Γιατί ξεκινά από τη Γαλλία η κατάρρευση του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας

«Παγώνουν» οι συντάξεις των Γάλλων που παίρνουν πάνω από 1250 ευρώ. Στόχος είναι η δραστική μείωση του ελλείμματος κοινωνικής ασφάλισης το επόμενο έτος. Η αγοραστική δύναμη μειώνεται επίσης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Το δημόσιο χρέος της χώρας θα εκτοξευτεί του χρόνου στο 122% του ΑΕΠ»!

Αυτά προβλέπει το σχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού, για το 2027 που κατατίθεται αύριο στην Εθνοσυνέλευση από την κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί.

«Η Γαλλία – η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ-ββιώνει μια ιστορική κρίση αγοραστικής δύναμης»: Από το 2024, οι οικογένειες έχουν χάσει κατά μέσο όρο 1.200 ευρώ το χρόνο», γράφει η Le Monde. «Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση», σημειώνει η γαλλική εφημερίδα.

Άλλες δύο δύσκολες περίοδοι, στο παρελθόν

Για την ιστορία: Από το 1960, όταν το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) άρχισε να μετρά την αγοραστική δύναμη των Γάλλων, η χώρα έχει βιώσει μόνο δύο παρόμοιες περιόδους. Η πρώτη ήταν τα μέτρα λιτότητας του 1983-1984, υπό τον Φρανσουά Μιτεράν. Η δεύτερη ήταν στα χρόνια που ακολούθησαν τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση**, από το 2010 έως το 2013, μια επίσης περίοδο δημοσιονομικής σύσφιξης.

«H Γαλλία βιώνει αυτή τη στιγμή μια τρίτη ιστορική περίοδο παρόμοιου μεγέθους. «Φέτος, έχουμε πραγματικά εισέλθει σε κρίσιμη φάση», παρατηρεί ο Ματιέ Πλάν, οικονομολόγος στο Γαλλικό Ινστιτούτο Οικονομικών (IFE).

Σύμφωνα με το INSEE, το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, θα αντιπροσωπεύει το 122% του ΑΕΠ το 2027.**

Δανεισμός 340 δισεκατομμυρίων ευρώ από τις αγορές

Για να αντιμετωπίσει την κρίση , η Γαλλία θα δανειστεί το 2027 από τις αγορές το ποσό ρεκόρ των 340 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 28 δισεκατομμυρίων ευρώ σε σύγκριση με το 2026.

Με δημόσιο χρέος περίπου 3,4 τρισεκατομμυρίων ευρώ, η Γαλλία βλέπει το δημόσιο έλλειμμα να διογκώνεται τα τελευταία χρόνια-πάνω από το 5% του ΑΕΠ – πολύ πάνω από το όριο του 3% που έχουν θέσει οι Βρυξέλλες ως το ελάχιστο αποδεκτό επίπεδο. Συνολικά, το δημόσιο χρέος της χώρας θα φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από το 1932, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του ΔΝΤ. «Για να αποπληρώσει το χρέος της, η Γαλλία δανείζεται με ολοένα και υψηλότερα επιτόκια, σχεδόν 5%.Αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της πολύ κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας», τονίζει η Le Monde.

Το κόστος δανεισμού του γαλλικού κράτους αυξάνεται με πρωτοφανή ρυθμό, με τα κρατικά ομόλογα να προσφέρουν αναγκαστικά υψηλότερες αποδόσεις από εκείνες των Ευρωπαίων εταίρων που ονομάζονταν PIGS- Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία .

Καταρρέει το κράτος πρόνοιας

«Το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας αρχίζει να αντιμετωπίζει την πιο δύσκολη δοκιμασία του και η Γαλλία απειλεί να γίνει η πρώτη μεγάλη χώρα που θα ανακαλύψει τα όριά του», λέει ο Τόμας Μάγιερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών «Flossbach von Storch» και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank.

Η Ευρώπη μπορεί να παραμένει ακόμη μια από τις πιο ευημερούσες περιοχές στον κόσμο, αλλά «το κράτος πρόνοιας, που ήταν ο κύριος μοχλός αύξησης του δημόσιου χρέους, τώρα καταρρέει.** Επειδή το δημόσιο χρέος που δημιούργησε δεν είναι πλέον βιώσιμο», υποστηρίζει ο Γερμανός οικονομολόγος.

«Τώρα που η οικονομική ανάπτυξη της ΕΕ είναι αδύναμη, η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών μειώνεται και διευρύνεται το χάσμα με τις ΗΠΑ όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, η Ευρώπη προσπαθεί να διατηρήσει το κράτος πρόνοιας μέσω της έκδοσης χρέους, καθώς οι φόροι δεν επαρκούν πλέον», εξηγεί .

Το δημογραφικό πρόβλημα

Πίσω από αυτή τη θάλασσα αριθμών βρίσκεται το υποκείμενο πρόβλημα: τα δημογραφικά στοιχεία. Ο Μάγιερ επισημαίνει ότι οι baby boomers απέκτησαν λιγότερα παιδιά από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και μετά, απόλαυσαν δεκαετίες δημογραφικής ανάπτυξης και τώρα συνταξιοδοτούνται μαζικά με πολύ μεγαλύτερο προσδόκιμο.**

«Η εξίσωση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να διατηρηθεί. Πολλοί άρχισαν να εργάζονται γύρω στην ηλικία των 30 ετών, σκοπεύουν να συνταξιοδοτηθούν γύρω στα 65 και μπορεί να ζήσουν δύο δεκαετίες περισσότερο. Με άλλα λόγια, «αναμένουν ότι 35 χρόνια εργασίας θα είναι αρκετά για να χρηματοδοτήσουν 50 χρόνια χωρίς εργασία ». «Αυτό δεν θα λειτουργήσει», προειδοποιεί ο Μάγιερ Mayer.

Επί χρόνια, η Ευρώπη κατάφερε να καθυστερήσει αυτήν την προσαρμογή καταφεύγοντας σε μια πολύ απλούστερη λύση: την έκδοση χρέους. Αλλά αυτή η προσέγγιση αρχίζει επίσης να φτάνει στα όριά της. Όσο μεγαλύτερο είναι το χρέος, τόσο περισσότεροι πόροι απορροφώνται για πληρωμές τόκων. Και τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση στις κεντρικές τράπεζες για τον περιορισμό του κόστους χρηματοδότησης.

«Το κράτος πρόνοιας θα καεί στις φλόγες του χρέους και του πληθωρισμού»**, λέει ο Γερμανός οικονομολόγος.

Η Γαλλία αναδεικνύεται για άλλη μια φορά ως ο πιο αδύναμος κρίκος. «Η χώρα είναι ένα ναυάγιο που διατηρείται στην επιφάνεια μόνο από την τεράστια φουσκωτή σωσίβια λέμβο που είναι γνωστή ως ευρωσύστημα», λένε οι ειδικοι. Το ενιαίο νόμισμα επιτρέπει στη Γαλλία να χρηματοδοτείται εντός μιας γιγαντιαίας αγοράς που υποστηρίζεται θεσμικά από την ΕΚΤ, αλλά δεν εξαλείφει τις ανισορροπίες που προκαλούν το χρέος της.

«Η Γαλλία θα μπορούσε έτσι να γίνει το εργαστήριο όπου η Ευρώπη θα ανακαλύψει ότι το κράτος πρόνοιας που χτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα δεν μπορεί να παραμείνει άθικτο σε μια κοινωνία ριζικά διαφορετική από αυτήν που το δημιούργησε», λέει ο Μάγιερ . «Λιγότεροι εργαζόμενοι ανά συνταξιούχο, πολύ, μειωμένη δυνητική ανάπτυξη και συνεχώς αυξανόμενο χρέος , οδηγούν σε ένα εξαιρετικά απαισιόδοξο συμπέρασμα: Η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει «ένας οίκος ευγηρίας για φτωχούς συνταξιούχους».

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.