Ο Σιλβέστερ Σταλόνε, οι κακοποιητικοί γονείς, οι «σκοτεινές» εμπειρίες που δε συμπεριέλαβε στο βιβλίο του

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε παραδέχεται στα απομνημονεύματά του με τίτλο «The Steps: A Memoir», ότι η οδυνηρή αλήθεια για τους γονείς του ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από την επιτυχία του Ρόκι Μπαλμπόα.

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για τη δύσκολη παιδική ηλικία που τον διαμόρφωσε πολύ πριν από τη φήμη του στο Χόλιγουντ.

Ο 80χρονος ηθοποιός αποκαλύπτει ότι υπέστη σωματική κακοποίηση από τον πατέρα του, δυσκολευόταν να νιώσει αποδεκτός και δεν έλαβε σχεδόν καθόλου αγάπη στο σπίτι.

Ο Σταλόνε μοιράζεται περισσότερες λεπτομέρειες για εκείνα τα πρώτα χρόνια εν όψει της κυκλοφορίας των απομνημονευμάτων του, με τίτλο «The Steps: A Memoir», ενώ εξηγεί ότι ορισμένες εμπειρίες ήταν τόσο σκοτεινές που επέλεξε να μην τις συμπεριλάβει στο βιβλίο.

H απουσία της αγάπης της μητέρας

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε έχει μια υπέροχη οικογένεια, μια καριέρα ως ηθοποιός γεμάτη εμβληματικούς ρόλους και συνολικά έσοδα άνω των 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ταινίες του.

Όμως, όπως αποκαλύπτει ο ηθοποιός στο βιβλίο του «The Steps: A Memoir» και κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας με την εφημερίδα USA TODAY, υπάρχει ένα πράγμα που δεν έλαβε ποτέ: την αγάπη της μητέρας του, Τζάκι. Το να χαρακτηρίσει κανείς τη σχέση του με τους αποθανόντες γονείς του «περίπλοκη» θα ήταν υποτιμητικό.

Καμία μεταμέλεια

«Αγαπώ τη μητέρα μου με τον δικό μου τρόπο, γιατί χωρίς αυτήν δεν θα ήμουν εδώ», λέει ο 80χρονος Σταλόνε σε μια σουίτα ξενοδοχείου με θέα στο Σέντραλ Παρκ. Όμως, ενώ ο κόσμος του «είναι στρωμένος με χιλιάδες χιλιόμετρα μεταμέλειας», η μητέρα του, παρά τον τρόπο με τον οποίο τον μεγάλωσε και τον αντιμετώπιζε, δεν είχε καμία μεταμέλεια.

«Έτσι, απλώς έπρεπε να το αποδεχτώ. Είχε έναν τρόπο να πείθει τον εαυτό της ότι έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε».

«Όταν έχεις στερηθεί την αγάπη ως παιδί, βγαίνεις έξω και την αναζητάς και γίνεσαι πεινασμένος γι’ αυτήν. Είναι σαν βαμπίρ και ποτέ δεν είναι αρκετή»

Κακό παράδειγμα

Στο «The Steps», ο Σταλόνε περιγράφει λεπτομερώς πώς δημιουργήθηκε η ταινία του 1976 «Rocky», την οποία έγραψε και στην οποία πρωταγωνίστησε. Αλλά αναπολεί επίσης την παιδική του ηλικία, καθώς γεννήθηκε από πατέρα Ιταλό μετανάστη και μητέρα που μεγάλωσε σε ανάδοχη οικογένεια, παρά το γεγονός ότι προερχόταν από εύπορη οικογένεια.

Αν και μοιράστηκε μερικές, φευγαλέες συναισθηματικές στιγμές με τον πατέρα του Φρανκ τον πρεσβύτερο, γράφει στο βιβλίο ότι, ως παιδί, και οι δύο γονείς του τον αντιμετώπιζαν ως βάρος.

Ο Σταλόνε παραδέχεται ότι η έλλειψη αγάπης στο σπίτι του αποδείχθηκε τελικά «καταστροφική», όταν έγινε και ο ίδιος πατέρας.

«Υπάρχουν δύο είδη αγάπης: η αγάπη όπου πραγματικά ενδιαφέρεσαι να δίνεις, επειδή σου αρέσει να βλέπεις τους ανθρώπους γύρω σου να ανθίζουν», λέει.

«Όταν όμως έχεις στερηθεί την αγάπη ως παιδί, βγαίνεις έξω και την αναζητάς και γίνεσαι πεινασμένος γι’ αυτήν. Είναι σαν βαμπίρ και ποτέ δεν είναι αρκετή. Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι η ανάγκη να προσπαθήσεις να γεμίσεις τα κενά».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ποιος είσαι;

Τα απομνημονεύματα του Σταλόνε ολοκληρώνονται με τα Βραβεία Όσκαρ του 1977, όπου η ταινία «Rocky» κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Αυτό έθεσε τις βάσεις για μια καριέρα στην οποία ο ίδιος περιπλανήθηκε ανάμεσα στα σκαμπανεβάσματα της φήμης.

«Είναι σαν να σε αγαπούν άνθρωποι που δεν έχουν ακόμα ιδέα ποιος είσαι», παρατηρεί. «Πρέπει να σκέφτομαι συνεχώς: “Αυτό δεν είναι αληθινό. Φωνάζουν για τον Ρόκι. Εσύ απλώς έτυχε να είσαι το μέσο που είχε την τύχη να το κάνει»

Κατά τη διάρκεια μιας εκτενούς συνέντευξης, ο Σταλόνε αποκαλύπτει ένα σημείο που σχεδόν οδήγησε στη διακοπή της δημιουργίας του «Rocky», μιλάει ειλικρινά για τη γένεση μιας φημολογούμενης μακροχρόνιας διαμάχης στο Χόλιγουντ και αναπολεί τη «συναισθηματική καταιγίδα» της ανατροφής του.

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε προσκάλεσε τη μητέρα του στα Όσκαρ – Εκείνη αρνήθηκε

Ο Σταλόνε περιγράφει χωρίς περιστροφές την ανατροφή του ως «παραμελημένoς». Ο ηθοποιός, που γεννήθηκε με στραβό στόμα και δυσκολία στην ομιλία, άλλαξε το όνομά του στο σχολείο για να μην τον αποκαλούν τα παιδιά «Σιλβέστερ η Γάτα».

Τα πειράγματα συνεχίστηκαν λόγω της εμφάνισής του και της ομιλίας του, και αυτό οδήγησε στην εγγραφή του Σταλόνε σε σχολείο ειδικής αγωγής.

Ο ηθοποιός περιγράφει τη λεκτική και σωματική κακοποίηση που υπέστη ως παιδί. Ο Σταλόνε λέει ότι οι γονείς του του έλεγαν ότι τους κατέστρεψε τη ζωή.

Θυμάται ότι ο πατέρας του τον πέταξε κάποτε με τη βία από ένα άλογο κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πόλο, όταν ήταν 13 ετών. Ο Σταλόνε, ο οποίος όπως και ο πατέρας του αγαπούσε τα άλογα, δεν ξανακαβάλησε άλογο για 30 χρόνια.

Ο ηθοποιός περιγράφει τη λεκτική και σωματική κακοποίηση που υπέστη ως παιδί. Ο Σταλόνε λέει ότι οι γονείς του του έλεγαν ότι τους κατέστρεψε τη ζωή

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ο καυγάς με τον πατέρα στο πλατό

Ωστόσο, συνέχισε να προσπαθεί να διατηρήσει μια σχέση με τους γονείς του μέχρι και την ενήλικη ζωή του.

Έδωσε στον πατέρα του έναν ρόλο στην ταινία «Rocky», αλλά όταν ο πατέρας του αρνήθηκε να ακολουθήσει τις οδηγίες του γιου του και του σκηνοθέτη, ξέσπασε ένας καβγάς που οδήγησε τον πατέρα του να φύγει οργισμένος από το πλατό.

Και όταν η ταινία «Rocky» έλαβε 10 υποψηφιότητες για τα Όσκαρ, ο Σταλόνε τηλεφώνησε στη μητέρα του για να την προσκαλέσει στην περίφημη τελετή απονομής των βραβείων. Η Τζάκι δεν είχε δει την ταινία του γιου της και επέμεινε να της επιτραπεί να συνοδεύσει μια «αγαπητή φίλη», τη Βίβιαν.

Όταν ο Σταλόνε της είπε ότι είχε μόνο ένα εισιτήριο για εκείνη, εκείνη προτίμησε τελικά να παρακολουθήσει τα Όσκαρ από την τηλεόραση.

Συναισθηματική καταιγίδα

Σκεπτόμενος τους γονείς του, ο Σταλόνε λέει ότι εξακολουθεί να υπάρχει «μια συναισθηματική καταιγίδα που συνεχίζει να μαίνεται στην ψυχή μου» σχετικά με τη σχέση του μαζί τους. Όμως, τόσο στο βιβλίο όσο και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, προσπαθεί να βρει μια θετική πλευρά.

«Ίσως αυτή ήταν η σπίθα που με ενθουσίασε, γιατί όταν κάποιος σου λέει “όχι”, η ανθρώπινη φύση απλά λέει: “Τι είπες;”», συνεχίζει, υπονοώντας ότι η απόρριψή τους τροφοδότησε την επιθυμία του για επιτυχία.

«Οπότε σκέφτομαι: “Μου έκαναν χάρη με το να είναι απλά αυτοί που είναι; Πρέπει να τους ευχαριστήσω που με χτύπησαν στο στόμα ή όχι;”».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε αναφέρεται σε μια φημολογούμενη διαμάχη στο Χόλιγουντ

Στο βιβλίο «The Steps», ο Σταλόνε ξεκινά με μια ιστορία για ένα ταξίδι με σακίδιο στην Ευρώπη το 1969, αφότου εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, και για μια συνάντηση με μια μάντισσα στην Ισπανία.

Αυτή λέει στον Σταλόνε ότι θα πετύχει στον χώρο του θεάτρου, συγκεκριμένα στο δράμα, και ότι θα βρει την τύχη του μέχρι το 1976 (που είναι η χρονιά που η ταινία «Rocky» βγήκε στις αίθουσες).

Από εκεί, μετακομίζει στη Νέα Υόρκη, όπου αναλαμβάνει ό,τι περιστασιακή δουλειά βρει (ταξιθέτης σε κινηματογράφο, υπάλληλος σε ντελικατέσεν, καθαριστής στο ζωολογικό κήπο) για να πληρώσει το ενοίκιο του.

«Οπότε σκέφτομαι: “Μου έκαναν χάρη με το να είναι απλά αυτοί που είναι; Πρέπει να τους ευχαριστήσω που με χτύπησαν στο στόμα ή όχι;”»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ο καυγάς με τον Ρίτσαρντ Γκιρ

Ο Σταλόνε απορρίπτεται από το ένα πρακτορείο μετά το άλλο, αναζητώντας τα στον τηλεφωνικό κατάλογο και χρησιμοποιώντας μια φωτογραφία διαβατηρίου ως πορτρέτο.

Ωστόσο, μερικές τυχερές συγκυρίες οδήγησαν τον Σταλόνε να υπογράψει συμβόλαιο με το πρακτορείο William Morris και, στη συνέχεια, μέσω ενός φίλου, να περάσει από οντισιόν για έναν ρόλο στην ταινία «The Lords of Flatbush» δίπλα στους Ρίτσαρντ Γκιρ και Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Φυσικά, κανένας από τους δύο ηθοποιούς δεν εμφανίστηκε τελικά στην ταινία του 1974. Ο ρόλος του Ντε Νίρο πήγε στον Χένρι Γουίνκλερ, τον οποίο ο Σταλόνε θεωρεί φίλο του μέχρι και σήμερα.

Όσο για τον Γκιρ, αντικαταστάθηκε μετά από έναν καβγά με τον Σταλόνε στο πλατό. Στο βιβλίο «The Steps», ο Σταλόνε γράφει ότι αυτός και ο Γκιρ δεν είχαν φιλικές σχέσεις από την αρχή.

Το σημείο καμπής ήρθε μεταξύ των λήψεων, κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος. Ενώ ο Σταλόνε επέλεξε ένα χοτ ντογκ, γράφει ότι ο Γκιρ καθόταν δίπλα του τρώγοντας ένα κομμάτι κοτόπουλο τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο, το οποίο ήταν καλυμμένο με μουστάρδα και λίπος.

Ο Σταλόνε προειδοποίησε τον Γκιρ να μην χύσει τίποτα, και ο Γκιρ απάντησε ότι δεν θα το έκανε. Λίγο αργότερα, ο Γκιρ δάγλωσε μια μπουκιά και το λίπος πιτσίλισε το τζιν του Σταλόνε. Ακολούθησε καβγάς.

Ο σκηνοθέτης Στίβεν Βερόνα συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να διαλέξει μεταξύ των δύο ηθοποιών και επέλεξε τον Σταλόνε.

Πάνω από 50 χρόνια αργότερα, ο Σταλόνε παραδέχεται ότι η σχέση του με τον Γκιρ δεν αποκαταστάθηκε ποτέ. Ωστόσο, μπορεί να γελάσει με το περιστατικό.

«Δεν πουλάμε βιβλία. Δεν πουλάμε ρούχα. Πουλάς τη σάρκα του σώματός σου και όταν απορρίπτεται, Θεέ μου, γίνεται κάτι βιβλικό»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Όλο αυτό που συνέβη

«Κατά κάποιον τρόπο, νομίζω ότι ίσως μας βοήθησε και τους δύο, γιατί εγώ πήρα αυτή την κατεύθυνση και εκείνος συνέχισε προς την επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ, κάτι τέτοιο», λέει ο Σταλόνε.

Ο Γκιρ ήταν σταθερή παρουσία στην οθόνη καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της δεκαετίας του ’70 και κέρδισε κύρος για την ερμηνεία του ως ομοφυλόφιλου θύματος του Ολοκαυτώματος στην παραγωγή του Μπρόντγουεϊ του 1979, «Bent».

Ο Σταλόνε πιστεύει ότι όλο αυτό συνέβη επειδή «δεν έχουμε κάποιο προϊόν. Δεν πουλάμε βιβλία. Δεν πουλάμε ρούχα. Πουλάς τη σάρκα του σώματός σου και όταν απορρίπτεται, Θεέ μου, γίνεται κάτι βιβλικό».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Συμφιλίωση;

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε εμφανίστηκε στο 92NY τη Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου, για μια συνέντευξη με την ανταποκρίτρια του CBS News, Τρέισι Σμιθ, και μίλησε ανοιχτά για τη φροντίδα του πατέρα του, Φρανκ Σταλόνε Σρ., τα χρόνια πριν από το θάνατό του από καρκίνο του προστάτη σε ηλικία 91 ετών το 2011.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ρωτήθηκε αν ένιωσε ποτέ ότι «κατάφερε να συμφιλιωθεί» με κάποιον από τους γονείς του πριν από το θάνατό τους.

«Δεν ξέρω αν μπορείς να το πεις συμφιλίωση, όχι με τη μητέρα μου. Απλά, όχι», απάντησε ο Σιλβέστερ. «Αλλά ο πατέρας μου, ήταν ο Ράμπο, ξέρεις; Ήταν πραγματικά ένας τρομακτικός, σκληρός τύπος.

»Θυμάμαι μια φορά που καθόμασταν στο τραπέζι. Σου είπα πόσο σκληρός τύπος ήταν. Λοιπόν, βλέπει αυτό το πουλί, κάτι σαν φασιανό, ένα κοκαλιάρικο πλάσμα, κυριολεκτικά αφήνει κάτω το πιρούνι του, παίρνει ένα κυνηγετικό όπλο, μπουμ, το πυροβολεί, το φέρνει μέσα στο σπίτι, στην κουζίνα. Εγώ είμαι ακόμα στο τραπέζι με το πιρούνι, και παρακολουθώ. Το ανοίγει και το τρώει».

Όταν έγινε πατέρας του πατέρα του

Με την πάροδο των χρόνων, ο Σιλβέστερ έχει μιλήσει για τη σωματική και λεκτική κακοποίηση που υπέστη από τον Φρανκ τον πρεσβύτερο κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας, συμπεριλαμβανομένου ενός περιστατικού κατά το οποίο ο πατέρας του του επιτέθηκε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πόλο, όταν ήταν έφηβος.

«Αλλά σας το λέω, ήταν διαφορετικό είδος ανθρώπου», είπε ο ηθοποιός στο κοινό του 92NY. «Όταν όμως τελικά τον είδα το ’93 και αντιμετώπιζε τον καρκίνο με όλα τα προβλήματα, έφτασα να τον βοηθάω να σηκωθεί από το κρεβάτι. Ήταν μια αρκετά φρικτή αποκάλυψη, γιατί τώρα εγώ ήμουν ο πατέρας και αυτός ήταν το μεγαλύτερο παιδί, καταλαβαίνετε τι εννοώ;».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Πριν το τέλος

«Είπε κάτι — πω πω, είχε πολύ θράσος. Μου λέει: “Θέλω να είσαι καλός με τους ανθρώπους”. Και εγώ: “Αλήθεια;” Εννοώ, σοβαρά», πρόσθεσε ο Σιλβέστερ. «Και νομίζω ότι συμβαίνει κάτι, πιθανότατα θα συμβεί και σε μένα. Όταν νιώθεις ότι πλησιάζει το τέλος, έρχεται μια είδος διαφώτισης, όπως: “Ήμουν πραγματικά ηλίθιος. Έκανα αυτό, έκανα εκείνο. Και τα σπατάλησα όλα, θα μπορούσα να είχα τον γιο μου με αγάπη”.

»Οι γονείς του ήταν σκληροί. Δεν μιλούσαν μεταξύ τους. Η γιαγιά μου, κάθονταν εκεί στο τραπέζι ίσως 35 χρόνια. Δεν την άκουσα ποτέ να λέει ούτε μια λέξη».

Ο πατέρας του Σιλβέστερ, ο Φρανκ ο πρεσβύτερος, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ιταλία σε ηλικία 13 ετών, σύμφωνα με μια νεκρολογία που δημοσίευσε η εφημερίδα The Washington Post μετά το θάνατό του.

Ο Φρανκ και η μητέρα του Σιλβέστερ, η Τζάκι, είχαν μαζί τον Σιλβέστερ και τον αδελφό του Φρανκ Τζούνιορ, ο οποίος είναι σήμερα 76 ετών. Το ζευγάρι χώρισε το 1957. Εκτός από τη φήμη του ως κορυφαίου παίκτη πόλο, ο Φρανκ ο πρεσβύτερος εργάστηκε ως τσαγκάρης και κομμωτής στη Νέα Υόρκη και στην περιοχή της Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Ο Σιλβέστερ δήλωσε ότι πλέον έχει συγχωρήσει τους γονείς του για τη δύσκολη παιδική του ηλικία.

«Δεν σου κάνει κανένα καλό, και νομίζω ότι σε κάνει κάπως καλύτερο άνθρωπο, και σε απελευθερώνει κατά κάποιον τρόπο», είπε. «Γιατί αυτό το βάρος είναι μια εκρηκτική κατάσταση που κουβαλάς μέσα σου. Είναι σαν να έχεις ένα καυτό τούβλο στην καρδιά σου. Εντάξει, ήταν απαίσιο, δεν φερθήκατε καλά. Αλλά δεν θα σας αφήσω να συνεχίσετε να με βασανίζετε στο μυαλό μου ως απαίσιοι άνθρωποι».

Το βιβλίο «The Steps»** είναι πλέον διαθέσιμο προς πώληση σε όλα τα βιβλιοπωλεία.