Πού τρώμε στα Ιλίσια: 13 μαγαζιά σε μια γειτονιά που τα έχει… όλα

Γεωργία Παπαστάμου, Μαρίνα Πετρίδου, Αντζελα Σταματιάδου

Εχουν μεγάλη γκάμα προτάσεων για φαγητό τα Ιλίσια – από ψησταριές, ταβέρνες και αστικά εστιατόρια με μαγειρευτά μέχρι fine dining. Σιγά σιγά έχει στηθεί εκεί μια μικρή «σκηνή» για όλες τις ώρες και τις διαθέσεις. Για μια μερίδα λαχανοντολμάδες ή ένα λαδερό το μεσημέρι ή για ένα επαγγελματικό ραντεβού που συνδυάζει το τερπνόν με το ωφέλιμο, για ένα ποτήρι κρασί και κάτι να τσιμπήσεις μετά τη δουλειά, για φαγητό με την παρέα και την οικογένεια, για μια καλή έξοδο, από αυτές που κάνεις μια στο τόσο, με λευκά τραπεζομάντηλα και λίγη επισημότητα παραπάνω.

Ταβέρνα του Αορίτη: παϊδάκι στη σχάρα, γίγαντες στο τηγάνι

Καλή περίπτωση αυτή η ταβέρνα που διαλέγει προσεκτικά τα υλικά της, μαγειρεύει με μέτρο και παιδεία κι είναι με έναν δικό της τρόπο παραδοσιακή και σύγχρονη μαζί. Αν έπρεπε να διαλέξω δύο από τα πιάτα, θα ήταν οι τηγανητοί γίγαντες με τα βλίτα και τη σχετικά ήπια σκορδαλιά ντομάτας, και τα τρυφερά, υποδειγματικά ψημένα παϊδάκια που έρχονται από το Αγρίνιο. Αλλά εκεί στον Αορίτη, όπου μπορείς να φας με φόντο τη βεραμάν ρετρό κουζίνα, ή έξω στο υπερυψωμένο πλακόστρωτο απέναντι από το παρκάκι, κάνουν κι άλλα ωραία, κάποια σταθερά, κάποια ημέρας. Από πίτες –την τελευταία φορά που πήγα είχα πετύχει σπανακοτυρόπιτα, με χονδρούτσικο, κρατσανιστό φύλλο και πλούσια γέμιση- μέχρι φιλετάκια από μπούτι προβατίνας με μεστή, «άγρια» γεύση και σάλτσα από τα κόκαλα για συνοδεία. Κι από ρεβυθάδα με μπακαλιάρο μέχρι γιουβέτσι, αρνάκι στον φούρνο με πατάτες και μουσακά. Α.Σ.

Μαιάνδρου 15, Ιλίσια, Τ/ 210-72.55.699*

Pied à Terre: για κρασί και πισαλαντιέρ μετά το σχόλασμα

Για μετά το γραφείο, το Pied à Terre έχει μια πολύ ελκυστική πρόταση: πισαλαντιέρ και κόκκινο κρασί. Το δεύτερο το συναντάς συχνά στην πόλη, την πρώτη όμως όχι. Ξεκινάμε λοιπόν, με την ανοιχτή πίτα της Νίκαιας, που έχει μαλακή, ελαστική ζύμη και τραγανές άκρες. Οι αντζούγιες ισορροπούν με την αλμύρα τους τη γλυκιά σάλτσα ντομάτας, ενώ λίγες μαύρες ελιές συμπληρώνουν τη γέμιση. Συνεχίζουμε με steak σε μια σάλτσα που συνδυάζει το πιπέρι με ευχάριστη οξύτητα. Δίπλα του, μια ντοματοσαλάτα με χαρουποπαξίμαδα και ένα πλούσιο, μαλακό τυρί. Το wine bistrot των Ιλισίων συνδυάζει προσεγμένο φαγητό με αρκετές ενδιαφέρουσες ετικέτες από τον ελληνικό και τον γαλλικό αμπελώνα, ορισμένες διαθέσιμες και σε ποτήρι. Στον χώρο, τα μαρμάρινα τραπεζάκια, οι μπορντό λεπτομέρειες και τα κλασικά ρατάν καθίσματα έξω παραπέμπουν σε γαλλικό μπιστρό. Η μουσική, πάντως, δεν ταιριάζει ιδιαίτερα με το σκηνικό και η ατμόσφαιρα θέλει ακόμη λίγη δουλειά για να δέσει. Μ.Π.

Βεντήρη 3, Τ/ 698-40.01.004*

Vezené: βαθιά νοστιμιά της στεριάς και της θάλασσας

Για το –πολύ καλό– κρέας πηγαίναμε επί χρόνια στον Vezené. Αυτό ήταν το υπερατού. Mέχρι που ο Αρης Βεζενές αποφάσισε να βάλει και τη θάλασσα στο παιχνίδι. Έκανε παραπάνω από καλά. Το signature βοδινό ταρτάρ πατσίτσιο και ο σβέρκος από κατσίκι Βόνιτσας με χόρτα φρικασέ είναι πάντα στη θέση τους, και άκρως δελεαστικά, αλλά τα λιγκουίνι με καραβίδες, το μπουρδέτο με σκορπίνα και η ψαρομακαρονάδα με λεμόνι κονφί και άγριο μάραθο είναι σημαντικό αντίπαλο δέος. Όπου και να στρέψεις το τιμόνι, πάντως, προς το κρέας ή το ψάρι, τρως πιάτα γενναιόδωρα, με καλοδιαλεγμένες πρώτες ύλες και βαθιά νοστιμιά. Καθισμένος στη γνώριμη σάλα ή στα τραπέζια στο πράσινο του πάρκου με τα μεγάλα δέντρα, απέναντι από τα σκαλάκια που οδηγούν στο εστιατόριο, θα τα συνοδεύσεις με διαλεχτά κρασιά από μια μεγάλη και πολύ καλοστημένη λίστα. Α.Σ.

Βρασίδα 11, Ιλίσια, Τ/210-72.32.002*

Βλάσσης: λαχανοντολμάδες και λευκά τραπεζομάντηλα

Εχουν κάνει τον λαχανοντολμά επιστήμη, σερβίρουν φρυγαδέλια και παραδοσιακά λαδερά σε λευκά, καλοσιδερωμένα τραπεζομάντηλα και το σοφρίτο τους είναι συνώνυμο της Κυριακής. Ο λόγος για τον Βλάσση, το αστικό εστιατόριο της καρδιάς μας. Οικογένειες, εργένηδες, μεγαλύτεροι και νέοι θαμώνες απολαμβάνουν εδώ, σε κλίμα που θυμίζει οικογενειακό τραπέζι, καλομαγειρεμένη ελληνική κουζίνα. Τόσο απλό και τόσο σπάνιο. Από την αθηναϊκή μαγιονέζα μέχρι τη φασολάδα με ξερό κρεμμύδι και λακέρδα και από το αρνί γκιούλμπασι μέχρι το τρυφερό παστίτσιο, το μενού είναι μόνο σουξέ. Στην ψηλοτάβανη σάλα ή έξω στον πεζόδρομο. Με ψητό μήλο (λίγο αργότερα και ψητό κυδώνι) με γιαούρτι για το τέλος. Γ.Π.

Μαιάνδρου 15, Ιλίσια, Τ/210-72.56.335*

Βυζαντινό: η γαλλο-ελληνική brasserie

Με τον Αγγελο Λάντο στο τιμόνι, η νέα βερσιόν του περίφημου Βυζαντινού (εντός του πρώην Hilton και νυν Ilisian) είναι μια brasserie με διπλό μενού, γαλλικό και ελληνικό. Κάπως έτσι, στο ίδιο τραπέζι μπορεί να συνυπάρξει η άψογα ψημένη πάπια με πουρέ παστινάκι και πράσινο μήλο με το σιγομαγειρεμένο κατσικάκι με κριθαράκι. Η φωτεινή, γκραντέ σάλα με το μπαρ στο κέντρο είναι ό,τι πρέπει για μεσημεριανό μαζί με ένα κρασί από τη λίστα με τις διακόσιες ετικέτες. Σκεφτείτε: φοβερές ημίπαστες γαρίδες με ντομάτα λεμόνι και κρίταμο, σαλάτα νισουάζ με φρέσκο τόνο ή κλασικό ταρτάρ που συντίθεται μπροστά στον πελάτη, στο παλιακό τρόλεϊ, και σερβίρεται με υπερ-τραγανά gaufrette τσιπς. Σοβαρό συν: το ειδικό δωμάτιο τυριών με γαλλικά και ελληνικά διαμαντάκια. Γ.Π.

Λεωφόρος Βασ. Σοφίας 46, Αθήνα, T/210-72.81.361*

Cookoovaya: απλά και τολμηρά

Μπιάνκο με γυαλιστερά, δεμένα ζουμιά. Μπουρδέτο. Ωμά ψάρια και θαλασσινά λιτά και ευφυώς αρτυμένα – από τα κορυφαία της πόλης. Κολάρα ψαριών ψημένα στα κάρβουνα. Καραβίδες-λιχουδιές και τέλεια ψημένα καλαμάρια. Χταπόδι στα κάρβουνα με φάβα Σχοινούσας, ντομάτα, κάππαρη και κρεμμύδι. Έτσι, απλά και τολμηρά μαγειρεύει ο Περικλής Κοσκινάς στην κλασική πλέον Cookoovaya, φωτίζοντας την άριστη πρώτη ύλη και βάζοντας σε πρώτο πλάνο τις κορφιάτικες σπεσιαλιτέ της πατρίδας του. Κι εμείς πιάνουμε θέση συχνά στα λευκοστρωμένα τραπέζια φόντο την ανοιχτή κουζίνα. Γ.Π.

Χατζηγιάννη Μέξη 2A, Ιλίσια, Τ/210-72.35.005*

Ox: ψησταριά και steak house

Στα κάρβουνα, στη σούβλα, στον ξυλόφουρνο (έχουν κι ένα μαγειρευτό ημέρας): το κρέας πρωταγωνιστεί σ’ αυτό το εστιατόριο που πατάει στην κλασική ελληνική ψησταριά φέρνοντάς τη στο σήμερα. Η σάλα, που αναπτύσσεται γύρω από τη μεγάλη ανοιχτή κουζίνα, γεμίζει από Ελληνες και ξένους, που χαζεύουν από την τζαμαρία τη γειτονιά πίσω από το (άλλοτε) Hilton και την πράσινη συστάδα απέναντι, τρώγοντας τζατζίκι με πρόβειο γιαούρτι, καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, συκώτι, φρυγαδέλι και λεπτοκομμένα αρνίσια παϊδάκια – μπορεί κανείς να πάρει με το κομμάτι και αρκετά νόστιμα τριγωνικά «παϊδάκια» νεφραιμιάς, με το κόκκαλο στη μέση.

Η κατηγορία «steaks», που συμπληρώνει την κρεατοσυλλογή, έχει από κόντρα ελληνικής μοσχίδας μέχρι σιδηρόδρομο, rib eye και tri tip από αμερικάνικο Black Angus. Τα ψησίματα τα προσέχουν, το κρέας έρχεται ζουμερό, με τους χυμούς του· στις συνοδευτικές τηγανητές πατάτες την τελευταία φορά που πήγα είχε παραπέσει το αλάτι. Στα συν η μεγάλη λίστα κρασιών, με ετικέτες από τον ελληνικό και ξένο αμπελώνα, με αρκετές επιλογές με το ποτήρι να φροντίζουν για όποιον δεν θέλει να πιει πολύ. Α.Σ.

Χατζηγιάννη Μέξη 9, Ιλίσια, Τ/210-71.07.070*

Tsiftis: για σύγχρονη ελληνική κουζίνα με ωραία υλικά

Αυτό το χαλαρό και παράλληλα προσεγμένο εστιατόριο –οι ίδιοι το λένε «γαστροκουτούκι»– που βρίσκεται στην άκρη ενός σκιερού πεζόδρομου κάθετου στη Μιχαλακοπούλου είναι καλή ιδέα και για τα Παρασκευοσάββατα και για εκείνες τις φορές που μετά τη δουλειά, αντί να γυρίσεις στο σπίτι, θέλεις να σβήσεις τη μέρα με φαγητό, ένα κρασί που σου αρέσει στο ποτήρι και λίγη… αστική ανεμελιά. Το σημείο είναι ωραίο, με μερικά αστικά πλατάνια και νεραντζιές για φόντο και το μενού του Σήφη Μανουσέλη και του Μπάμπη Καζάνα παιχνιδίζει έξυπνα μεταξύ παραδοσιακού και σύγχρονου ακολουθώντας τις εποχές.

Αυτό τον καιρό προτείνουν το κλασικό τους προζυμένιο ψωμί με πελτέ, βλίτα και φέτα Ελικώνα, μια σαλάτα με μπροκολίνι στη σχάρα με σκουρόχρωμο πουρέ από καμένο κουνουπίδι, βασιλικό και φουντούκι, φαγκρί στιφάδο και αρνίσιο κότσι ψημένο στον φούρνο, σερβιρισμένο με σοφεγάδα –ένα κρητικό τουρλού που το λένε και συμπεθεριό– με βλίτα και κολοκυθάκια. Μαγειρεύονται με φρέσκια ντομάτα, κρεμμυδάκι και αρκετό ελαιόλαδο και μετά, στα τελειώματα, πασπαλίζονται με αρκετό μαϊντανό και δυόσμο. Α.Σ.

Μιχαλακοπούλου 88Α και Σεβαστείας, T/ 210-77.54.246*

Για παϊδάκια στα Σκαλάκια

Σε γοητευτικό, απόμερο σημείο, μια κλασική κρεατοταβέρνα που κρατάει από το 1967. Πλάι στα σκαλάκια, ένα μπαλκόνι κάτω από μια καταπράσινη πέργκολα και τσίκνα στον αέρα. Ακόμα και τις καθημερινές τα τραπέζια γεμίζουν, οπότε προγραμματίστε αναλόγως. Τα ζουμερά, καλοψημένα παϊδάκια τα συνοδεύουμε με χόρτα και κολοκυθάκια άριστα βρασμένα, καταπράσινα, πατάτες τηγανητές χεράτες, φλογερή τυροκαυτερή και κολοκυθόπιτα χειροποίητη. Γ.Π.

Αιγινήτου 32, Ιλίσια, Τ/ 210-72.29.290*

Seeds: το γαστρονομικό ραντεβού της οδού Ουμπλιανής

Εχουν και γαστρονομικό εστιατόριο τα Ιλίσια. Καθισμένος στη σικάτη και καλόγουστα μινιμάλ σάλα του, συνδιαλέγεσαι με την κουζίνα αυτοπροσώπως. Ο σεφ-πατρόν Δήμος Σαμουράκης σε τετ α τετ με τους πελάτες, καθώς μαζί με την ομάδα του σερβίρουν οι ίδιοι τα πιάτα που περιέχουν το απόσταγμα της εμπειρίας και τη γαστρονομική οπτική του, με κύρια πηγή έμπνευσης την εποχικότητα, κατά βάση ελληνικά υλικά, έντονες επιρροές Γαλλίας και σκανδιναβικά στοιχεία. Επιμελούνται δύο μενού degustation (Long Story 115 ευρώ και Short Story 85 ευρώ) με δυνατότητα επιλογής wine pairing, στη λογική του fine dining. Η μοντέρνα, διεθνής κουζίνα είναι μελετημένη λεπτομερώς, και τα πιάτα παρουσιάζονται σαν καλοκουρδισμένη παράσταση. Signature πιάτο ο πουρές ψητής κολοκύθας με μαρμελάδα μπέικον, ψητούς κολοκυθόσπορους και ξιδάτη σάλτσα μελάσας και τρούφας. Αξιομνημόνευτο και το φουά γκρα με γκρανόλα φουντουκιού, μπάτερσκοτς κρεμμυδιού και ζου. Ν.Μ.

Ουμπλιανής 14 και Διοχάρους, Τ/210-72.35.116*

Onuki: τα Ιλίσια σε ιαπωνικό mood

Το Onuki βάζει τα Ιλίσια σε ιαπωνική διάθεση, με σούσι, εξαιρετικά κοκτέιλ και θέα στην πισίνα του πρώην Χίλτον. Το εστιατόριο του σεφ και συνιδιοκτήτη Σταμάτη Σκριάπα, αποκτά αθηναϊκή διεύθυνση στο The Ilisian. Τα εξαιρετικά κοκτέιλ μάς βάζουν γρήγορα στο κλίμα και η γαρίδα τεμπούρα δίνει το πρώτο καλό δείγμα της κουζίνας. Το περίβλημά της είναι λεπτό και τραγανό και η σάρκα ζουμερή. Στο σασίμι, η σφιχτή υφή του μαγιάτικου εναλλάσσεται με τη βουτυράτη κοιλιά τόνου, πριν περάσουμε στα ρολά με πικάντικο τόνο και χέλι με αγγούρι. Από τα ζεστά, κρατάμε τη μελιτζάνα με πόνζου και φρέσκια τρούφα και το rib-eye από Black Angus με σάλτσα σουσαμιού. Στον χώρο που υπογράφει το στούντιο Yabu Pushelberg, η ανοιχτή κουζίνα και η βεράντα της πισίνας δίνουν δύο εξίσου ενδιαφέρουσες επιλογές για το πού θα καθίσουμε. Μ.Π.

Μιχαλακοπούλου 5 και Βασιλέως Αλεξάνδρου, The Ilisian,Τ/ 210-72.81.900*

Βασίλαινας: θάλασσα σε πρώτο ρόλο

Καθισμένος στη μοντέρνα σάλα με την γυάλινη κάβα δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει ότι η ιστορία του εστιατορίου ξεκίνησε γύρω στο 1910 με ελιές και σαρδέλες στη λαδόκολλα, σ’ ένα μπακάλικο που έστησε ο Μεγαρίτης Θανάσης Βασίλαινας στον Πειραιά. Στα χέρια του γιου του Γιώργου έγινε γνωστό σε όλη την πόλη, και στα χέρια του εγγονού του, του Θανάση, στράφηκε προς τη σύγχρονη ελληνική κουζίνα – εκείνος το μετέφερε στον χώρο όπου το βρίσκουμε σήμερα. Μια ταραμοσαλάτα σήμα κατατεθέν με τραγανές πιτούλες που δεν βγαίνει ποτέ από τον κατάλογο, λιγκουίνι με γιακάδες ψαριών (μαγιάτικο, σφυρίδα, φαγκρί, ανάλογα με την ψαριά της ημέρας), αθηναϊκή με τα λαχανικά σε καρεδάκια και το ψάρι ωμό, και άλλα ανάλογα βγαίνουν από την κουζίνα, που δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη θάλασσα. Υπάρχουν πάντως και κάποιες επιλογές σε κρέας. Οσο ο καιρός είναι καλός, τα σερβίρουν και al fresco, στο πράσινο της πλατείας Μαδρίτης. Α.Σ.

Βρασίδα 13, Ιλίσια, Τ/210-72.10.501*

Goldie: το μικρό μαγειρίο των Ιλισιών

Η Χρύσα Γερακοπούλου στο ντιζαϊνάτο μαγειρείο της στα Ιλίσια φτιάχνει φαγητά εποχικά και δίνει μεγάλη προσοχή στην πρώτη ύλη. Πηγαίνει στη λαϊκή καθημερινά και με βάση τα λαχανικά που βρίσκει αποφασίζει τις συνταγές της ημέρας. Ετοιμάζει λίγα πιάτα τη μέρα και τα δίνει για take away ή για κατανάλωση εντός, στο μεγάλο τραπέζι που όλοι μοιράζονται. Μ.Π.

Goldie, Διοχάρους 35, Ιλίσια, Τ/ 210-72.90.999*