Η Ελλάδα µε την οπτική των ΗΠΑ

Η Ελλάδα µε την οπτική των ΗΠΑ

Άρθρο γνώμης

Η ιστορία µας βρίσκεται, δύο αιώνες µετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, σε ένα σηµείο καµπής για την ύπαρξη και την ισχύ του ανθρώπου στον πλανήτη και την εξουσία του έναντι των τεχνολογιών που ο ίδιος προωθεί

Ήρθε ο καιρός στην Ελλάδα, τόσο σε επίπεδο ηγεσίας όσο και στο επίπεδο της κοινωνίας των πολιτών, να αντιληφθούµε το εθνικό µας παρόν και, πολύ περισσότερο, τη δυνατότητά µας στον κόσµο διαφορετικά από ό,τι έχουµε συνηθίσει. Η Ελλάδα δεν είναι το αντίπαλον δέος της Τουρκίας και το τρίγωνο στο οποίο παραδοσιακά κινηθήκαµε µεταπολεµικά σε πολλά κρίσιµα εθνικά µέτωπα δεν είναι πλέον ΗΠΑ - Ελλάδα - Τουρκία.

Οι Ελληνες δεν βρισκόµαστε στις τελευταίες δεκαετίες του 17ου αιώνα, προετοιµαζόµενοι και σχεδιάζοντας την εθνική και λαϊκή επανάστασή µας από το Ισλάµ και τους Οθωµανούς. ∆εν είµαστε καν κοντά σε όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εθνικής αυτής επανάστασης, τα ηρωικά και τα άλλα τα πένθιµα, τα εµφυλιοπολεµικά. ∆εν είµαστε καν πλησίον των αρχικών δεκαετιών µετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, το 1830. Η ιστορία µας βρίσκεται δύο αιώνες µετά. Σε ένα σηµείο καµπής για την ύπαρξη και την ισχύ του ανθρώπου στον πλανήτη και την εξουσία του έναντι των τεχνολογιών που ο ίδιος προωθεί.

Ακόµα και πρόσφατα, µόλις την προηγούµενη δεκαετία, είχαµε περιπέσει σε µια νέα χρεοκοπία, εντός της ευρωπαϊκής ζώνης αυτή τη φορά, από την οποία όµως εξήλθαµε και προχωράµε προς τα εµπρός. Οκτώ χρόνια µετά την έξοδο από αυτήν, µε το κράτος µας από «failed state» να έχει µετατραπεί, χάρη στις δικές µας, συντονισµένες προσπάθειες και θυσίες διακυβέρνησης και πολιτών, σε «παράδειγµα» ανασυγκρότησης. Βρισκόµαστε, όµως, παρά την επανεκκίνηση, τον επανεξοπλισµό και την ανάκαµψη της χώρας, σε µια µαζική ψυχολογική κατάπτωση. Σε έναν µαρασµό και έλλειµµα ιδεολογίας και οράµατος, που δεν µας επιτρέπει την εθνική αυτοπεποίθηση και τον δυναµισµό για µια ισχυρή πορεία εν µέσω των άλλων εθνών και της συγκυρίας. Οι woke ατζέντες, που έγιναν επιβεβληµένη µόδα, µαζική ποπ κουλτούρα και νέα ηθική, κατέρρευσαν, όπως και η παγκοσµιοποίηση του «τέλους της Ιστορίας». Η χρεοκοπία µας και η εποχή του τέλους των εθνικών κρατών ξεπεράσθηκαν µε χρονική διαφορά ελάχιστων χρόνων.

Ως Ελλάδα και ως Ελληνες είµαστε σε µια νέα αφετηρία. Ενας από τους πλέον ισχυρούς της Ουάσινγκτον ήρθε στη χώρα µας ως σύµµαχος και µίλησε προς τον κόσµο και την παγκόσµια ∆ύση από την Πνύκα. «Ο Μάρκο Ρούµπιο πήγε στην καρδιά του ζητήµατος, λέγοντας στην Ακρόπολη ότι η ∆ύση µπορεί να αναγεννηθεί, ανακαλώντας τις ιστορικές αρετές και τις φιλοδοξίες της», έγραψε η συντακτική οµάδα της «Wall Street Journal» την επόµενη ηµέρα. «Ο δυτικός κόσµος αντιµετωπίζει µια κρίση αυτοπεποίθησης, ηθική και πολιτική, η οποία διαβρώνει την ευηµερία του και τη βούλησή του να υπερασπιστεί τις αρχές του. Ως µια δυναµική και επίκαιρη απάντηση, προτείνουµε την οµιλία του Μάρκο Ρούµπιο την Τετάρτη στην Ακρόπολη της Ελλάδας. ∆εν είναι συχνό στις µέρες µας να ακούς έναν πολιτικό να µιλά για “τη ∆ύση”, πόσω µάλλον να κάνει την ουσιαστική σύνδεση ανάµεσα στη σηµερινή εποχή και την κληρονοµιά µας από την Αθήνα και την Ιερουσαλήµ. Μακάρι να το ακούγαµε συχνότερα», κατέληγε το editorial.

Αν θέλουµε να βρούµε εθνικό συντονισµό για το επόµενο θετικό βήµα στην ιστορία µας, ας παρακολουθήσουµε την οπτική της αµερικανικής ελίτ για την επιρροή ενός νέου κοσµοπολιτισµού µας…

Οι Ελληνες δεν βρισκόµαστε στις τελευταίες δεκαετίες του 17ου αιώνα, προετοιµαζόµενοι και σχεδιάζοντας την εθνική και λαϊκή επανάστασή µας από το Ισλάµ και τους Οθωµανούς. ∆εν είµαστε καν κοντά σε όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εθνικής αυτής επανάστασης, τα ηρωικά και τα άλλα τα πένθιµα, τα εµφυλιοπολεµικά. ∆εν είµαστε καν πλησίον των αρχικών δεκαετιών µετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, το 1830. Η ιστορία µας βρίσκεται δύο αιώνες µετά. Σε ένα σηµείο καµπής για την ύπαρξη και την ισχύ του ανθρώπου στον πλανήτη και την εξουσία του έναντι των τεχνολογιών που ο ίδιος προωθεί.

Ακόµα και πρόσφατα, µόλις την προηγούµενη δεκαετία, είχαµε περιπέσει σε µια νέα χρεοκοπία, εντός της ευρωπαϊκής ζώνης αυτή τη φορά, από την οποία όµως εξήλθαµε και προχωράµε προς τα εµπρός. Οκτώ χρόνια µετά την έξοδο από αυτήν, µε το κράτος µας από «failed state» να έχει µετατραπεί, χάρη στις δικές µας, συντονισµένες προσπάθειες και θυσίες διακυβέρνησης και πολιτών, σε «παράδειγµα» ανασυγκρότησης. Βρισκόµαστε, όµως, παρά την επανεκκίνηση, τον επανεξοπλισµό και την ανάκαµψη της χώρας, σε µια µαζική ψυχολογική κατάπτωση. Σε έναν µαρασµό και έλλειµµα ιδεολογίας και οράµατος, που δεν µας επιτρέπει την εθνική αυτοπεποίθηση και τον δυναµισµό για µια ισχυρή πορεία εν µέσω των άλλων εθνών και της συγκυρίας. Οι woke ατζέντες, που έγιναν επιβεβληµένη µόδα, µαζική ποπ κουλτούρα και νέα ηθική, κατέρρευσαν, όπως και η παγκοσµιοποίηση του «τέλους της Ιστορίας». Η χρεοκοπία µας και η εποχή του τέλους των εθνικών κρατών ξεπεράσθηκαν µε χρονική διαφορά ελάχιστων χρόνων.

Ως Ελλάδα και ως Ελληνες είµαστε σε µια νέα αφετηρία. Ενας από τους πλέον ισχυρούς της Ουάσινγκτον ήρθε στη χώρα µας ως σύµµαχος και µίλησε προς τον κόσµο και την παγκόσµια ∆ύση από την Πνύκα. «Ο Μάρκο Ρούµπιο πήγε στην καρδιά του ζητήµατος, λέγοντας στην Ακρόπολη ότι η ∆ύση µπορεί να αναγεννηθεί, ανακαλώντας τις ιστορικές αρετές και τις φιλοδοξίες της», έγραψε η συντακτική οµάδα της «Wall Street Journal» την επόµενη ηµέρα. «Ο δυτικός κόσµος αντιµετωπίζει µια κρίση αυτοπεποίθησης, ηθική και πολιτική, η οποία διαβρώνει την ευηµερία του και τη βούλησή του να υπερασπιστεί τις αρχές του. Ως µια δυναµική και επίκαιρη απάντηση, προτείνουµε την οµιλία του Μάρκο Ρούµπιο την Τετάρτη στην Ακρόπολη της Ελλάδας. ∆εν είναι συχνό στις µέρες µας να ακούς έναν πολιτικό να µιλά για “τη ∆ύση”, πόσω µάλλον να κάνει την ουσιαστική σύνδεση ανάµεσα στη σηµερινή εποχή και την κληρονοµιά µας από την Αθήνα και την Ιερουσαλήµ. Μακάρι να το ακούγαµε συχνότερα», κατέληγε το editorial.

Αν θέλουµε να βρούµε εθνικό συντονισµό για το επόµενο θετικό βήµα στην ιστορία µας, ας παρακολουθήσουµε την οπτική της αµερικανικής ελίτ για την επιρροή ενός νέου κοσµοπολιτισµού µας…

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας «Παραπολιτικά»**