συνέντευξή του πριν από χρόνια, ότι η σχέση του με την Εκκλησία είναι πολύ καλή και στηρίζεται στην… ντομπροσύνη.

«Είμαι άθεος και δεν πιστεύω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι τη θρησκεία και κυρίως τους κληρικούς που δίνουν μάχη καθημερινά, ειδικά στην επαρχία διατελώντας ένα πολύ δύσκολο έργο. Σέβομαι τους παπάδες και το κοινωνικό τους έργο. Σε κάθε περιοχή, χωριό, που πηγαίνω συνομιλώ μαζί τους και ανταλλάσσουμε απόψεις»έλεγε το καλοκαίρι του 2011 και συμπλήρωνε:«Με τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο οι σχέσεις μου είναι πολύ καλές και έχουμε σε πολύ υψηλό επίπεδο συζητήσεις για όλα τα θέματα. Εκτιμώ και σέβομαι τα πιστεύω τους αλλά έχω την δική μου κοσμοθεωρία και δεν μου αρέσει να κρύβομαι».

Πάντα οι μεγάλοι θεολόγοι της Εκκλησίας υποστήριζαν ότι ο Θεός είναι πέρα απ’ την ύπαρξη, πέρα από κάθε αντίληψη που θα μπορούσαμε να έχουμε γι’ Αυτόν.Και τότε, γίνεται φανερό ότι οι άθεοι, εξ ορισμού, αρνούνται κάτι για το οποίο δεν γνωρίζουν τίποτε.

Όπως παρατηρεί ο αμερικανός ψυχολόγος Allport στο βιβλίο του «Το άτομο και η θρησκεία του», «αντιδρών τόσον βιαίως εναντίον της θρησκείας ο ένθερμος άθεος, προδίδει εις την πραγματικότητα ένα βαθύ ενδιαφέρον προς τον θρησκευτικόν τρόπον ζωής».

Ο δε επίσης αμερικανός ποιμαντικοψυχολόγος Waterhouse υποστηρίζει ότι «Ως επί το πλείστον οι αντιδραστικοί άθεοι και αγνωστικισταί είναι παραδείγματα μιας διαδικασίας επιστροφής εις τον Θεόν, η οποία κατέστη συγκεχυμένη ήδη κατά την εκκόλαψιν».