Τσίπρας σε ρόλο «φίλος με όλους»: Χαμηλώνει τους τόνους και αποφεύγει τον προοδευτικό εμφύλιο

Να χαμηλώσει τους τόνους και να αποφύγει μια μετωπική σύγκρουση με τις δυνάμεις του όμορου πολιτικού χώρου, φαίνεται να επιλέγει ο Αλέξης Τσίπρας, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως ο παράγοντας που μπορεί να κρατήσει ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας στην Κεντροαριστερά.

«Αντίπαλος ο Μητσοτάκης» – Το πολιτικό μήνυμα από την Κρήτη

Στη σκιά της σύγκρουσης για το επιθετικό και προσβλητικό άρθρο του Θανάση Καρτερου κατά του Νίκου Ανδρουλάκη, το μήνυμα που εκπέμπει είναι σαφές: ανταγωνισμός της ΕΛ.Α.Σ. με το ΠαΣοΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να υπάρχει, όμως δεν είναι αυτή η βασική πολιτική μάχη που θέλει να δώσει.

Η πρόσφατη διήμερη παρουσία του στην Κρήτη και, κυρίως, η συνέντευξή του στο Κρήτη TV επιβεβαίωσαν αυτή τη διάθεση αποκλιμάκωσης. Με φόντο την ένταση που προκάλεσε το άρθρο του Θ. Καρτερού, ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από τη λογική της προσωπικής αντιπαράθεσης. «Αντίπαλος δικός μου είναι ο Μητσοτάκης», ήταν το πολιτικό στίγμα που θέλησε να δώσει, αποφεύγοντας να μετατρέψει τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ σε κεντρικό αντίπαλό του.

Στρατηγικός υπολογισμός και όχι απλώς καλή θέληση

Η στάση αυτή δεν είναι απαραίτητα μια κίνηση καλών προθέσεων, χωρίς πολιτικό υπολογισμό. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια στρατηγική επιλογή. Ο Αλ. Τσίπρας γνωρίζει ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος με το ΠαΣοΚ, θα μπορούσε να εγκλωβίσει τις προοδευτικές δυνάμεις σε μια ατέρμονη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της αντιπολίτευσης, την ώρα που η ΝΔ θα παρέμενε στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής. Γι’ αυτό και επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα, δίνοντας προτεραιότητα στην πολιτική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Παράλληλα, η αναφορά του στον ΣΥΡΙΖΑ και στο δικαίωμα των υπόλοιπων προοδευτικών κομμάτων να διατηρούν την αυτονομία τους, έχει τη δική της σημασία. Ο Αλ. Τσίπρας δεν εμφανίζεται να επιδιώκει, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, μια στρατηγική ολοκληρωτικής αποδόμησης των δυνάμεων που διεκδικούν το ίδιο ακροατήριο. Αντίθετα, επιχειρεί να διατηρήσει την εικόνα ενός πολιτικού που αναγνωρίζει τους άλλους παίκτες, δεν κλείνει πόρτες και αφήνει περιθώρια για μελλοντικές συνεννοήσεις.

«Φίλος με όλους» χωρίς να καίει γέφυρες

Ουσιαστικά, θέλει να είναι ανταγωνιστικός, χωρίς να είναι εχθρικός, διεκδικητικός, χωρίς να γίνεται συγκρουσιακός. Ένας πολιτικός «φίλος με όλους», τουλάχιστον ως προς τη δυνατότητα πολιτικού διαλόγου, που δεν επιθυμεί να κάψει από τώρα γέφυρες για την επόμενη ημέρα.

Στροφή στην καθημερινότητα και συμβολισμοί

Την ίδια στιγμή, οι περιοδείες του αποκτούν ξεχωριστή πολιτική βαρύτητα. Οι επαφές με αγρότες, κτηνοτρόφους και τοπικούς φορείς, καθώς και η ανάδειξη ζητημάτων, όπως το κόστος παραγωγής, οι υποδομές και οι περιφερειακές ανισότητες, δείχνουν ότι επιδιώκει να μεταφέρει τη συζήτηση, από τις κομματικές αντιπαραθέσεις στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Η επιλογή της Κρήτης, μιας περιοχής με ισχυρούς δεσμούς με το ΠαΣοΚ, προσθέτει ασφαλώς και πολιτικό συμβολισμό στην προσπάθειά του να διευρύνει την επιρροή του.

Το μεγάλο ρίσκο της επόμενης μέρας

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτή η τακτική μπορεί να αποδώσει. Γιατί η αποκλιμάκωση δε σημαίνει ότι εξαφανίζεται ο ανταγωνισμός, καθώς η ΕΛ.Α.Σ. και κυρίως το ΠαΣοΚ, διεκδικούν κοινά ακροατήρια και επιδιώκουν πρωταγωνιστικό ρόλο στον προοδευτικό χώρο.

Ο πρώην πρωθυπουργός, ωστόσο, φαίνεται να επενδύει σε μια διαφορετική εικόνα: όχι εκείνη του πολιτικού που αναζητά καθημερινά αφορμές για σύγκρουση, αλλά εκείνη που θέλει να εμφανίζεται ως δυνητικός πρωταγωνιστής μιας ευρύτερης προοδευτικής προοπτικής. Το μήνυμα από την Κρήτη είναι ότι, για τον ίδιο, οι γέφυρες έχουν μεγαλύτερη αξία από τα χαρακώματα. Και ότι, πριν αρχίσει οποιαδήποτε συζήτηση για την επόμενη ημέρα, προτεραιότητά του είναι να μην κλείσει καμία πόρτα.