«Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται»

Απάντηση του Διευθυντή του 7ου ΕΠΑΛ Ν. Σταφύλη, στο Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ Λάρισας

Απάντηση στο ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ Λάρισας, δίνει ο Διευθυντής του 7ου ΕΠΑΛ Λάρισας, Νικόλαος Σταφύλης, αναφορικά με τις τοποθετήσεις του για τις καταλήψεις. Παράλληλα, παρουσιάζει τη δική του θέση για τα γεγονότα, επικαλούμενος τον θεσμικό του ρόλο και την ευθύνη του για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την ασφάλεια των μαθητών. Ο κ. Σταφύλης απαντά στα σημεία του ψηφίσματος και διατυπώνει τις δικές του παρατηρήσεις και ερωτήματα προς την ΕΛΜΕ Λάρισας.

Χαρακτηριστικά στην επιστολή του αναφέρει τα εξής « Ο Μακιαβέλι στον «ΗΓΕΜΟΝΑ» είχε πει ότι ένα ψέμα, όταν το επαναλαμβάνεις πολλές φορές, γίνεται πιστευτό. Την άποψη αυτή προφανώς συμμερίζεται και η ΕΛΜΕ Λάρισας, η οποία, επιθυμώντας να υποστηρίξει μια μικρή ομάδα εκπαιδευτικών του 7ου ΕΠΑΛ Λάρισας, έσπευσε σε βοήθεια επειδή οι εν λόγω εκπαιδευτικοί «θίχτηκαν» από τις κατηγορίες του Διευθυντή του σχολείου για υποκίνηση καταλήψεων και ενέργειες αποδιοργάνωσης της σχολικής ζωής.

Κανένας εκπαιδευτικός δεν στοχοποιείται όταν δεν έχει δώσει δικαιώματα ασυνέπειας ως προς τα υπηρεσιακά του καθήκοντα· τουναντίον, επιβραβεύεται. Ακόμη περισσότερο, όποιος επιτελεί ορθά το έργο του δεν φοβάται ούτε προστρέχει στην τοπική ΕΛΜΕ για υποστήριξη. «Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται», λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Δίκαιο θα ήταν η ΕΛΜΕ Λάρισας όπως επιθυμεί να μην φιμώνονται οι εκπαιδευτικοί που είναι καθαροί και άμεμπτοι, έτσι θα πρέπει να μην φιμώνεται και ο Διευθυντής ενός σχολείου, ο οποίος είναι και ο ίδιος μέλος της ΕΛΜΕ, όταν συστηματικές και συντονισμένες ενέργειες εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας στην οποία προΐσταται εκτρέπονται από το θεσμικό πλαίσιο και θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των μαθητών. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως η συγκεκριμένη, ο Διευθυντής υποχρεούται, έχοντας ενσυναίσθηση του ρόλου του, να χαρακτηρίσει την κατάσταση επικίνδυνη και να ζητήσει την απομάκρυνση όσων τη δημιουργούν.

Ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο ανήλικους μαθητές/τριες και υπονομεύουν την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου δεν μπορούν να βαφτίζονται επειδή έτσι «βολεύει» συνδικαλιστική δράση, ελευθερία έκφρασης, διαφωνία ή δικαίωμα στη διαφορετική άποψη. Η υγεία και η ασφάλεια των μαθητών/τριών είναι αποκλειστική ευθύνη του Διευθυντή της εκάστοτε σχολικής μονάδας και βρίσκονται πέρα και πάνω από τέτοιου είδους ψευτοδικαιολογίες.

Μια ισχνή ομάδα «θιγμένων» εκπαιδευτικών δεν μπορεί και δεν νομιμοποιείται να εμφανίζεται ως Γενική Συνέλευση ΕΛΜΕ όταν το σύνολο των μελών της αριθμεί πάνω από 2.200 εκπαιδευτικούς. Επίσης, η ίδια ολιγομελής ομάδα δεν δικαιούται να κρίνει τις ενέργειες και τις κατηγορίες ενός Διευθυντή, χαρακτηρίζοντάς τις αβάσιμες, ψευδείς, ατεκμηρίωτες ή συκοφαντικές, τη στιγμή που η ίδια αδυνατεί να τεκμηριώσει τους αντίθετους ισχυρισμούς του.

Φρονώ ότι η συνδικαλιστική δράση της ΕΛΜΕ Λάρισας εξαντλείται στην τυφλή υποστήριξη εκπαιδευτικών, για τους οποίους είτε αγνοεί είτε εσκεμμένα παραβλέπει τα πραγματικά στοιχεία της υπηρεσιακής τους ασυνέπειας και τον εκτροχιασμό τους. Αν τα γνώριζε και τα είχε λάβει σοβαρά υπόψη, ενδεχομένως να μην έκανε λόγο για συκοφάντησή τους. Δώστε τον δικό σας ορισμό για τον «υποκινητή καταλήψεων», όταν εκπαιδευτικοί, ενώ έχουν λάβει σαφή οδηγία για παροχή εξ αποστάσεως εκπαίδευση και θα έπρεπε να βρίσκονται στην ψηφιακή τάξη, μένουν στο σχολείο μαζί με τους μαθητές που πραγματοποιούν κατάληψη.

Αλήθεια, μήπως η ΕΛΜΕ Λάρισας θα ήταν φρόνιμο και συνετό να κάνει πρώτα την αυτοκριτική της και να ενημερώσει για τα συμπεράσματά της τα μέλη της με την ίδια σπουδή που επιδεικνύει για να κατακρίνει τις ενέργειες του Διευθυντή του 7ου ΕΠΑΛ Λάρισας;

Μήπως, τελικά, η ίδια διαπομπεύει και στοχοποιεί τους εκπαιδευτικούς που καταφεύγουν σε αυτήν, εκμεταλλευόμενη και επενδύοντας στον φόβο τους με μοναδικό σκοπό την εύκολη ψηφοθηρία;»