Πολυξένη Καράκογλου στη «ΒτΚ»: Ζούμε σε εποχή αβέβαιης ενημέρωσης

Πολυξένη Καράκογλου στη «ΒτΚ»: Ζούμε σε εποχή αβέβαιης ενημέρωσης

«Όλα τα θέματα που πιάνονται στα τραγούδια μου είναι αποτέλεσμα προβληματισμού, έντονων εσωτερικών και όχι μόνο, συγκρούσεων και ελπίδας»

«Ζούμε σε εποχή αβέβαιης ενημέρωσης» αναφέρει σε συνέντευξή της στη «Βραδυνή της Κυριακής» η τραγουδοποιός Πολυξένη Καράκογλου.**

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης:**

Σας καλωσορίζουμε Πολυξένη, και τι… «Υπόσχεση» μας δίνετε, όπως τιτλοφορείται το νέο σας, 4o κατά σειρά, προσωπικό σας άλμπουμ που κυκλοφόρησε πρόσφατα, με μουσική και στίχους και δικούς σας; Πείτε μας για τι μιλάνε τα τραγούδια που περιλαμβάνει και ποιοι ακόμη συμμετέχουν…**

«Τα τραγούδια έχουν στόχο να φέρουν, να περιγράψουν εικόνες και σημαντικές στιγμές της καθημερινότητας του κάθε ανθρώπου. Εννέα τραγούδια, εννέα ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους».*

Διακριθήκατε στο διαγωνισμό του οργανισμού «Ερατώ» με τραγούδια του άλμπουμ, κερδίζοντας επιχορήγηση χάρη στην οποία κυκλοφόρησε η «Υπόσχεση». Θέλετε να μας μιλήσετε για αυτό το διαγωνισμό, τι είναι;**

«Η “Ερατώ” είναι ο οργανισμός διαχείρισης των συγγενικών δικαιωμάτων των τραγουδιστών. Αποφάσισε το Δ.Σ., που απαρτίζεται από συναδέλφους, να δώσει ένα μέρος των χρημάτων του οργανισμού σε νέες δουλειές με ακρόαση κάποιων τραγουδιών. Είχα τη χαρά να είμαι στην πρώτη φουρνιά».*

Ο τίτλος πώς προέκυψε; Αφορά κάτι προσωπικό σας; Έχετε δώσει εσείς κάποια υπόσχεση και στον εαυτό σας;**

«Ναι, είναι μια προσωπική υπόσχεση στον εαυτό μου πως θα συνεχίζω να είμαι ειλικρινής και να μιλώ με θάρρος για αυτά που με αφορούν με θάρρος».*

Άκουσα το άλμπουμ και τα τραγούδια μιλάνε για αιχμηρά ζητήματα, για προβληματισμούς του ατόμου, αφορούν την κοινωνία, τη ζωή, τις προσωπικές σχέσεις, την εποχή μας. Δεν έχετε αφήσει κανέναν τομέα που να μην σχολιάσετε…**

«Όλα τα θέματα που πιάνονται στα τραγούδια μου είναι αποτέλεσμα προβληματισμού, έντονων εσωτερικών –και όχι μόνο– συγκρούσεων και ελπίδας… Πιστεύω πως οι καλλιτέχνες όντας μέρος της κοινωνίας επηρεάζονται και πρέπει να μιλούν για ό,τι τους κινεί συναισθηματικά, με τάση μοιρασιάς και συζήτησης με τους ακροατές τους».*

Στο τραγούδι «Στις ειδήσεις των 8» η Αθηνά Σπανού με τους στίχους της μιλά για τη βρώμικη και πληρωμένη δημοσιογραφία, που στόχο έχει να πουλήσει την είδηση με χυδαίο τρόπο, καθηλώνοντας τους θεατές στην παρακολούθηση των εξελίξεων δίχως συμμετοχή και κριτική σκέψη. Θέλετε να το συζητήσουμε αυτό;**

«Βεβαίως. Ζούμε σε μια εποχή με πολύ γρήγορη και αβέβαιη ενημέρωση, που το clickbait είναι ο βασικός στόχος των ενημερωτικών ιστοσελίδων. Στο βωμό του κέρδους δεν υπολογίζονται δικαιώματα, ο ανθρώπινος πόνος, και πολλά ακόμα… Με αυτό το ποίημα της Αθηνάς, που μόνο ένα μέρος του έχω μελοποιήσει, και υπάρχει στο booklet του άλμπουμ ολόκληρο, γίνεται κριτική στην αποχή, στην τυφλή εμπιστοσύνη, και καλεί τον ακροατή να γίνει αυτός που θα σβήσει τη φωτιά και θα φέρει την αλλαγή».*

Θέλετε να μας αναλύσετε και σε τι αναφέρεται το κάθε ένα από τα άλλα 8 τραγούδια του άλμπουμ; Τελειώνετε και με ένα νανούρισμα…**

«“Μη φοβηθείς” (Στίχοι Αθηνά Σπανού, Κοινοί Θνητοί). Ένα τραγούδι για τη δύναμη του μαζί. “Άτι” (Στίχοι Αθηνά Σπανού). Παραμύθι για ένα άλογο που πίστευε πως σαν και εκείνο κανένα ζώο δεν υπάρχει και η ματαιοδοξία το οδήγησε σε λάθος αποφάσεις. “Κυνηγητό” (Στίχοι Αθηνά Σπανού). Μια δυναμική διεκδίκηση με ειλικρίνεια, πάθος, χωρίς φόβο και ντροπή, για την ευαλωτότητα της αγάπης. “Του Κόσμου η Ρότα” (Στίχοι Πολυξένη Καράκογλου). Μέσα από την εύθραυστη γυναικεία ματιά για την καθημερινότητα που βιώνει το άτομο χωρίς να χάνει την ελπίδα του και τη δύναμη να παλεύει το παράλογο που ζει. “Μελατονίνη Σπρέι” (Στίχοι Πολυξένη Καράκογλου). Πρωταγωνιστές στο τραγούδι άνθρωποι που παλεύουν να βρουν το φως στο σκοτάδι, που ελπίζουν και δεν θέλουν να αντέχουν, αλλά να ζουν. “Για Άλλους Κόσμους” (Στίχοι Αθηνά Σπανού, Πολυξένη Καράκογλου). Γραμμένο για τη δυσκολία της σύνδεσης στις ανθρώπινες σχέσεις και στον έρωτα. “Πρώτος Χορός” (Στίχοι Αθηνά Σπανού). Βαλς για την ενηλικίωση, τη γονεϊκότητα, τον αποχωρισμό, τη νέα ζωή, την παιδικότητα που ζωγραφίζει τις στιγμές. “Μονάκριβό μου” (Στίχοι Αθηνά Σπανού). Νανούρισμα με τη φωνή του Αλέξανδρου, του γιου μου…»*

Τη μουσική τους σύνθεση σε ποιο είδος την κατατάσσετε;**

«Νομίζω ότι ανήκω σε πολλά είδη. Επιλέγω με βάση την ανάδειξη του περιεχομένου. Τι θέλω να πω κάθε φορά και πού απευθύνομαι».*

Βέβαια, πιστεύω ότι και η δική σας βαθιά και καθαρή φωνή συμβάλλει στο να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο νόημα των στίχων… Πώς άρχισε και πότε, η αγάπη σας για τη μουσική τέχνη;**

«Ξεκίνησα να ασχολούμαι σε πολύ μικρή ηλικία με το πιάνο και με χορωδίες. Έπειτα επέλεξα να πάω στο Μουσικό του Πειραιά, που μου χάρισε υπέροχες στιγμές. Η τέχνη υπάρχει στη ζωή μου και με διαμορφώνει από πάντα».*

Στην εποχή μας δημιουργούνται τραγούδια που θα τα τραγουδάμε και μετά από 30-40 χρόνια, όπως συμβαίνει με τους παλαιούς συνθέτες;**

«Σε κάθε εποχή γράφονται τραγούδια που διεισδύουν και αγγίζουν τους ανθρώπους της αντίστοιχης εποχής, και άλλα που γίνονται σουξέ για ένα διάστημα και μετά τα ξεχνάμε».*

Πόσο δύσκολο για έναν ανερχόμενο τραγουδοποιό να ανηφορίσει προς την κορυφή και να ξεχωρίσει στην εποχή μας; Τι χρειάζεται; Ταλέντο, γνωριμίες, προβολή, ή όλα αυτά τα λύνει και τα προωθεί το διαδίκτυο;**

«Είναι ένας συνδυασμός. Το κάθε ένα μόνο του δεν αρκεί. Προσωπικά, πιστεύω πως το σημαντικότερο για να ταυτιστεί το κοινό με έναν καλλιτέχνη είναι η αυθεντικότητα».*

Και η… Πολυξένη πώς είναι ως άνθρωπος; Τι εκτιμά, τι αποστρέφεται, τι φοβάται;**

«Εκτιμώ την ειλικρίνεια, αποστρέφομαι την κτητικότητα και την αγένεια, και φοβάμαι την απώλεια».*

Μελλοντικά σχέδια; Θα σας δούμε κάπου το χειμώνα;**

«Φέτος θα κάνω κυρίως θέατρο, και μάλιστα το αγαπημένο μου είδος. Παιδικό! Πριν από λίγο καιρό, κυκλοφόρησε ο αγαπημένος μου Φώντας Λάδης το βιβλίο “Τα παιδιά τραγουδούν την Ειρήνη” με στίχους παιδικών τραγουδιών. Ο Γιώργος Τσαγκαράκης έγραψε ένα έργο πάνω σε αυτούς τους στίχους, και εγώ μαζί με την Νατάσσα Μουσάδη συνθέσαμε τις μελωδίες. Είναι μια υπέροχη παράσταση, που θα ξεκινήσει από μέσα Οκτωβρίου στο θέατρο “Arroyo”».*

Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής**