Το ντίζελ του Πούτιν φουλάρει τα εκλογικά… ντεπόζιτα του Τραμπ

Το θέμα είναι απλό: να μην συνεχίσει να πληρώνει ο Αμερικανός φορτηγατζής, ο αγρότης και φυσικά οι επιχειρήσεις στις ΗΠΑ κατά μέσο όρο -με τιμές Σεπτεμβρίου- 6,29 το γαλόνι στο ντίζελ, ενώ πέρυσι την αντίστοιχη περίοδο του κόστιζε μόλις 3,68 δολάρια. Αυτή είναι η πεμπτουσία της συμφωνίας Τραμπ –Πούτιν να πέσουν στην αμερικανική αγορά 4,8 εκατ. τόνοι ρωσικού ντίζελ, ώστε να μην πειραχτούν τα αμερικανικά αποθέματα. Όσο και να το φιλτράρουμε, όσο και να το… διυλίζουμε, αυτό ήταν στην πραγματικότητα το ζητούμενο, να πέσουν οι τιμές των καυσίμων στις 50 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Φτηνότερο ντίζελ σημαίνει χαμηλότερο κόστος μεταφοράς τροφίμων και εμπορευμάτων. Άρα, ο Τραμπ μπορεί έτσι να συγκρατήσει τις τιμές σε σούπερ μάρκετ, μεταφορές, παραδόσεις και αγροτικά προϊόντα.

Είναι μόλις σε 22 ημέρες που οι Αμερικανοί θα πάνε να ψηφίσουν στις ενδιάμεσες εκλογές. Μια διαδικασία εξαιρετικά σημαντική για τη λειτουργία της διακυβέρνησης Τραμπ. Στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ -για πολλούς θεωρείται ιδανικό- οι ενδιάμεσες κάλπες αποτελούν αφενός το βαρόμετρο για την αποδοχή του Αμερικανού προέδρου, αφετέρου σε αυτές κρίνεται το ποιος έχει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Και το τελευταίο καθορίζει ουσιαστικά την πολιτική για το υπόλοιπο της θητείας του ενοίκου στον Λευκό Οίκο. Στις μέρες μας οι Ρεπουμπλικανοί, δηλ. το κόμμα του Τραμπ, έχουν εξαιρετικά οριακή πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων με 218 έδρες, ουσιαστικά δηλαδή διαθέτουν την ελάχιστη δυνατή πλειοψηφία. Στην απέναντι μεριά, οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρό κέρδος μόλις τεσσάρων εδρών για να πάρουν τον έλεγχο. Στη Γερουσία, το άλλο θεσμικό πολιτειακό όργανο των ΗΠΑ, η ανατροπή είναι δυσκολότερη, αφού οι Δημοκρατικοί χρειάζονται τουλάχιστον έξι έδρες, για να περάσουν μπροστά. Έτσι με απλά πολιτικά… μαθηματικά, αν οι Ρεπουμπλικανοί κρατήσουν Βουλή και Γερουσία, ο Τραμπ βγαίνει ενισχυμένος και μπορεί ακάθεκτος να συνεχίσει με την ατζέντα του. Στην άλλη περίπτωση όμως κατά την οποία ο Τραμπ θα χάσει τη Βουλή, το υπόλοιπο της δεύτερης προεδρίας του θα γίνει σαφέστατα πολύ δυσκολότερο. Και βέβαια, σε μια καθολική ήττα των Ρεπουμπλικανών σε Κογκρέσο και Γερουσία, θα μιλάμε πια για μια πολύ σοβαρή πολιτική ήττα προσωπικά του Τραμπ. Θα λέγαμε πως ένα αρνητικό αποτέλεσμα για τον Τραμπ στα δύο όργανα στην πράξη θα σημάνει πως οι Δημοκρατικοί θα μπορούν να ελέγχουν τις επιτροπές, να ξεκινήσουν έρευνες και κλητεύσεις κατά της κυβέρνησης και, το σημαντικότερο, θα μπορούν να μπλοκάρουν μεγάλο μέρος της νομοθετικής ατζέντας Τραμπ. Και εάν πάμε με το ίδιο σενάριο, αρνητικό επίσης για τον Τραμπ, στη Γερουσία θα φρενάρουν, ανάμεσα στα άλλα, οι καίριοι διορισμοί για λογαριασμό της κυβέρνησης κυρίως των ομοσπονδιακών δικαστών.

Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής που έχει ο Τραμπ (στην τελευταία δημοσκόπηση στις αρχές του μήνα από το Reuters/Ipsos, μόλις και μετά βίας ακουμπά στο 32%) χτυπάνε αλέρτ στα επιτελεία του Αμερικανού προέδρου. Εκεί όμως που ανάβει πραγματικό Red Code για τον Τραμπ είναι πως το κόστος ζωής στις ΗΠΑ έχει εξελιχθεί σε κορυφαίο εκλογικό πρόβλημα, αφού επίσης σε πρόσφατη δημοσκόπηση προέκυψε πως το 78% των Αμερικανών θεωρούν ότι οι πολιτικές Τραμπ έχουν οδηγήσει στην αύξηση των τιμών.

Οπότε, όπως λέγαμε νωρίτερα, η άνοδος των καυσίμων επιβαρύνει μεταφορές, γεωργία και νοικοκυριά και θεωρείται απειλή για τους Ρεπουμπλικανούς στις κάλπες της 3ηςΝοεμβρίου. Έτσι φτάσαμε στο να σηκώσει ο Τραμπ το τηλέφωνο και να μιλήσει με τον Πούτιν (για 90 λεπτά παρακαλώ!) και στο τέλος το ντίζελ της Ρωσίας να φουλάρει τα εκλογικά… ντεπόζιτα των ΗΠΑ για τους προφανείς λόγους. Κι όλα αυτά, ενώ υπάρχουν αρκετές επιφυλάξεις ειδικών αναλυτών που θεωρούν ότι τα 4,8 εκατ. τόνοι με ρωσικό ντίζελ δεν αρκούν για να προκαλέσουν μεγάλη και μόνιμη πτώση των τιμών στις ΗΠΑ.

Στα υπόλοιπα της συμφωνίας των δύο παγκόσμιων ηγετών συναντάμε και άλλες παραμέτρους σχετικά με τα ενεργειακά και τα γεωπολιτικά στην παγκόσμια σκακιέρα. Ο Τραμπ άδειασε για άλλη μια φορά πρωτίστως την Ουκρανία και τον Ζελένσκι, δευτερευόντως ολόκληρη την Ευρώπη. Ζητούσε από εμάς -στην ΕΕ- να επιμένουμε στην περαιτέρω ενίσχυση των κυρώσεων κατά της Μόσχας, ενώ την ίδια ώρα αυτός πράττει το αντίθετο. Κι η ΕΕ, τουλάχιστον τις πρώτες ώρες, αντέδρασε απλώς… μένοντας με την κάνουλα στο χέρι και βουβή. Το τι θα σημάνει βέβαια αυτό το τελευταίο γύρισμα του Τραμπ θα το δούμε στην πράξη από σήμερα κιόλας, που θα ανοίξουν οι αγορές.

Σε ό,τι αφορά το Κίεβο, εκεί τα πράγματα είναι πιο βαριά, κυρίως για τον πρόεδρο Ζελένσκι. Δεν το περίμενε, όπως ο ίδιος ομολόγησε, κι επίσης απάντησε στη δήλωση Τραμπ περί αλλαγής προέδρου στην Ουκρανία, ζητώντας εκεχειρία 60 ημερών για τη διεξαγωγή εκλογών. Η ενεργειακή εκεχειρία που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, δηλ. να μην πλήττουν ενεργειακές υποδομές και διυλιστήρια οι δύο πλευρές για το επόμενο διάστημα, έγινε από ό,τι φαίνεται με… τσαμπουκά. Είπε «αυτό θέλω κι αυτό παίρνω». Αν σκοτώνεται κόσμος, αν η Ευρώπη αγκομαχάει στα ενεργειακά και ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει έναν (ακόμη) μαύρο χειμώνα, ποσώς τον απασχολεί. Αυτό που τον καίει είναι ο Σαμ στο Σιάτλ να φουλάρει φτηνά την νταλίκα, για να μεταφέρει φτηνότερα τα πράγματα στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και επίσης τα φουγάρα στις μεγάλες βιομηχανίες να ντουμανιάζουν με χαμηλότερο κόστος. Κι ας είναι ντίζελ made in Russia.

Βέβαια, για να βλέπουμε κι ολόκληρη την εικόνα, η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ τα τελευταία 24ωρα, φαίνεται πως έχει ξεφύγει από τα χέρια του Αμερικανού προέδρου, δεν του βγαίνει όπως θα ήθελε, οπότε γι’ άλλη μια φορά καταφεύγει στον άσπονδο φίλο του, τον Βλάντιμιρ. Εξάλλου, ως γνωστόν, οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται. Το ξέρουμε αυτό από τις κάλπες στις ΗΠΑ το 2016…