Ψάχνονται τα κυπριακά κόμματα, ποιον θα υποστηρίξουν στις προεδρικές εκλογές

07/10/2026

Καλά θα περάσουμε κι αυτή τη φορά. Από την μια όλοι φωνάζουν πως είναι πρόωρο να συζητούνται οι προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2028, αλλά την ίδια ώρα αυτό είναι το θέμα που απασχολεί το κομματικό σύστημα.

Τον χορό έσυρε ο ΔΗΣΥ, που δεν μπορεί να κρύψει, όπως άλλοι, το εσωκομματικό αλληλοφάγωμα και τις προσωπικές ατζέντες. Ενδεχομένως άλλοι, στο κομματικό πεδίο, να ξεκίνησαν νωρίτερα την προεδρολογία, αλλά κανείς δεν τους παίρνει χαμπάρι! Είναι κι αυτό ένα… προτέρημα. Επί του παρόντος παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα στον ΔΗΣΥ, στον οποίον το θέατρο του παραλόγου θα συνεχισθεί, αν και σιγά-σιγά διαμορφώνεται το σκηνικό.

Την ίδια ώρα, στα τηλεοπτικά πάνελ ακούγονται πολλά και διάφορα ενώ κάποιοι από τους πανελίστες φαίνεται να θεωρούν πως έχουμε πάθει καθολική αμνησία σε αυτή τη χώρα. Το ΑΚΕΛ μπορεί να υποστηρίξει τον Αβέρωφ Νεοφύτου; Όχι ασφαλώς. Και δεν περιμέναμε το φίλτατο Γιώργο Λουκαΐδη να το πει. Δεν θα τον υποστηρίξει – ανοικτά τουλάχιστον – καθώς ακυρώνεται το αφήγημα του αντίπαλου δέους του ΑΚΕΛ, που είναι ο ΔΗΣΥ και τανάπαλιν. Στην εκπομπή του Χρήστου Μιχάλαρου στο “Σίγμα”, ο Γιώργος Λουκαίδης, χαρακτήρισε τον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ, ως «βασικό στυλοβάτη» της διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη για δέκα χρόνια «σε όλα τα επίπεδα». Είπε και άλλα.

Ένα ερώτημα, ωστόσο, το οποίο αιωρείται και θα κυνηγά πολλούς είναι το εξής: Τι έγινε μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου στις προεδρικές εκλογές του 2023; Ποιος στην Πινδάρου έδινε εντολές να δοθούν τα μητρώα του κόμματος στο ΑΚΕΛ για να προσεγγιστούν οι συναγερμικοί και να υποστηρίξουν τον Ανδρέα Μαυρογιάννη; Μια υποχρέωση το ΑΚΕΛ προς την Πινδάρου την έχει. Όπως έχει και η Αννίτα Δημητρίου προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Αλλά η πολιτική – φευ– είναι αχάριστη και άδικη.

Την ίδια ώρα, ο εκ των αντιπροέδρων του Δημοκρατικού Συναγερμού, Γιάννης Καρούσος, αναφερόμενος στις προεδρικές εκλογές και τα όσα συμβαίνουν στο κόμμα (στην εκπομπή “Διασπορά Ειδήσεων”), είπε ότι «αντίπαλος του ΔΗΣΥ είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Με αυτόν θα κονταροχτυπηθούμε για το ποιος θα περάσει στον δεύτερο γύρο». Το είπε αυτό ο κ. Καρούσος, παρά το γεγονός ότι άλλοι συναγωνιστές του στην ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, μοιρολογώντας για την κατάσταση στο κόμμα, προειδοποιούν ότι χειρισμοί και συμπεριφορές θα φέρουν το ΑΚΕΛ στην εξουσία!

Αυτή η προειδοποίηση, που δεν είναι και τόσο πολιτική, αλλά συναισθηματική, δεν αγγίζει όλους στο ΔΗΣΥ. Κι αυτό γιατί μια μερίδα του μηχανισμού δεν θα είχε πρόβλημα με αυτό το ενδεχόμενο, αναρρίχησης, δηλαδή, του ΑΚΕΛ στην εξουσία. Οι “εχθροί”, ιδεολογικοί και πολιτικοί, χρησιμεύουν για να υπάρχει πάντα ένα αντίπαλο δέος. Έχει, όμως, σημασία οι αντίπαλοι να καθορίζονται με πολιτικούς όρους. Κι όχι να χρησιμεύουν, μόνο, για σκοπούς συσπείρωσης.

ΔΗΣΥ: Που οδηγούν τα… πανηγύρια**

Τα… πανηγύρια στον ΔΗΣΥ έχουν εκ των πραγμάτων οδηγήσει και τα άλλα κόμματα να συζητούν για τις προεδρικές, που ειρήσθω εν παρόδω, απασχολεί εδώ και καιρό. Στο ΑΚΕΛ δηλώνουν ότι οι συζητήσεις τους στοχεύουν στην ύπαρξη “προγραμματικών συγκλίσεων” με υποψήφιο, που θα έχει και “προοδευτικά χαρακτηριστικά”. Δηλαδή, δεξιός με “καλές συστάσεις”, ο οποίος να μπορεί να θεωρηθεί ή παρουσιασθεί και… προοδευτικός! Υπενθυμίζεται το μίνιμουμ πρόγραμμα του 1983 με το ΔΗΚΟ, όταν υποστηρίχθηκε η υποψηφιότητα του Σπύρου Κυπριανού.

Το 2003 το ΑΚΕΛ υποστήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Για την ιστορία μπορεί να αναφερθεί ότι το ΑΚΕΛ υποστήριξε την υποψηφιότητα Τάσσου Παπαδόπουλου πριν την επικύρωσή της από το ΔΗΚΟ. Το Πανκύπριο Εκλογικό Συνέδριο του ΑΚΕΛ συνήλθε στις 27 Ιουλίου 2002 και με ψήφους 939 υπέρ, 36 εναντίον και 34 αποχές, αποφάσισε την υποστήριξη του Τάσσου Παπαδόπουλου. Στις 30 Ιουλίου, η Κεντρική Επιτροπή του ΔΗΚΟ υιοθέτησε την πρόταση του Εκτελεστικού Γραφείου για την υποψηφιότητα Παπαδόπουλου. Είχε ήδη, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δημοκρατικού Κόμματος, διαμορφωθεί πλαίσιο αρχών από εκπροσώπους των κομμάτων ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΚΙΣΟΣ (ΕΔΕΚ).