Ο Χέγκσεθ μετρά αντίστροφα: Γιατί ο Τραμπ σκέφτεται να τον αποπέμψει

Το 2006, καθώς οι Αμερικανοί είχαν κουραστεί από τον πρόεδρο George W. Bush και έναν πόλεμο που είχε γίνει αντικείμενο λανθασμένων υπολογισμών, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Το πρωί μετά τις εκλογές, ο Μπους απομάκρυνε τον υπουργό Άμυνας, Ντόναλντ Ράμσφελντ: «Η στιγμή είναι κατάλληλη για νέα ηγεσία στο Πεντάγωνο», δήλωσε ο Μπους, προσθέτοντας: «Το Ιράκ δεν πηγαίνει αρκετά καλά, αρκετά γρήγορα». Δώδεκα χρόνια αργότερα, οι Δημοκρατικοί ανέτρεψαν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων τη νύχτα των πρώτων ενδιάμεσων εκλογών του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Μέχρι το πρωί, είχε αναγκάσει τον υπουργό Δικαιοσύνης, Τζεφ Σέσιονς να παραιτηθεί, επειδή δεν ήταν αρκετά πιστός σε εκείνον, λέγοντας αργότερα ότι ο διορισμός του ήταν «το μεγαλύτερο λάθος μου».

Φέτος, οι ενδείξεις παραπέμπουν σε ένα ακόμη πιθανό «μπλε κύμα» και ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, φαίνεται να είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος για απόλυση. Στο Πεντάγωνο, ανώτεροι στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι έχουν παραιτηθεί, ή συνταξιοδοτηθεί αντί να συνεχίσουν να εργάζονται υπό τον ίδιο. Στο Καπιτώλιο, βουλευτές και γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα έχουν καταθέσει φέτος ψηφίσματα για την παραπομπή του, ενώ οι Δημοκρατικοί έχουν υποσχεθεί καταιγισμό δημόσιων ακροάσεων και ερευνών εάν ανακτήσουν τον έλεγχο της Βουλής. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση των Economist-YouGov έδειξε ότι η πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων και σχεδόν το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων του Τραμπ, υποστηρίζει την παραπομπή του.

Όταν καταλαγιάσει η σκόνη των ενδιάμεσων εκλογών, τα χαμηλά ποσοστά αποδοχής του Χέγκσεθ, ο συνεχής καταιγισμός αρνητικής δημοσιότητας και η ιδιότητά του ως διακομματικού πολιτικού βαριδιού θα μπορούσαν να δώσουν στον Λευκό Οίκο λόγο να περιορίσει τις απώλειές του. Όμως, ενώ η απομάκρυνση του Χέγκσεθ μπορεί να απαλλάξει τον Τραμπ από έναν πολιτικό πονοκέφαλο, δεν θα εξαφανίσει τις συνέπειες της θητείας του υπουργού Άμυνας, οι οποίες θα τον ξεπεράσουν χρονικά: την κακή διαχείριση του πολέμου με το Ιράν, την πολιτικοποίηση του στρατού, τον πολιτισμικό πόλεμο στο εσωτερικό του Πενταγώνου και την εκκαθάριση της ανώτατης ηγεσίας. Για τον Τραμπ, η αλλαγή υπουργού Άμυνας θα μπορούσε να αποτελέσει μια χρήσιμη πολιτική επανεκκίνηση ενόψει των ετών κατά τα οποία θα βρίσκεται σε φάση αποχώρησης από την εξουσία. Για τον στρατό, όμως, το επόμενο πρωί θα ήταν η πρώτη ημέρα ενός μακρού δρόμου προς την αποκατάσταση της ομαλότητας, ή η επιβεβαίωση νέων κανόνων σε έναν θεσμό με μακρά μνήμη.

Οι ενδιάμεσες εκλογές συχνά αντιμετωπίζονται ως δημοψήφισμα για τον εν ενεργεία πρόεδρο, επομένως οι αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο δεν είναι ασυνήθιστες. Τέτοιες κινήσεις συνήθως γίνονται για να μετατοπιστεί η ευθύνη ή η λογοδοσία, να σηματοδοτηθεί μια αλλαγή πορείας ή να επιβεβαιωθεί εκ νέου η εκτελεστική εξουσία. Όμως η εναλλαγή μελών του υπουργικού συμβουλίου από τον Τραμπ συμβαίνει ταχύτερα και συχνότερα από ό,τι υπό οποιονδήποτε πρόεδρο τον τελευταίο αιώνα. Η αιτιολόγησή του γι’ αυτές τις αλλαγές σπάνια είναι συνεπής, μερικές φορές πρόκειται για ζήτημα αφοσίωσης, άλλες για προσωπική συμπεριφορά ή κακή απόδοση και άλλες επειδή ο αξιωματούχος έχει μετατραπεί σε ανεπιθύμητο αντιπερισπασμό. Αυτές οι απολύσεις απομονώνουν περαιτέρω τον Τραμπ από την κοινοβουλευτική εποπτεία. Και τον βοηθούν να ξεκαθαρίζει το άμεσο πολιτικό του πρόβλημα, ενώ τα υπουργεία που αφήνουν πίσω τους οι αποπεμφθέντες αξιωματούχοι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες.

Όποτε ο Χέγκσεθ αποχωρήσει από το Πεντάγωνο, ο στρατός θα πρέπει να αντιμετωπίσει τρεις θεσμικές κρίσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη θητεία του. Η διόρθωση των λαθών κατά τη διάρκεια του πολέμου και η αποκατάσταση της ετοιμότητας αποτελούν την πιο άμεση από αυτές. Στρατιωτικοί ηγέτες έχουν προειδοποιήσει ότι ο παρατεταμένος πόλεμος με το Ιράν**, η εξάντληση των αποθεμάτων όπλων και η έλλειψη εστίασης στην καινοτομία και τον μετασχηματισμό έχουν δημιουργήσει ένα «παράθυρο ευπάθειας», θέτοντας σε κίνδυνο άλλες προτεραιότητες ασφαλείας. Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων θα απαιτήσει στρατηγικές επανεκτιμήσεις της παγκόσμιας διάταξης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και της δομής των δυνάμεων και πολλή χρηματοδότηση για ένα Πεντάγωνο που ξεμένει από χρήματα.

Η δεύτερη είναι η επείγουσα ανάγκη επαναπροσδιορισμού των σχέσεων πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας. Ο Χέγκσεθ έχει επιβλέψει μια περίοδο κατά την οποία η αξιοκρατία στα υψηλότερα επίπεδα της ηγεσίας έχει αντικατασταθεί από ευνοιοκρατία και ιδεολογική αφοσίωση. Ανώτεροι αξιωματικοί εκφράζουν τη λύπη τους για την παραγκώνιση των στρατιωτικών νομικών και των γενικών επιθεωρητών, οι οποίοι διασφαλίζουν ότι οι διαταγές και οι επιχειρήσεις είναι νόμιμες. Και ενώ ο πολιτικός έλεγχος του στρατού αποτελεί θεμελιώδη συνταγματική αρχή, η μικροδιαχείριση από τον Χέγκσεθ των προαγωγών και των προτύπων περιποίησης, οι περιορισμοί στην πρόσβαση του Τύπου και η έλλειψη διαφάνειας έχουν συμβάλει στη μείωση της εμπιστοσύνης του κοινού προς τον στρατό.

Η τρίτη κρίση αφορά τη διαχείριση των κενών σε ανθρώπινο δυναμικό** που δημιουργήθηκαν από τη μαζική αποχώρηση ηγετικών στελεχών. Ανώτεροι αξιωματούχοι και ειδικοί επισημαίνουν την απώλεια τεχνογνωσίας, θεσμικής μνήμης και ετών επένδυσης που συνεπάγεται κάθε απόλυση. Αυτά τα ελλείμματα σε ανθρώπινο κεφάλαιο δεν μπορούν να καλυφθούν απλώς δίνοντας τη δουλειά σε κάποιον άλλον.

Παρότι ο Χέγκσεθ φαίνεται να εξακολουθεί να απολαμβάνει την εύνοια του Τραμπ, δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς μακριά για ένα μοντέλο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να απομακρυνθεί ο υπουργός Άμυνας: αρκεί να δει την περίπτωση της πρώην υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας, Κρίστι Λ. Νόεμ. Η άκριτη αφοσίωσή της και η τηλεοπτικά ελκυστική παρουσία της ταίριαζαν στις προτιμήσεις του Τραμπ για διορισμούς προσώπων υψηλού προφίλ. Όμως η κακή δημοσιότητα γύρω από τις επιχειρήσεις απελάσεων, τις δολοφονίες Αμερικανών πολιτών από πράκτορες της υπηρεσίας μετανάστευσης, την κακοδιαχείριση χρημάτων και προσωπικού και τις κακές επιδόσεις της σε ακροάσεις στο Κογκρέσο αποδείχθηκαν υπερβολικά δύσκολο να αγνοηθούν. Η απομάκρυνσή της παρουσιάστηκε ως προαγωγή στη θέση ειδικής απεσταλμένης. Ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε με παρόμοιο τρόπο να προσφέρει στον Χέγκσεθ μια «μαλακή προσγείωση». Και στις δύο περιπτώσεις, ο Τραμπ θα μπορούσε να μην αναγνωρίσει κανένα λάθος πολιτικής, να επιρρίψει εμμέσως την ευθύνη στον απερχόμενο υπουργό και να προσφέρει στον στρατιώτη του μια κάπως αξιοπρεπή έξοδο.

Μια τολμηρή αλλαγή στο υπουργικό συμβούλιο μετά τις ενδιάμεσες εκλογές θα πρόσφερε στον Τραμπ κάποια ανακούφιση από έναν πονοκέφαλο που ο ίδιος δημιούργησε και θα έκανε κάποιον άλλον υπεύθυνο να καθαρίσει το χάος. Όμως, ενώ εκείνος μπορεί να προχωρήσει παρακάτω μέχρι το απόγευμα, το επόμενο πρωί στο Πεντάγωνο θα διαρκέσει μια ολόκληρη γενιά.

Πηγή:**skai.gr

Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.