Από τον Σλάι στον Ρόκι: Ο Σταλόνε αυτοβιογραφείται

Το Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας στεγάζει έναν βουδιστικό ναό του 14ου αιώνα, έναν τεράστιο κήπο με γλυπτά, και έργα των Πικάσο, Ρενουάρ και Βαν Γκογκ. Ωστόσο το πιο διάσημο αξιοθέατό του είναι μια πέτρινη σκάλα που προσελκύει εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Είναι τα λεγόμενα «Σκαλιά του Ρόκι», τα οποία απαθανάτισε σε μια εμβληματική σκηνή η πρώτη ταινία του Σιλβέστερ Σταλόνε, με θέμα την άνοδο ενός πυγμάχου στο παγκόσμιο στερέωμα.

Η ανάβαση των σκαλιών είναι μια εξαντλητική διαδικασία για τον φιλόδοξο νεαρό Ρόκι Μπαλμπόα, αλλά όταν φθάνει λαχανιασμένος στην κορυφή προσφέρει ελπίδα και ενθάρρυνση σε όλους τους θεατές που αισθάνονται ως αουτσάιντερ στη ζωή και στο δουλειά τους. Η ταινία του 1976 γέννησε άλλες οκτώ ταινίες και έκανε εκατομμύρια ανθρώπους να ταυτιστούν με τον Ρόκι.

Το ίδιο συνέβη και με τον δημιουργό του, τα συναρπαστικά απομνημονεύματα του οποίου, με τίτλο «The Steps» (Τα Σκαλιά), εξιστορούν τη διαδρομή του από τη φτώχεια στην απόλυτη επιτυχία – και τον παρουσιάζουν ως προέκταση του Ρόκι, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Guardian. Ο Σλάι, όπως αποκαλούν οι φίλοι του τον Σταλόνε, βρισκόταν σε άθλια οικονομική και ψυχολογική κατάσταση όταν έγραφε το σενάριο της ταινίας για το λαϊκό παιδί της εργατικής τάξης με την καλή καρδιά και το γερό σαγόνι.

Οι πάντες γνωρίζουν ότι ο ρόλος του Ρόκι στο ρινγκ είναι καταδικασμένος – είναι αδύνατο να νικήσει τον εντυπωσιακό, χαρισματικό και αήττητο παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών Απόλο Κριντ. Το γνωρίζει και ο ίδιος ο Ρόκι, αλλά αδιαφορεί. Το μόνο που θέλει είναι να τον προσέξουν. Υπογράφοντας το σενάριο αυτής της απρόσμενης πορείας λύτρωσης του ήρωά του ο Σταλόνε άλλαξε ριζικά και τη δική του μοίρα.

Το βιβλίο, σύμφωνα με τον Guardian, περιγράφει πώς τα κατάφερε –ή πώς ισχυρίζεται ότι τα κατάφερε– και πώς μπορεί ο καθένας να πετύχει κάτι αντίστοιχο στη ζωή του. «Πίστεψε στον εαυτό σου», γράφει, «αντιμετώπισε τα χτυπήματα της μοίρας και ποτέ μην τα παρατάς». Η βιογραφία είναι ένας καταιγιστικός οδηγός αυτοβελτίωσης, με τον συγγραφέα να ενσαρκώνει διαδοχικά τους ρόλους του καθοδηγητή, του γκουρού και του ανδρείκελου σε δοκιμές πρόσκρουσης αυτοκινήτων.

Βαθύς γνώστης της αφηγηματικής δομής, ο Σταλόνε γνωρίζει ότι η αποτυχία έχει μεγαλύτερο δραματικό αντίκτυπο από την επιτυχία, και ολοκληρώνει έξυπνα την αφήγησή του ακριβώς τη στιγμή που η ταινία του σαρώνει τα βραβεία Οσκαρ. Ο Ρόκι χάνει κάθε γύρο στο ρινγκ, αλλά ο δημιουργός και πρωταγωνιστής του κερδίζει τον τελευταίο. Και αυτός είναι, φυσικά, ο πιο σημαντικός.

Ο Guardian επισημαίνει ότι τα μηνύματα του βιβλίου είναι ελαφρώς κλισέ, ενώ και αρκετές από τις ιστορίες που εξιστορεί ακούγονται ψεύτικες. Αλλά ο Σταλόνε ξέρει πώς να χειριστεί την αφήγηση, βάζοντας τον εαυτό του στο επίκεντρο. Είναι ο άξεστος και αδέξιος αουτσάιντερ στη Νέα Υόρκη του 1970, που βγάζει τα προς το ζην ως ταξιθέτης και ως καθαριστής κλουβιών στον ζωολογικό κήπο.

Αργότερα μεταμορφώνεται σε Μάρτιν Ιντεν, από τον χαρακτήρα του ομότιτλου κλασικού μυθιστορήματος του Τζακ Λόντον – ένας μη διανοούμενος που προσπαθεί ανεπιτυχώς να πουλήσει τα σενάριά του. Ο Σταλόνε γράφει με ένα ύφος άμεσο και οικείο, σαν να γέρνει προς το μέρος σου και να ακουμπά το χέρι του στον ώμο σου. Χρησιμοποιεί εκφράσεις οικειότητας που κάνουν το βιβλίο γοητευτικό, αλλά και προϊόν ελαφριάς χειραγώγησης.

Σε αντίθεση με τον Ρόκι, που είναι ευθύς και τραχύς, ο δημιουργός του είναι επιφυλακτικός και συγκρατημένος. Παρουσιάζει τον εαυτό του ως μια καλόκαρδη, ασκητική προσωπικότητα, σχεδόν χωρίς σεξουαλικότητα, αλλά τα απομνημονεύματά του κρύβουν έναν θυμό που διαπερνά κάθε σελίδα, όπως παρατηρεί ο Guardian. Μισεί τους σνομπ που τον υποτιμούν και τους ανθρώπους του κατεστημένου που του προσφέρουν τα ψίχουλά τους.

Ο Κόπολα τον αφήνει να περιμένει για ώρες σε μια οντισιόν, ενώ ο Ρίτσαρντ Γκιρ του λερώνει το παντελόνι με λίπος από κοτόπουλο. Πάνω απ’ όλα, όμως, μισεί τους γονείς του, οι οποίοι δεν τον ήθελαν εξαρχής και του κληροδότησαν μια απελπισμένη, μηχανιστική δίψα για επιτυχία. «Αν ήταν γλυκοί και στοργικοί, σαν τους γονείς που βλέπεις στις τηλεοπτικές σειρές, θα βρισκόμουν άραγε εδώ;», αναρωτιέται. Τον λύγισαν και τον διαμόρφωσαν – ο ορισμός της πολύπλοκης σχέσης.

Σε έναν πιο δίκαιο κόσμο ο Σταλόνε θα κατάφερνε να πουλήσει το όνειρο της ζωής του – ένα σενάριο για τη ζωή του διάσημου ποιητή Εντγκαρ Αλαν Πόε. Αλλά με μόλις 80 δολάρια στην τσέπη και το πρώτο του παιδί καθ’ οδόν αναγκάζεται να γράψει το προσχέδιο του «Ρόκι» μέσα σε τρεις ημέρες, μεταφέροντας στο χαρτί μια δεκαετία γεμάτη ταπεινώσεις και απογοητεύσεις, επισημαίνει ο Guardian.

Οι παραγωγοί τού προσφέρουν μια περιουσία για να τους παραχωρήσει το σενάριο, αλλά εκείνος παραμένει ανένδοτος και επιμένει να κρατήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα στελέχη του στούντιο γίνονται έξαλλα, ο ατζέντης του βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, αλλά τελικά ο «ήρωας» δικαιώνεται και το ρίσκο που παίρνει αποδίδει καρπούς.

Το «Rocky», συγκινητικό μελόδραμα παλαιάς κοπής με λίγο πασπάλισμα από την τραχύτητα της δεκαετίας του 1970, γυρίζεται με πενιχρό προϋπολογισμό 900.000 δολαρίων και αποφέρει έσοδα ύψους 225 εκατ. δολαρίων, ενώ φθάνει και στα Οσκαρ. Οι άπειρες αντιξοότητες και τα μαθήματα ζωής που μεταφέρει η ταινία μοιάζουν αρκετά με όσα έζησε ο δημιουργός της μέχρι τότε – τεκμηριωμένα και σε μεγάλο βαθμό επιβεβαιωμένα, σύμφωνα με τον Guardian.

Βέβαια, η ιστορία που αφηγείται ο ίδιος για την οδύσσεια του «Rocky» έχει αμφισβητηθεί από πολλούς, μεταξύ των οποίων και από τον πρώην επικεφαλής μάρκετινγκ της United Artists Γκέιμπ Σάμνερ, ο οποίος σε συνέντευξή του το 2006 είχε αναφέρει ότι «ο Τύπος τρέφεται με ιστορίες για αουτσάιντερ», και ο ισχυρισμός του Σταλόνε ότι συγκρούστηκε με το στούντιο ήταν «μύθος που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο μιας εκστρατείας μάρκετινγκ για την προώθηση της ταινίας στα Οσκαρ».

Το «The Steps» επιχειρεί να παρουσιάσει τον συγγραφέα του ως Ρόκι της πραγματικής ζωής – έναν ταπεινό, καθημερινό άνθρωπο που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή με σκληρή προσπάθεια. Αυτό, όπως επισημαίνει ο Guardian, δεν είναι ψέμα. Είναι μια εμπειρία ζωής που δικαίως γεννά υπερηφάνεια.

Αλλά ο Σταλόνε είναι ταυτόχρονα και ο Απόλο Κριντ, ο πανέξυπνος μποξέρ-σόουμαν που ξέρει πώς να αυτοπροβάλλεται, γνωρίζοντας καλά ότι η ιστορία του Δαβίδ και του Γολιάθ «πουλάει». Σε τελική ανάλυση, καταλήγει ο Guardian, οι κορυφαίοι αμερικανοί ήρωες είναι όσοι χαράζουν τη δική τους πορεία, είναι αυτοδημιούργητοι και ως χαρακτήρες έχουν ψήγματα τραχύτητας.

Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google**