Δημητριάδης από Olympia Forum: Όταν ανεβαίνουν τα άκρα, κάτι δεν έχει κάνει καλά το κέντρο

«Όταν ανεβαίνουν τα άκρα, κάτι δεν έχει κάνει καλά το κέντρο», τόνισε ο Γρηγόρης Δημητριάδης, αναφερόμενος στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη και επιχειρώντας να εξηγήσει τα αίτια της ενίσχυσης των πολιτικών άκρων.

Σε συζήτηση με τη δημοσιογράφο Σοφία Τουντούρη, στο πλαίσιο του Olympia Forum, ο πρώην διευθυντής του Γραφείου του πρωθυπουργού, υποστήριξε ότι η απάντηση δεν βρίσκεται στην καταδίκη των ψηφοφόρων, αλλά στην ικανότητα του πολιτικού συστήματος να δίνει λύσεις στα προβλήματα των πολιτών. Όπως ανέφερε, η άνοδος των άκρων είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο, συνδέοντάς την, μεταξύ άλλων, με τη γραφειοκρατία, την αδυναμία παραγωγής αποτελεσμάτων και την αίσθηση των πολιτών ότι το πολιτικό σύστημα δεν τους ακούει. «Δεν θα φτιάξει ούτε με ευχολόγια ούτε με το να καταδικάζουμε. Θα φτιάξει με το να δίνουμε λύσεις ως πολιτικό σύστημα», σημείωσε.

«Η Ευρώπη είναι αιχμάλωτη της γραφειοκρατίας της»**

Ο κ. Δημητριάδης χαρακτήρισε τη γραφειοκρατία ένα από τα βασικά προβλήματα της Ευρώπης, υποστηρίζοντας ότι οι πολλές διαδικασίες εμποδίζουν την παραγωγή αποτελεσμάτων. Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διαδικασία προμηθειών, σημειώνοντας ότι όταν απαιτούνται ακόμη και πέντε χρόνια για την παραγγελία αρβυλών από τον στρατό, είναι δύσκολο να υπάρξει αποτελεσματική διακυβέρνηση μέσα σε έναν τετραετή εκλογικό κύκλο.

Στο ίδιο πλαίσιο, τάχθηκε υπέρ της απλοποίησης των διαδικασιών και της ταχύτερης λήψης αποφάσεων, υποστηρίζοντας ότι χρειάζονται «πολλά μικρά» βήματα και παρεμβάσεις, αλλά και συνολική μείωση της γραφειοκρατίας.

Αναφερόμενος στη Γερμανία και στην περίοδο της Άνγκελα Μέρκελ, υποστήριξε ότι η χώρα διαχειρίστηκε αποτελεσματικά μια σειρά από ζητήματα, χωρίς, ωστόσο, να προετοιμαστεί επαρκώς για την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία, την εξάρτηση των εξαγωγών από την Κίνα και τις εξελίξεις στο μεταναστευτικό. Παράλληλα, σημείωσε ότι έλειψε ένα πειστικό αφήγημα για το μέλλον.

Η οικονομική ανασφάλεια και το μέλλον των νέων**

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι νεότερες γενιές, συνδέοντας την οικονομική ανασφάλεια με την αδυναμία τους να σχεδιάσουν το μέλλον τους. Όπως ανέφερε, ένας νέος άνθρωπος που εργάζεται και αμείβεται λίγο πάνω από τον κατώτατο μισθό δυσκολεύεται να αποκτήσει πρόσβαση στη στέγη και στη χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η δυνατότητά του να κάνει μακροπρόθεσμα σχέδια.

«Σήμερα δεν μπορεί ο νέος να ελπίζει. Με αυτό πρέπει να ασχοληθούμε», ανέφερε, προσθέτοντας ότι το ζητούμενο δεν είναι να δοθούν συμβουλές στους νέους για το πώς θα πρέπει να ψηφίζουν, αλλά να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που τροφοδοτούν την απογοήτευση.

Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στην επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνοντας ότι οι αλγόριθμοι πλατφορμών, όπως το TikTok και το Instagram, ενισχύουν συχνά τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις των χρηστών. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η απάντηση της πολιτικής δεν μπορεί να περιορίζεται στην επικοινωνία.

«Δεν είναι χαζοί οι 25άρηδες. Ζούνε εδώ, δουλεύουν, παλεύουν, σπουδάζουν, παράγουν. Πρέπει να τους λύσεις τα προβλήματα», είπε χαρακτηριστικά, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη για πολιτικές που θα επιτρέπουν στους νέους να βλέπουν προοπτική στη ζωή τους.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας και οι προκλήσεις της επόμενης ημέρας**

Ο κ. Δημητριάδης αναφέρθηκε ακόμη στην πολιτική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας, την οποία περιέγραψε ως κόμμα που μπορεί να απευθύνεται από την κεντροαριστερά έως την ευρύτερη δεξιά, υποστηρίζοντας ότι διαφορετικές τάσεις μπορούν να συνυπάρχουν στο εσωτερικό της.

Για τις κυβερνήσεις συνεργασίας εξέφρασε επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να οδηγούν σε συμβιβασμούς και καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων. Τόνισε, παράλληλα, ότι η ακροδεξιά, «με την έννοια του AfD ή του ναζισμού», δεν μπορεί να αποτελέσει εταίρο διακυβέρνησης.

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την απάντηση του κ.Δημητριάδη στην ερώτηση, τι τον ανησυχεί περισσότερο για τα επόμενα χρόνια.

«Μακάρι να ήταν μόνο ένα», είπε και απαρίθμησε τέσσερα ζητήματα, ξεκινώντας από αυτό της Τεχνητής Νοημοσύνης. «Δεν είμαι λουδίτης, δεν φοβάμαι την τεχνολογία. Πιστεύω ότι το AI μπορεί να κάνει θαύματα, να λύσει θέματα στην ιατρική κ.τλ. αλλά όταν ακούω τον ίδιο τον Bill Gates να λέει ότι ανησυχεί και φοβάται, κάτι παραπάνω ξέρει από μένα. Το δεύτερο είναι οι πολεμικές συρράξεις. Εδώ έχουμε πυρηνικές υπερδυνάμεις που είναι σε πόλεμο. Αυτό δεν είναι αστείο και θέλει πάρα πολύ προσοχή. Επίσης, με ανησυχεί πάρα πολύ και η περιβαλλοντική υποβάθμιση. Όμως το κυριότερο, είναι αυτό που αφορά το μέλλον της νέας γενιάς. Εάν η νέα γενιά δεν ελπίζει, αυτό είναι συνταγή καταστροφής», τόνισε.