Ολοένα μπλέκεται το κουβάρι της εμπλοκής από την Ανατ. Μεσόγειο και το Λιβυκό έως την Ουκρανία

Ενδεικτικά, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας μεταβαίνει σήμερα στο Πεδίο Βολής Κρήτης (γνωστό στη λυκοσυμμαχία ως NATO MISSILE FIRING INSTALLATION - NAMFI), όπου θα υποδεχτεί τον Γερμανό ομόλογό του Μπόρις Πιστόριους, με τον οποίο θα πραγματοποιήσει διμερή συνάντηση. Στο επίκεντρο των συνομιλιών «οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη στον τομέα της Αμυνας και της Ασφάλειας, η ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας σε θέματα αμυντικής βιομηχανίας και τεχνολογίας, καθώς και η ανάγκη ανάπτυξης ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων, οι οποίες να ανταποκρίνονται στις σημερινές και μελλοντικές στρατηγικές απαιτήσεις». Θυμίζουμε εξάλλου πως η Γερμανία είναι εκ των βασικών αποστολέων (αμερικάνικων) συστημάτων Patriot και άλλων στην Ουκρανία, ενώ αντίστοιχες «πιέσεις» για παραχώρηση και άλλων αντιαεροπορικών συστημάτων υπάρχουν και στην ελληνική κυβέρνηση.

Επιπλέον, στο περιθώριο της συνάντησης, θα παρακολουθήσουν βολές των αντιαεροπορικών συστημάτων PATRIOT, LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή - πιστοποίηση του νέου συστήματος αεράμυνας IRIS-Τ SLM, στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW - 26». Η άσκηση «SPARTAN ARROW» διοργανώνεται ετησίως από τις γερμανικές Ενοπλες Δυνάμεις στο NAMFI (μια από τις τρεις χώρες - χρήστες μαζί με Ολλανδία και Ελλάδα), το οποίο, θυμίζουμε, είναι άλλη μια ΝΑΤΟική υποδομή που λειτουργεί στη χώρα μας, και μάλιστα το μοναδικό Πεδίο Βολής στην Ευρώπη που λειτουργεί υπό τη σκέπη του Ανώτατου Στρατηγείου Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη - SHAPE (Supreme Headquarters Allied Powers Europe) σε στενή διασύνδεση με την αμερικανική βάση και το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ στη Σούδα. Στο Πεδίο Βολής περιλαμβάνεται μια τεράστια περιοχή που απλώνεται βόρεια της Κρήτης, νότια της Θήρας και της Αστυπάλαιας, δυτικά της Κάσου και της Καρπάθου.

Κατά πληροφορίες, εξάλλου, το βράδυ ο Δένδιας φεύγει για ΗΠΑ, όπου πάει - υποτίθεται - να επιθεωρήσει υπό παραχώρηση υλικό, αλλά δεν αποκλείονται και άλλες επαφές.

Χθες, εξάλλου, πήγε στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, στον Σκαραμαγκά. Ελεγε εκεί, έχοντας κατά νου τις ανάγκες και τις συγκρούσεις του κεφαλαίου, ότι «το αύριο στη θάλασσα απαιτεί τις νέες πλατφόρμες (...) επί της επιφανείας και κάτω από αυτήν», αφού «το νέο Ναυτικό θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά, τα επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό».

Σκιαγραφώντας, δε, τις συνέπειες από τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο - πρωταγωνιστή υλοποίησης επικίνδυνων ΝΑΤΟικών σχεδιασμών, έλεγε ότι «τα αυτόνομα συστήματα (...) μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση, στην αναγνώριση, στην προστασία λιμένων, στον ναρκοπόλεμο, στην ασφάλεια - όπως είπα πριν - των υποδομών».

Σε κάθε περίπτωση, έβαζε στόχο «το 2030 η Πατρίδα μας να είναι η ισχυρότερη δύναμη στην ΕΕ στην επιχειρησιακή αξιοποίηση Αυτόνομων οχημάτων» «και το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το πρώτο στην Ευρώπη στην ανάπτυξη των Αυτόνομων πλατφορμών», ώστε να παίξουν από καλύτερες θέσεις ρόλο ευρωατλαντικού χωροφύλακα στην ευρύτερη περιοχή, διεκδικώντας μερτικά από την καπιταλιστική λεία.

Την ίδια ώρα εξάλλου επιβεβαιώνοντας ότι τα δίκτυα Ενέργειας γίνονται στόχος των ανταγωνισμών, ο επικεφαλής του Κέντρου Ερευνών Ναυτικού Δικαίου (DEHUKAM), Μουσταφά Μπασκαρά, μιλώντας στο CNN Turk, επικαλέστηκε τις συντεταγμένες που η Τουρκία κατέθεσε στα Ηνωμένα Εθνη τον Μάρτιο του 2020, τη συμφωνία «οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών» που υπέγραψαν Τουρκία - ψευδοκράτος το 2011 και το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, για να υποστηρίξει ότι η διαδρομή από την οποία σχεδιάζεται να περάσει ο GSI αφορά και περιοχές στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, κατ' επέκταση χρειάζεται η ενημέρωση και έγκριση της Αγκυρας για οποιεσδήποτε εξελίξεις. Μεταξύ άλλων ο Μπασκαρά κατηγόρησε την Αθήνα για «μαξιμαλιστικές» θέσεις στο Αιγαίο, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία διαθέτει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας τα οποία απορρέουν από τη γεωγραφική της θέση και «είναι διαρκή», δεν εξαρτώνται από το αν έχει γίνει προηγούμενη κοινοποίηση.

Στο μεταξύ, η Λιβύη απέστειλε ρηματική διακοίνωση προς την Αθήνα, με την οποία διαμαρτύρεται για τις σχεδιαζόμενες ελληνικές έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που δεν έχουν οριοθετηθεί μεταξύ των δύο χωρών. Στο ίδιο πλαίσιο, εκφράζει την αντίθεσή της στην πρόσκληση για την υποβολή προσφορών για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ στις 17/8.

Η Τρίπολη υποστηρίζει ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες αφορούν περιοχές που θεωρεί ότι εμπίπτουν στη λιβυκή υφαλοκρηπίδα. Επικαλείται, δε, τις μονομερείς θαλάσσιες διεκδικήσεις της, όπως αυτές αποτυπώθηκαν σε χάρτη που κατατέθηκε στα Ηνωμένα Εθνη στις 27/5/25. Στη διακοίνωση διατυπώνεται, σύμφωνα με πληροφορίες, προειδοποίηση ότι η συνέχιση των ελληνικών ενεργειών ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την πορεία των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών για τη μοιρασιά στις θαλάσσιες ζώνες.

Θυμίζουμε, η πρόσκληση της Αθήνας αφορά τη χορήγηση αδειών για τη συλλογή σεισμικών δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης σε θαλάσσιες περιοχές της Δυτικής και Νότιας Ελλάδας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ περιοχές, μεταξύ των οποίων τις ζώνες «Νότια της Κρήτης» 1 και 2, και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης», με προβλεπόμενες σεισμικές έρευνες δύο και τριών διαστάσεων. Η κυβέρνηση στηρίζει τον σχεδιασμό της στον νόμο 4001/2011, ο οποίος προβλέπει τη χρήση της μέσης γραμμής ως σημείου αναφοράς για τον καθορισμό των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη.

Από την πλευρά της, η Λιβύη προβάλλει αξιώσεις που σε ορισμένα σημεία επικαλύπτονται με τις περιοχές τις οποίες εντάσσει η ελληνική κυβέρνηση στον δικό της ενεργειακό σχεδιασμό για τα συμφέροντα πάντα των εδώ επιχειρηματικών ομίλων. Οι διαφωνίες συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την προσέγγιση που υιοθετεί η Τρίπολη για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και με τη θέση της απέναντι στην επήρεια των ελληνικών νησιών. Συνδέονται επίσης με το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, καθώς αποτελεί τη βάση σημαντικού μέρους των θαλάσσιων αξιώσεων που προβάλλουν Τουρκία και Λιβύη.

Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα, συνεχίζοντας τον εφησυχασμό, διευκρίνιζαν ότι δεν πρόκειται για νέα Ρηματική Διακοίνωση εκ μέρους της Λιβύης, αλλά του περασμένου Αυγούστου «που ενσωματώνει πάγιες θέσεις της λιβυκής πλευράς». Επέμεναν ότι «το ελληνικό ΥΠΕΞ έχει ήδη προβεί στις δέουσες ενέργειες και έχει απαντήσει διά της διπλωματικής οδού για το ανυπόστατο των προβαλλόμενων ισχυρισμών», ότι «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με τη Λιβύη, η Ελλάδα εφαρμόζει τη μέση γραμμή» και το ίδιο κάνει και η Λιβύη, όπως και ότι συνεχίζεται η συζήτηση για τη μεταξύ τους οριοθέτηση ΑΟΖ.

Στο μεταξύ, αδιέξοδο φαίνεται να καταγράφεται στις συζητήσεις για το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τη λειτουργία της Μονής Σινά, καθώς η σιναϊτική αδελφότητα δεν έχει ακόμη απαντήσει στο σχέδιο συμφωνίας που της έχει διαβιβαστεί, ενώ το τελευταίο διάστημα απουσιάζει η επικοινωνία με τις αιγυπτιακές αρχές και άλλες πλευρές που επιδιώκουν συμφωνία.

Την ίδια ώρα, στις 24/10 αναμένεται η ανακοίνωση της απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου της Αιγύπτου επί των προσφυγών της μονής και του αιγυπτιακού Δημοσίου κατά της απόφασης του Εφετείου Ισμαηλίας για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της μονής και ακινήτων. Σύμφωνα με πληροφορίες αιγυπτιακών ΜΜΕ, ο εισαγγελέας εισηγείται την απόρριψη της προσφυγής της μονής επί της ουσίας, ενώ για την προσφυγή του Δημοσίου ζητά να αναγνωριστεί η κυριότητά του σε δέκα επιπλέον ακίνητα και να επανεξεταστεί ο χαρακτηρισμός 28 χώρων ως «θρησκευτικής σημασίας».