Καμπανάκι για τη διατροφή μας! Έως και 50% λιγότερα θρεπτικά συστατικά σε φρούτα και λαχανικά

Τα φρούτα, τα λαχανικά και τα σιτηρά μπορεί να έχουν σήμερα έως και τη μισή θρεπτική αξία σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1960, σύμφωνα με νέα έκθεση που αποδίδει τη μείωση της περιεκτικότητας των τροφίμων σε βασικά θρεπτικά συστατικά στην υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και στις σύγχρονες γεωργικές πρακτικές.**

Η έρευνα του οργανισμού Deep Science Ventures (DSV) διαπίστωσε ότι σήμερα μπορεί να χρειάζεται να καταναλώνουμε διπλάσιες ποσότητες ορισμένων φρούτων και λαχανικών για να λάβουμε τις ίδιες ποσότητες μετάλλων, όπως κάλιο, μαγνήσιο και χαλκό, σε σχέση με πριν από 60 χρόνια.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η μείωση της θρεπτικής αξίας των καλλιεργειών, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη χρήση φαρμάκων απώλειας βάρους της κατηγορίας GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, ενδέχεται να οδηγήσει περίπου πέντε εκατομμύρια Βρετανούς σε ηλικία εργασίας σε ανεπαρκή πρόσληψη απαραίτητων βιταμινών και μετάλλων, αναφέρει ο Independent.

«Εδώ και 60 χρόνια μετράμε την επισιτιστική ασφάλεια με βάση τις θερμίδες και τους τόνους παραγωγής ανά εκτάριο. Με αυτά τα κριτήρια έχουμε σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο. Όμως, στο μεταξύ, μειώνεται αθόρυβα η θρεπτική αξία των τροφίμων μας», εξηγεί ο Γουίλ Σάμερς, στέλεχος του DSV. Όπως επισημαίνει, καθώς τα φάρμακα αδυνατίσματος περιορίζουν την ποσότητα τροφής που καταναλώνουν οι άνθρωποι, η θρεπτική αξία κάθε μπουκιάς αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι οι προσπάθειες των τελευταίων δεκαετιών για αύξηση της γεωργικής παραγωγής είχαν ως παράπλευρη συνέπεια τη μείωση της συγκέντρωσης αρκετών θρεπτικών συστατικών στις καλλιέργειες. Από τη δεκαετία του 1960, η παραγωγή δημητριακών ανά εκτάριο έχει αυξηθεί κατά 215%, ενώ το ποσοστό υποσιτισμού στον αναπτυσσόμενο κόσμο μειώθηκε από 35% σε 12%.

Παρά την πρόοδο, περισσότεροι από δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να εμφανίζουν κλινική ανεπάρκεια τουλάχιστον ενός μικροθρεπτικού συστατικού. Το πρόβλημα παρατηρείται ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες, όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ, όπου η διατροφή μπορεί να παρέχει άφθονες θερμίδες, αλλά ανεπαρκείς ποσότητες στοιχείων όπως το σελήνιο και το φυλλικό οξύ.

Το σελήνιο περιέχεται, μεταξύ άλλων, στα δημητριακά ολικής άλεσης και στα φιστίκια Βραζιλίας. Ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση, εξαιτίας της μειωμένης περιεκτικότητας του σιταριού σε αυτό το στοιχείο, μια γυναίκα θα χρειαζόταν σήμερα τέσσερις φέτες ψωμί ολικής άλεσης για να καλύψει μόλις το ένα τρίτο της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης. Επιπλέον, λιγότερες από μία στις τρεις ποικιλίες μαλακού σιταριού για αρτοποιία που αναπτύχθηκαν από τη δεκαετία του 1960 πληρούν τον συνιστώμενο στόχο περιεκτικότητας σε ψευδάργυρο.

Οι ελλείψεις αυτές μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες. Η ανεπάρκεια σεληνίου αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπαθειών, ενώ η έλλειψη ψευδαργύρου επηρεάζει το δέρμα, τα μαλλιά και την άμυνα του οργανισμού. Η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί κόπωση και δυσκολίες συγκέντρωσης, ενώ η χαμηλή πρόσληψη καλίου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου έως και κατά 21%.

Οι συντάκτες της έκθεσης τονίζουν ότι η λύση βρίσκεται στη βελτίωση της υγείας του εδάφους, στην ανάπτυξη ποικιλιών με υψηλότερη θρεπτική αξία και στην αλλαγή των γεωργικών πολιτικών. Όπως επισημαίνει η Σίαν Φέργκιουσον, εκτελεστική διευθύντρια του ιδρύματος Mark Leonard Trust, «η αποκατάσταση της υγείας του εδάφους αποτελεί μία από τις λίγες παρεμβάσεις που μπορούν να βελτιώσουν ταυτόχρονα τη θρεπτική αξία των τροφίμων, την παραγωγικότητα και την ανθεκτικότητα των καλλιεργειών στην κλιματική αλλαγή».