Η παρατήρηση…

«Ο κύριος έκανε την παρατήρηση στον κύριο». Τη θυμόσαστε αυτή τη σπαρταριστή σκηνή από την ταινία «Της νύχτας τα καμώματα» του 1957, η οποία ξαναζωντάνεψε στο «Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει», το 1970;

Θυμίζω ότι είναι δημιούργημα του μεγάλου Αλέκου Σακελλάριου. Πώς το θυμήθηκα αυτό; Να, χάζευα τον πίνακα των 52 (ζωή να ‘χουνε και μέχρι τώρα) βουλευτών, που έχουν ανεξαρτητοποιηθεί, δηλαδή, σε απλά ελληνικά, πούλησαν το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν, αλλά την έδρα την κράτησαν. Οχι, κορόιδα ήτανε. Αυτοί λοιπόν παραμένουν ανεξάρτητοι, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα και προσμένουνε, ίσως κάποιο θάμα! Και ποιο μπορεί να είναι το θάμα; Ποιο κόμμα, πλην του μέχρι τώρα δικού τους, θα τους δεχθεί; Κάτι σαν τις ποδοσφαιρικές μεταγραφές δηλαδή.

Οταν λοιπόν ολοκληρωθούν, γιατί προ των εκλογών θα ολοκληρωθούν οι μεταγραφές, τότε θα ξαναζωντανέψει η προαναφερθείσα σκηνή, δηλαδή θα δίνονται οι εξής απλές διευκρινίσεις στο προεδρείο της Βουλής: «Ο κύριος ήταν του ΣΥΡΙΖΑ και πήγε στο ΠΑΣΟΚ», «Οχι, κύριε πρόεδρε», θα παρεμβαίνει ένας αρχηγός κόμματος, «πήγε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα είναι σ’ εμάς, δηλαδή στη Νέα Αριστερά». Και δώσ’ του άλλη παρέμβαση: «Δεν μας τα λέτε καλά, κύριε συνάδελφε. Ο κύριος συνάδελφος, από σήμερα το πρωί μεταπήδησε σ’ εμάς», με το μήλον της έριδος να παρακολουθεί τη σκηνή και να αισθάνεται ολίγον Μέσι…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ**

Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»