Προβληματισμοί

Άρθρο του Δημητρίου Νταφούλη

Του Δημητρίου Νταφούλη,**

επίτ. σχολ. συμβούλου**

και θεολόγου**

Από τον Ο.Ο.Σ.Α. (Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) ανακοινώθηκαν αποτελέσματα διεθνούς έρευνας για την πρόοδο μαθητών Γυμνασίου, τα οποία είδαν και το φως της δημοσιότητας. Η έρευνα έγινε στο μάθημα της Ανάγνωσης-Γλώσσας, στα Μαθηματικά και στα φυσικά μαθήματα.

Πληροφορηθήκαμε λοιπόν, πως 4 στους 10 Έλληνες μαθητές δεν κατανοούν το περιεχόμενο που διαβάζουν και ένας στους δύο έχει δυσκολία στην τέλεση απλών μαθηματικών πράξεων. Η έρευνα μάς προβληματίζει και φυσικά δεν περνά απαρατήρητη. Τι να φταίει άραγε;

Σίγουρα το Υπουργείο Παιδείας, ως ο πλέον καθ’ ύλην αρμόδιος θεσμός με τα όργανά του, θα πάρει τα μέτρα του. Μέτρα θετικά που θεραπεύουν, δεν τιμωρούν, αλλά παιδαγωγούν. Υπάρχει τρόπος.

Στη διαδικασία της μάθησης εμπλέκονται, τόσο ο εκπαιδευτικός, όσο και ο μαθητής, η οικογένεια, τα βιβλία, ο περιβάλλων χώρος, η σχολική ζωή, η σχέση του εκπαιδευτικού με τους μαθητές, οι διαμαθητικές σχέσεις…

Αξιολογώντας τους παράγοντες αυτούς, εντοπίζονται τα όποια προβλήματα και λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για τη θεραπεία τους. Επιμόρφωση εκπαιδευτικών, παράλληλη πρόσθετη στήριξη του μαθητή, συνεργασία οικογένειας – σχολείου, καταλληλότερα βιβλία, αλλαγή περιβάλλοντος… Ό,τι είναι περισσότερο ωφέλιμο για την επίλυση του προβλήματος.

Στα Μαθηματικά όμως εμπλέκεται και ο παράγων «κινητό», που χρησιμοποιεί ο μαθητής ιδιαίτερα για τις κατ’ οίκον εργασίες. Λαμβάνει «δωρεάν» λύσεις και αδιαφορεί αν αυτό που κάνει βλάπτει το μυαλό του που σιγά-σιγά δεν μπορεί να σκέφτεται. Οι ειδικοί τα περιγράφουν καλύτερα.

Μακάρι όμως να έχουμε στο μέλλον και έρευνες ως προς άλλες πνευματικές δεξιότητες και αρετές ψυχής. Την αγάπη, την αλληλεγγύη, την ταπεινότητα, την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό…

Αυτές οι αρετές που καλλωπίζουν την ψυχή, μπορούν και σμίγουν τους ανθρώπους, γίνονται γέφυρα επικοινωνίας, ανοίγουν αγκαλιές και λύνουν προβλήματα συμβίωσης με διάλογο και όχι με τη βία. Προάγουν φιλίες και μηδενίζουν κάθε παραβατικότητα, μπούλινγκ και μαχαιρώματα μεταξύ μαθητών.

Ο αμοιβαίος σεβασμός των πολιτισμών όλων των μαθητών και του θρησκεύματος αυτών, είναι επιτακτική ανάγκη στις πολυπολιτισμικές και διαθρησκευτικές κοινωνίες που ζούμε.

Οι αρετές αυτές δε διδάσκονται με το κινητό τηλέφωνο, αλλά με τον τρόπο ζωής! Είναι τρόπος ζωής!

Δε ζούμε όμως σε τέτοια κοινωνία. Δυστυχώς «χαλάσαμε» πολύ και πολλοί! Ελλείμματα πολλά σε όλους τους θεσμούς. Πού να στηριχτεί ο πολίτης και ο κάθε πιστός; Δεν υπάρχει αγαθή σχέση. Λησμονήσαμε και τον θεό και κυνηγάμε την ευτυχία στον χρυσό! Αδιαφορούμε για όλους και για όλα γύρω μας. Ευχόμαστε μόνο το σπιτικό μας να είναι καλά. Χάλασε, λέμε, ο κόσμος. Μόνο για υλικά αγαθά νοιάζεται. Πνευματικά είναι ανάπηρος και ηθικά. Γι’ αυτό και οι πόλεμοι και όλα τα δεινά που ζει ο πλανήτης.

Οι αρετές της ψυχής είναι εγγύηση για έναν καλύτερο κόσμο. Οι θεσμοί παιδαγωγούν. Είναι πρότυπα ζωής, εμπνέουν εμπιστοσύνη στους λαούς, νοιάζονται για τον άνθρωπο και εργάζονται για ποιότητα στη ζωή του.

Λένε πως η Παιδεία είναι ο πρύτανης της ζωής.

Ας το κάνουν στην πράξη. Σκοπός του σχολείου δεν είναι μόνο η γνώση. Είναι και η μόρφωση ψυχής. Το έχουμε ανάγκη! Θέλουμε και μορφωμένους ηγέτες.