Η επενδυτική αβεβαιότητα των πλοιοκτητών και ο γρίφος για τις τεχνολογίες του μέλλοντος

Για την επενδυτική αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πλοιοκτήτες, καθώς η ναυτιλιακή βιομηχανία καλείται να ανανεώσει τον στόλο της, να μειώσει τις εκπομπές, να υιοθετήσει εναλλακτικά καύσιμα και να επενδύσει σε νέες τεχνολογίες, παρότι πολλές από τις απαιτούμενες λύσεις παραμένουν εμπορικά αβέβαιες ή δεν είναι ακόμη διαθέσιμες στην αναγκαία κλίμακα, μίλησε ο Γιώργος Ξηραδάκης, πρόεδρος της Ενωσης Τραπεζικών και Χρηματοοικονομικών Στελεχών της ελληνικής ναυτιλίας κατά τη διάρκεια του 49ου Συνεδρίου για το Δίκαιο των Ωκεανών και τη Θαλάσσια Πολιτική.

«Οι πλοιοκτήτες λαμβάνουν σήμερα επενδυτικές αποφάσεις για πλοία που αναμένεται να λειτουργούν για τα επόμενα 20 ή 25 χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν ποια καύσιμα, ποιες τεχνολογίες ή ποια κανονιστικά πρότυπα θα επικρατήσουν τελικά» επισήμανε, λέγοντας πως η ίδια αβεβαιότητα δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους και για τις τράπεζες που χρηματοδοτούν τη ναυτιλία.

Προειδοποίησε ότι δημιουργείται μια θεμελιώδης αντίφαση: η ναυτιλία χρειάζεται πρωτοφανή επενδυτικά κεφάλαια για να ολοκληρώσει την περιβαλλοντική και τεχνολογική της μετάβαση, ακριβώς τη στιγμή που η κανονιστική και τεχνολογική αβεβαιότητα μπορεί να καταστήσει την πρόσβαση στη χρηματοδότηση δυσκολότερη και ακριβότερη.

Τέλος, μιλώντας για τη ναυτική ασφάλεια είπε δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά υπό το πρίσμα των παραδοσιακών απειλών (πειρατεία, ένοπλη ληστεία, φυσικές επιθέσεις εναντίον πλοίων) καθώς πλέον περιλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα κανονιστικών, γεωπολιτικών, τεχνολογικών, λειτουργικών και χρηματοοικονομικών κινδύνων.

«Η βασική πρόκληση είναι η μετατροπή των νομικών και κανονιστικών απαιτήσεων σε ασφαλείς, σύννομες και εμπορικά βιώσιμες αποφάσεις σχετικά με την πρόσβαση σε λιμένες, τη μεταφορά φορτίων, την ασφαλιστική κάλυψη, τη χρηματοδότηση και, πάνω απ’ όλα, την προστασία των πλοίων και των ναυτικών» πρόσθεσε.