Οι φρουροί των Greek Statistics

Ολοι λέμε πως θέλουμε ένα Δημόσιο επανδρωμένο από τίμιους και ικανούς υπαλλήλους. Αλλά πώς μπορεί να γίνει αυτό, όταν ένας τίμιος και ικανός υπάλληλος μπλέκει σε δικαστικούς αγώνες που συνεχίζονται δέκα χρόνια τώρα, επειδή έκαμε σωστά το καθήκον του;

Αναφέρομαι στον Ανδρέα Γεωργίου, που ήρθε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2010 με προϋπηρεσία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να αναλάβει επικεφαλής της πρόσφατα τότε ανεξαρτητοποιημένης Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), με εντολή να ευθυγραμμίσει πλήρως τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία με τους κανόνες της Ε.Ε. Ο κ. Γεωργίου έκαμε το έργο του άψογα: Κατέγραψε το τεράστιο έλλειμμα της ελληνικής οικονομίας. Και εισέπραξε βροχή καταγγελιών ότι «φούσκωσε το έλλειμμα» για να υποφέρει ο ελληνικός λαός με τη λιτότητα! Ακολούθησε σειρά μηνύσεων εναντίον του. Αυτές τις ημέρες, έπειτα από πολλά χρόνια ταλαιπωρίας, αθωώθηκε από τον Αρειο Πάγο.

Οσοι από μας λαχταρούν να δουν τον τόπο μας ευνομούμενο, ας αναζητήσουν στο Διαδίκτυο το άρθρο της ειδικού κ. Μιράντας Ξαφά, στο οποίο περιγράφονται με συντομία και ακρίβεια όλες οι φάσεις αυτού του «διωγμού». Κι ας το διαβάσουν με ένα μολύβι στο χέρι, ώστε να σημειώνουν ημερομηνίες και ονόματα. Κι ας μην μπουχτίσουν στα μισά, γιατί πρέπει να μάθουμε όλοι τα ονόματα εκείνων των μελών της δημόσιας διοίκησης και του πολιτικού κόσμου που διακίνησαν πολύπλευρα οργανωμένες συκοφαντίες κατά του κ. Γεωργίου, υπερασπιζόμενοι τα Greek Statistics.

Κάθε κυβέρνηση που επιδιώκει να «προχωρήσουμε εμπρός ενωμένοι» –όπως το οραματιζόταν ο Παύλος Μπακογιάννης, αλλά και πολύ παλαιότερα άλλοι– αντιμετωπίζει το δίλημμα: Να ρίξει όλη της τη δύναμη σε ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν; Ή να ακολουθήσει την παραίνεση του Τσώρτσιλ «εάν καθίσουμε να δικάσουμε το παρελθόν, θα χάσουμε το μέλλον»; Νομίζω πως η κυβέρνηση που έχουμε τώρα έχει ενστερνιστεί το δεύτερο. Προσπαθεί να τραβήξει τον τόπο τόσο μπροστά, ώστε πια να χάσει κάθε επαφή με την τοξικότητα του παρελθόντος. Είθε!

Πρέπει να μάθουμε όλοι τα ονόματα εκείνων των μελών της δημόσιας διοίκησης και του πολιτικού κόσμου που διακίνησαν πολύπλευρα οργανωμένες συκοφαντίες κατά του κ. Γεωργίου.

Στο μεταξύ ο κ. Τσίπρας κάνει ακριβώς το αντίθετο, αρχίζοντας από την επιλογή του ονόματος του νέου του κόμματος, που μας πηγαίνει ογδόντα χρόνια πίσω, στους τρεις «γύρους κομμουνιστικών ανταρσιών». Εκτοτε, η μία γενεά μετά την άλλη χρωστάμε στους χιλιάδες αξιωματικούς και οπλίτες που έπεσαν στον ανταρτοπόλεμο του 1946-49 να διαφυλάσσουμε τη Δημοκρατία που εκείνοι μας κληροδότησαν, με θυσία της ζωής των. Προς τούτο πρέπει να ξέρουμε από ποιους απειλείται.

Χρησιμότατο, λοιπόν, να διαβάσουμε με το μολύβι στο χέρι τη σύνοψη του δικαστικού γολγοθά του κ. Γεωργίου. Θα αποκτήσουμε έτσι έναν κατάλογο ονομάτων: άτομα που «τα βρήκαν» με τον κ. Τσίπρα και τους ανθρώπους του· προβεβλημένα μέλη μεγάλων κομμάτων, πανεπιστημιακοί, ένα μέρος του δικαστικού σώματος, μικρό –ως φαίνεται– αλλά αποκρουστικό και επικίνδυνα ανθεκτικό. Και μια κουτοπόνηρη αντίληψη ότι την κάθε λαθροχειρία –άρα και τη συκοφάντηση του κ. Γεωργίου– την ξεπλένει η επίκληση κάποιου είτε «εθνικού» είτε «λαϊκού» συμφέροντος. Αυτοί είναι οι φρουροί των Greek Statistics.

Ατομα που –σαν τον κ. Γεωργίου– σέβονται τη δουλειά τους και την εκτελούν τίμια είναι για τους φρουρούς εξ ορισμού «εξοβελισταίοι», επειδή αρνούνται να πλαστογραφήσουν την πραγματικότητα. Και ας διαλέξει ο καθένας μας: με τους Γεωργίου εμπρός ή με τα Greek Statistics πίσω ολοταχώς.

Η κ. Αθηνά Κακούρη είναι συγγραφέας.*