Οι περικοκλάδες του Γκρίνμπεργκ, το ανάγνωσμα της αυτοδυναμίας, το διπλό “γιοκ” της Αθήνας στην Άγκυρα και το μπλόκο στους Ράδιο Αρβύλα

Το rebranding Κασιδιάρη και τα υπόγεια ρεύματα στις μετρήσεις

Αρχίζει από σήμερα (όπως μαθαίνω) ο νέος κύκλος μετρήσεων των εταιρειών δημοσκοπήσεων – κάποιες ήδη έχουν ξεκινήσει από την περασμένη εβδομάδα. Από αυτές που εξελίσσονται λοιπόν μου έρχονται μία – δύο ενδιαφέρουσες εξελίξεις, που αφορούν τον Κασιδιάρη. Είναι φανερό πως ο αποφυλακισθείς «σερφάρει» σε υπόγεια ρεύματα, που κινούνται ακροδεξιά και ταράζουν τα νερά άλλων φερέλπιδων αρχηγών, μεταξύ των οποίων και του γέροντα Αντώνη. Γιατί οι μεν μετρήσεις της λεγόμενης «Συμμαχίας Ελλήνων», των τριών ανεξάρτητων βουλευτών – Δημητροκάλλη, Μανούσου και Βαλτογιάννη – ανιχνεύονται σταθερά κάτω από τη μονάδα, όμως οι μετρήσεις με το όνομα «Κασιδιάρης» μέσα, αγγίζουν διψήφιο νούμερο. Το ενδιαφέρον είναι πάντως ότι το ρεύμα του Κασιδιάρη εντοπίζεται στις νεότερες ηλικίες, εκεί που τα άλλα κόμματα πασχίζουν να αποκτήσουν σοβαρή πρόσβαση. Μάλιστα πληροφορούμαι ότι ο Κασιδιάρης κάνει και το δικό του rebranding, αφήνοντας εκτός ενδιαφέροντός του παλαιούς συμπολεμιστές του της Χρυσής Αυγής και ενσωματώνοντας στον μηχανισμό του νέους σε ηλικία. Άλλωστε σε ερώτημα έρευνας διαπιστώνεται πως ένας σημαντικός αριθμός υποστηρικτών από τη νέα τού πιστώνει ως θετικό το ότι βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα της φυλακής για τα «ιδανικά» και τα «πιστεύω» του. Θα έλεγα πως τέτοια σημάδια, άκρως ανησυχητικά, θα πρέπει να απασχολήσουν τους πάντες για τη δυναμική τους, πριν να είναι αργά…

Οι περικοκλάδες του Γκρίνμπεργκ

Μιλώντας για δημοσκοπήσεις και τάσεις, έμαθα ότι και ο γνωστός και μη εξαιρετέος σύμβουλος του Μαξίμου, ο Σταν Γκρίνμπεργκ, εξακολουθεί να παραδίδει στον πρόεδρο Μητσοτάκη συμβουλές για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μάλιστα, μια παραγγελία για έρευνα που ζήτησε περιείχε τόσες ερωτήσεις, κάποιες δεκάδες, που κάποιοι που την είδαν είπαν ότι δεν βγαίνει νόημα για το τι ζητάει ο Γκρίνμπεργκ με αυτές. Κάποιος έκανε λόγο για «ασυνάρτητες περικοκλάδες». Εντάξει, δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της έρευνας, ξέρω όμως ότι αυτοί που έβγαλαν το ερωτηματολόγιο του Σταν περίπου άχρηστο, τον έχουν στη μπούκα. Θεωρούν τις μεθόδους του ξεπερασμένες, που δεν στέκουν για την επικείμενη προεκλογική αναμέτρηση. Όμως, όσο ο Μητσοτάκης εξακολουθεί να δείχνει εμπιστοσύνη στον Γκρίνμπεργκ και να ζητάει τις συμβουλές του, τα κεφάλια των διαφωνούντων είναι μέσα στο καβούκι τους. Όπως έχει δείξει η ιστορία, αρχίζουν να βγαίνουν (από το καβούκι) όταν αλλάξει άποψη ο αρχηγός Κυριάκος, που εδώ που τα λέμε το συνηθίζει κιόλας. Να αλλάζει άποψη, εννοώ.

Στο τέλος της εβδομάδας τα σπουδαία

«Οπισθοβαρής» αναμένεται η εβδομάδα που ξεκινά, καθώς όλα τα βλέμματα όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά πανευρωπαϊκά είναι στραμμένα στη Σύνοδο Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες την Πέμπτη και την Παρασκευή. Και αυτό διότι η συνεδρίαση των Ευρωπαίων ηγετών θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό πόσο ήρεμο χειμώνα θα περάσει ολόκληρη η Γηραιά Ήπειρος, καθώς το βασικό θέμα συζήτησης δεν είναι άλλο από τη ρήτρα διαφυγής στον τομέα της ενέργειας. Και αν απορεί κάποιος γιατί συζητάμε τα αυτονόητα, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με την Ελλάδα, οι περισσότερες χώρες της ΕΕ αντιμετωπίζουν έντονη δημοσιονομική αστάθεια. Και επειδή στην Ελλάδα ο Ανδρουλάκης, ο Τσίπρας και ο Σαμαράς υπόσχονται τα πάντα στους πάντες, δεν σημαίνει ότι το ίδιο ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου η συζήτηση έχει να κάνει με περικοπές και λιτότητα. Αν και ακόμα είναι νωρίς για προβλέψεις, αυτό που μαθαίνω είναι ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης προετοιμάζεται εδώ και πολλές ημέρες για τη «μητέρα των μαχών», προσπαθώντας να οικοδομήσει όσο το δυνατόν ευρύτερες και ισχυρότερες συμμαχίες. Και, εδώ που τα λέμε, κρίνοντας από το Ταμείο Ανάκαμψης, την εξαίρεση δαπανών για την άμυνα, το πρόγραμμα SAFE και το πιστοποιητικό εμβολιασμού, δεν είναι λίγες οι φορές που τα έχει καταφέρει εξαιρετικά σε αυτές τις δύσκολες «πίστες».

Καμία χαλαρότητα στην πρώτη κάλπη

Όπως αναμενόταν, η συνέντευξη του αρχηγού Μητσοτάκη στον συναγωνιστή Πορτοσάλτε έδωσε μπόλικο υλικό για «μελέτη» το Σαββατοκύριακο. Βέβαια, αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα μόνο σημείο, αυτό θα ήταν η αναφορά του πρωθυπουργού στο τι θα κάνει αν πάρει 25% στην πρώτη κάλπη. Όταν, λοιπόν, ο καλός συνάδελφος Άρης τον ρώτησε για το σχέδιο Σαμαρά να ζητήσουν οι βουλευτές της ΝΔ την έξοδο του προέδρου Κυριάκου στο ενδεχόμενο που το κυβερνών κόμμα πέσει κάτω από το όριο του μπόνους, ο πρωθυπουργός απάντησε ότι «καλά θα έκαναν να τα έλεγαν αυτά», καθώς «όλοι κρινόμαστε» και πρέπει «ο κάθε αρχηγός, όχι μόνο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και των άλλων κομμάτων, θα κριθεί τελικά από το εκλογικό αποτέλεσμα το οποίο θα φέρει». Το κλείσιμο, όμως, της συγκεκριμένης απάντησης είχε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αφού ο λαοπρόβλητος Κυριάκος ξεκαθάρισε πως «αυτό το οποίο προέχει δεν είναι το δικό μου πολιτικό μέλλον, είναι να μπορεί να κυβερνηθεί ο τόπος με σταθερότητα εν μέσω δύσκολων περιστάσεων». Με τον τρόπο αυτό, ο πρωθυπουργός έκανε σαφές ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο χαλαρότητας στην πρώτη κάλπη.

Συγκρίσεις και μεγέθη

Επειδή όλα τα πράγματα στη ζωή, από την πολιτική μέχρι τον έρωτα, είναι θέμα συγκρίσεων και επειδή πάντα οι συγκρίσεις είναι θέμα μεγέθους (ειδικά στον έρωτα), δεν μπορώ να μην μπω στον πειρασμό να συγκρίνω την παραπάνω διατύπωση Μητσοτάκη με τη συμπεριφορά του Αντώνη Σαμαρά. Γιατί ο αρχηγός Κυριάκος έχει τη σοβαρότητα να αυτοδεσμευτεί πως δεν θα γραπωθεί από την καρέκλα του σε ένα ενδεχόμενο 25%, τη στιγμή που ο προκάτοχός του, ο Αντώνης Σαμαράς, παρέμεινε… κολλημένος με UHU σε αυτή όχι μόνο στο 18% τον Μάιο του 2012, αλλά και μετά την ήττα τον Ιανουάριο του 2015. Και έπρεπε να υποστεί (πρώτα η χώρα και μετά η ΝΔ) τη συντριβή του δημοψηφίσματος για να δεήσει το γεροντάκι του Muppet Show να ξεπεζέψει. Να το πούμε απλά λοιπόν. O παλαίμαχος Μεσσήνιος πήρε μια παράταξη στο (τότε) ιστορικό χαμηλό του 33%, τη βούλιαξε στο 18%, με τη βοήθεια εκείνων που ο ίδιος και η παρέα του έβριζαν την ξαναπήγε στο 27%, όπου και την παρέδωσε. Και ακόμα και σήμερα, ως μνησίκακο ανθρωπάκι, δεν έχει συγχωρήσει στον τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Σάκη Ιωαννίδη ότι του ζήτησε να κάνει επιτέλους πίσω, καθώς ο παλαίμαχος Μεσσήνιος εξακολουθεί να αρνείται το γεγονός ότι τότε, δικαίως ή αδίκως, ο λαός δεν ήθελε να τον βλέπει ζωγραφιστό. Αυτά για να μην ξεχνάμε ποιοι έβαζαν την πάρτη τους πάνω από τις αρχές και τις αξίες του κόμματος.

Αυτοδυναμίας το ανάγνωσμα

Αυτό που παρατήρησα μέσα στο Σαββατοκύριακο είναι ότι στο Μαξίμου έχουν διαπιστώσει πως η πρώτη κάλπη θέλει μεν μαστίγιο, αλλά χρειάζεται και… καρότο. Και αφού ο πρωθυπουργός «βάρεσε καμπανάκι» εγρήγορσης, ο εκπρόσωπος Μαρινάκης πήρε τη σκυτάλη για να δώσει κίνητρο στα «γαλάζια» στελέχη. Μιλώντας στη συναγωνίστρια Κάντζου, ο ψηλός της κυβέρνησης είπε κάτι πολύ εύστοχο. Ότι η αυτοδυναμία είναι ο πιο εφικτός στόχος, καθώς «πιο εύκολα πας από το 31% στο 36% ή το 37%, παρά από την τρίτη στην πρώτη θέση όπως ο Ανδρουλάκης ή από 15% στο 30% όπως ο Τσίπρας». Το μήνυμα λοιπόν που εκπέμπει το πρωθυπουργικό περιβάλλον είναι πως η Νέα Δημοκρατία πρέπει να είναι ισχυρή από την πρώτη κάλπη και ότι, εάν γίνει αυτό, τότε η προσέλκυση των ψήφων που αυτή τη στιγμή (φαίνεται να) λείπουν θα είναι εφικτή, γιατί θα αποτελεί τη μόνη επιλογή που βγάζει νόημα.

Έρχεται ρύθμιση (και) στα ραδιόφωνα

Μιας και έπιασα τα του εκπροσώπου Μαρινάκη, να σας πω ότι μαθαίνω πως ο ψηλός βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον υπουργό Παπαστεργίου, με σκοπό να κλείσει άμεσα και η τελευταία εκκρεμότητα που υπάρχει στο χαρτοφυλάκιο των ΜΜΕ. Και αναφέρομαι στο θέμα των ραδιοφώνων, που είναι το μόνο που μένει ανοιχτό μετά τη ρύθμιση του τοπίου στις εφημερίδες, τα sites, την ΕΡΤ και τα περιφερειακά κανάλια. Και με την ευκαιρία να επαναλάβω πως μέσα σε τρία χρόνια, όσοι είμαστε στον θαυμαστό χώρο των media έχουμε δει να υλοποιούνται όσα δεν είχαν συμβεί μαζεμένα τα προηγούμενα τριάντα. Και αυτό, πιστέψτε με, δεν είναι υπερβολή. Και κάπως έτσι, από εκεί που συζητούσαμε τις χιλιοτραγουδισμένες «λίστες Πέτσα», πλέον το κράτος πέρασε στη λογική του νοικοκυρέματος, όπου επιβραβεύεται εκείνος που δημιουργεί παραπάνω θέσεις εργασίας, χωρίς να μπορεί ο εκάστοτε υπουργός να βάλει χέρι και να αλλάξει τις ενισχύσεις.

Ο Μητσοτάκης και ο Κάθετος Διάδρομος

Διαβάζοντας την κυριακάτικη ανάρτηση του προέδρου Μητσοτάκη (τι διαστροφή κι αυτή και αναφέρομαι πάντα στη δική μου επιμονή να διαβάζω τις επίμαχες αναρτήσεις), κοντοστάθηκα στα όσα έγραψε για τον Κάθετο Διάδρομο. Και έκανα μια στάση (με την αθώα του όρου έννοια) γιατί για πρώτη φορά ο αρχηγός Κυριάκος τα έκανε λιανά για να τα καταλάβω και εγώ, εκτός από τους ειδικούς του είδους. Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη Ρούμπιο, ο πρωθυπουργός έκρινε σκόπιμο να γράψει δυο τρεις κουβέντες για τον ρόλο που θα διαδραματίσει ο Κάθετος Διάδρομος στον ενεργειακό τομέα. Σύμφωνα λοιπόν με τον λαοπρόβλητο «το έργο ενισχύει τις προοπτικές ανάδειξης της Ελλάδας σε κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά, δημιουργώντας παράλληλα δυνατότητες για μεγαλύτερη αξιοποίηση του αμερικανικού LNG. Η ενεργειακή διάσταση της συνεργασίας συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια εφοδιασμού και τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών και διαδρομών της Ευρώπης». Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί γίνεται αυτό που γίνεται με όσους εμπλέκονται έμμεσα ή άμεσα στην υπόθεση του Διαδρόμου. Μάλιστα, σκέφτηκα ότι έχει αργήσει να την πέσει και ο Ερντογάν, αφού αν κάποιος ζημιώνεται από τη συγκεκριμένη εξέλιξη είναι οι Τούρκοι και η παρέα τους. Με την ευκαιρία, θα είχε και μια κάποια αξία να ακούσουμε τι λένε και οι υπερευαίσθητοι με του… ψύλλου το πήδημα της εγχώριας (πολιτικής) σκηνής για το θέμα. Εκτός κι αν συμβαίνει αυτό που υποψιάζομαι, ότι δηλαδή έβγαλαν το «σκασμό», αφού εκτός από τους Τούρκους, αυτοί που στο τέλος είναι κερδισμένοι αν… ανατιναχτεί ο Κάθετος Διάδρομος είναι οι Ρώσοι, που δεν χρειάζεται να σας πω τι θέλουν να κάνουν στον Μητσοτάκη.

Γιατί η WSJ «ξεχνά» τη WSJ

Πάντως, διαβάζοντας την ανάρτηση του προέδρου Μητσοτάκη, εκεί πάνω στα σύννεφα, σκέφτηκα και κάτι ακόμη που συνδέεται με τα όσα προέκυψαν στην πιάτσα εσχάτως. Σκέφτηκα και συνάμα άρχισα να αναλογίζομαι γιατί άραγε αυτή η WSJ επιμένει να αναφέρει την AKTOR και όχι την Atlantic See LNG, ενώ, όπως πληροφορούμαι, της έχουν δοθεί όλα τα στοιχεία που δείχνουν ότι η AKTOR δεν εμπορεύεται LNG, αλλά αυτό γίνεται από την Atlantic που κατά 40% ανήκει μέσω της ΔΕΠΑ στο ελληνικό δημόσιο; Και αναρωτιέμαι για την επίμαχη επιμονή των Αμερικανών δημοσιογράφων, όχι τίποτα άλλο, αλλά γιατί γνωρίζω ότι με κάτι τέτοιες «λεπτομέρειες», που ενίοτε κάνουν και τη μεγάλη διαφορά, προφανώς και δεν παίζουν. Εκεί στα σύννεφα, ξανασκέφτηκα ότι για να επιμένουν, να ξεχνούν (οι ξεχασιάρηδες) την Atlantic, ενδεχομένως κάποιος να τους έχει βάλει κάτι στο μυαλό και να μην θέλουν για τους δικούς τους λόγους να τον βγάλουν.

Το διπλό «γιοκ» της Αθήνας στον Τούρκο υπουργό για τους Γκιουλενιστές

Για δύο συναντήσεις μαθαίνω ότι ήρθε πριν από λίγα εικοσιτετράωρα (στην Αθήνα) ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών Μουσταφά Τσιφτσί, αλλά στο ζήτημα των Γκιουλενιστών φαίνεται πως εισέπραξε δύο φορές την ίδια απάντηση: «Γιοκ». Ο Τούρκος υπουργός συναντήθηκε διαδοχικά με τους δικούς μας Χρυσοχοΐδη και Πλεύρη, έχοντας στις αποσκευές του, μεταξύ άλλων, και τις απαιτήσεις της Άγκυρας για την έκδοση προσώπων που συνδέει με το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν. Μόνο που, σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης (έχουμε και αυτές), και οι δύο Έλληνες υπουργοί, όπως σας έγραψα και παραπάνω, ήταν αρνητικοί. Το μήνυμα ήταν πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει οργανωμένο παρακλάδι του κινήματος Γκιουλέν που να αναπτύσσει δραστηριότητα, όπως ισχυρίζεται η τουρκική πλευρά. Όσο για το άσυλο, εκεί η απάντηση ήταν εξίσου ξεκάθαρη. Οι διαδικασίες έχουν πλέον αυστηροποιηθεί και, όπως έλεγαν αρμόδιες πηγές, δεν ισχύει το «μπάτε σκύλοι αλέστε» που χαρακτήριζε την κατάσταση στο παρελθόν. Με λίγα λόγια, ο Τσιφτσί έφυγε έχοντας ακούσει δύο φορές το ίδιο «όχι», παρότι στα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης οι απαιτήσεις του για εκδόσεις παρουσιάστηκαν με ιδιαίτερη ένταση. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και μια ακόμη υπόθεση που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο επιχειρηματίας Μουράτ Γκιουλιμπραχίμογλου, τον οποίο η Άγκυρα χαρακτηρίζει «μυστικό ταμείο» του Εκρέμ Ιμάμογλου, του μεγάλου πολιτικού αντιπάλου του Ταγίπ Ερντογάν, έχει ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα. Και, όπως αντιλαμβάνεστε, μόνο αδιάφορη δεν είναι για τον Τούρκο πρόεδρο η συγκεκριμένη υπόθεση. Η Άγκυρα ζητάει την έκδοσή του, την ώρα που οι ελληνικές αρχές διαψεύδουν ότι έχει συλληφθεί και κρατείται. Έτσι, η Αθήνα βρίσκεται μπροστά σε έναν ακόμη πονοκέφαλο, αυτή τη φορά με φόντο την ανοιχτή σύγκρουση Ερντογάν – Ιμάμογλου. Και κάτι μου λέει ότι αυτή η ιστορία θα έχει συνέχεια.

Η θεία μου και η Λιόλιου

Αν οι γνώσεις της θείας μου από τα Χανιά για την κόντρα Βίσση – Καρβέλα με εξέπληξαν, το γεγονός ότι μελετά επισταμένως και την Κατερίνα Λιόλιου (την είχε δει και το βράδυ της Παρασκευής να τραγουδά στου Μενιδιάτη το μαγαζί το «Νοικιάστηκε») με άφησε… ξερό. Ήταν Σάββατο πρωί, όταν το τηλέφωνό μου χτύπησε, με την 86χρονη Χανιώτισσα να συνοδεύει τις κατάρες της για τον «αγαπημένο» της Σαμαρά μετά… μουσικής και, συγκεκριμένα, με την «Παγκόσμια ημέρα του ψεύτη». Ο λόγος που η θεματοφύλακας του Μητσοτακισμού επέλεξε το νέο σουξέ της νέας ιεραποστόλου (σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Πειραιώς) του λαϊκού πενταγράμμου δεν ήταν άλλος από την επέτειο συμπλήρωσης 33 ετών (πώς περνάν τα χρόνια) από τις εκλογές του 1993, όταν ο Αντωνάκης ο πολιτευόμενος προκάλεσε μέσω της ΠΟΛΑΝ την ήττα της ΝΔ του πατέρα Μητσοτάκη και ταυτόχρονα την επάνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία. Και επειδή η θεία μου μπορεί να έχει ξεχάσει τα γενέθλια του μακαρίτη του μπάρμπα μου, αλλά δεν ξεχνά καμία από τις «μαύρες επετείους» του παλαίμαχου Μεσσήνιου, τίμησε μια από τις πιο… μαύρες με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Δεν είναι, άλλωστε, λίγα τα 11 «πράσινα» χρόνια που ξεκίνησαν εκείνο το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου. Γι’ αυτό και όσοι δυσαρεστημένοι Νεοδημοκράτες δείχνουν να έλκονται από την προοπτική του… remake της ΠΟΛΑΝ, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτούν.

«Μπλόκο» στους «Ράδιο Αρβύλα» από Μαξίμου

Ευρισκόμενος κάπου σχετικά μακριά, εκτός συνόρων και με την ελπίδα πολλών να μην γυρίσω τουλάχιστον σύντομα, εκεί που είχα γύρει στο κάθισμα του αεροπλάνου, άρχισα να σκέφτομαι διάφορα, από αυτά που περνούν από το μυαλό των ανθρώπων, όταν πετούν στα σύννεφα! Με θέα λοιπόν ένα τέτοιο σκηνικό, γεμάτο από σύννεφα, δυστυχώς γκρι, όχι σαν αυτά που κυριαρχούν πάνω από τον ορίζοντα του Μαξίμου (ροζ αποχρώσεως), δεν ξέρω πως άρχισε να κυριεύει το μυαλό μου, μια σκέψη από αυτές που δυσκολεύεσαι να καταλάβεις πως εισβάλουν στο μυαλό σου. Πετώντας στα σύννεφα, άρχισα να σκέφτομαι ότι οι λεβέντες και οι λεβέντισσες του Μαξίμου, το τελευταίο που θα ήθελαν, είναι να δουν, τους «Ράδιο Αρβύλα» μετά την αποχώρησή τους από τον ΑΝΤ1, σε ένα από τα μεγάλα κανάλια. Συγκεκριμένα, βλέποντας τα σύννεφα, σκέφτηκα ότι ενόψει των εκλογών, θα προτιμούσαν να περιοριστεί η δράση τους (των Αρβύλα) στην καλύτερη στο διαδίκτυο. Τώρα δεν θέλω να σας πω τι άλλο πέρασε από το μυαλό μου, με θέα το γκρίζο σκηνικό, με τα σύννεφα εκ δεξιών και κάτι περίεργους εξ αριστερών και στο βάθος τις τρεις αεροσυνοδούς. Σκέφτηκα ότι οι λεβέντες και οι λεβέντισσες του Μαξίμου, στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν μια δυσμενή εξέλιξη, έσπευσαν να στείλουν μήνυμα προς τους καναλάρχες, αποτρέποντάς τους από το ολέθριο λάθος της πρόσληψης των Κανάκηδων. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων και με δεδομένο ότι είναι μακριά από την κουλτούρα των κυβερνώντων, η οποιαδήποτε παρέμβαση στα media, προφανώς και τα όσα ανέφερα παραπάνω (ως σκέψεις) είναι επηρεασμένα πρωτίστως από το ύψος στο οποίο πετούν τα αεροπλάνα και τις εικόνες με τα σύννεφα, που πάντα, ακόμη κι αν είσαι κυβερνητικό στέλεχος πρώτης γραμμής, σε οδηγούν σε λάθος δρόμο. Βλέπετε, όταν «πετάς» στα σύννεφα, περιορίζεις στο μυαλό σου (πάντα), κάθε ορατό κίνδυνο, που μπορεί να προκύψει από την πιθανή πτώση (σου).

Στο Open ο Κανάκης

Με αφορμή τις περίεργες σκέψεις που έκανα εν πτήση, να σας πω ότι από μια καλή πηγή πληροφορήθηκα ότι ο ανιψιός του Ιβάν, Ανδρέας Παπαμιμίκος, που εσχάτως την έχει δει κάτι μεταξύ Μαρινάκη και Αλαφούζου (κάνοντας τον κουμανταδόρο σε ΠΑΟΚ και Open), θέλει διακαώς να εντάξει στο κανάλι του μπάρμπα του τους «Ράδιο Αρβύλα». Τώρα αν πριν τους «κλείσει» κρίνει σκόπιμο να περάσει από το γραφείο του αντιπροέδρου Χατζηδάκη για να του το πει, θα φανεί επί του πεδίου. Αν και ο τελευταίος (ο αντιπρόεδρος) δεν είναι σαν τους άλλους του Μαξίμου, που τη μια φοβούνται τον Λαζόπουλο και την επόμενη θέλουν να αφήσουν άνεργο τον Κανάκη. Ο Κωστής είναι υπέρ του πλουραλισμού, αρκεί το όποιο προϊόν παράγει αυτός (ο πλουραλισμός) να ακουμπά (με την καλή έννοια) τους άλλους.

Πανηγύρια για τον Κυριάκο

Ούτε να πήγαινε στο σπίτι και να έβλεπε μπροστά της, τον συγχωρεμένο τον μπάρμπα μου, δεν θα είχε τόση χαρά. Άλλωστε εδώ που τα λέμε, έχω αρχίσει να αμφιβάλω αν η θεία μου από τα Χανιά, τον προτιμά στον τάφο ή στο σαλόνι του σπιτιού. Βλέπετε έχει βολευτεί με τις φωτογραφίες που εκπέμπουν μια απίστευτη ηρεμία, δεδομένου ότι καμία από όσες έχει απλώσει στα τραπέζια, δεν μεταφέρει το πολεμικό κλίμα που επικρατούσε στις σχέσεις του ζευγαριού, όσο ζούσε η μπάρμπας μου. Αφορμή για τα πανηγύρια της 86χρονης Χανιώτισσας, αποτέλεσε προφανώς η παρουσία του λατρεμένου της Κυριάκου στα Χανιά, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου για τον Μίνωα Ζομπανάκη, που έγραψε ο άλλος αγαπημένος της, ο Ηλίας Γαβριλάκης. Η θεία μου που αν κάτι ξέρει είναι τις ιστορικές διαδρομές και συνάμα σχέσεις των Μητσοτάκηδων, είχε κάθε λόγο να συγκινηθεί, αφού έζησε να δει, αυτό που ονειρεύεται και που δεν είναι άλλο από το διαχρονικό νήμα που συνδέει το Μητσοτακέικο με τα Χανιά και τους ανθρώπους τους. Γιατί εδώ που τα λέμε, ψάχνοντας να βρω ηγέτη που να τιμά τόσο πολύ τον τόπο της καταγωγής του, όσο ο αρχηγός Κυριάκος, δυσκολεύτηκα να βρω. Απεναντίας θα έλεγα ότι τόσο οι Καραμανλήδες όσο και οι Παπανδρέου, για τους δικούς τους λόγους, δείχνουν σαν να έχουν αποκοπεί από τις ρίζες τους. Εκτός κι αν τους έχει δει κάποιος τους μεν πρώτους στη Πρώτη Σερρών, τους δε δεύτερους στο Καλέντζι.

Υποψήφιος στα Χανιά

Με αφορμή την προχθεσινή παρουσία του λατρεμένου της Κυριάκου στα Χανιά, ανάμεσα στα πολλά που άκουσα από την έξαλλη θεία μου, ήταν και μια επιθυμία από το μέλλον. «Να τον σταυρώσω και να πεθάνω» μου είπε και δεν σας κρύβω ότι τρόμαξα, αφού το σταύρωμα δεν το έχω και για τόσο καλό. Ωστόσο μετά από δεύτερη σκέψη κατάλαβα ότι 86χρονη Χανιώτισσα, έχοντας πλέον τη βεβαιότητα ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφια η Ντόρα στα Χανιά, άρχισε να ονειρεύεται ότι θα την αντικαταστήσει στο ψηφοδέλτιο του νομού ο αδερφός της. Κάπως έτσι εξηγείται η διάθεση της θείας μου να «σταυρώσει» τον Κυριάκο και ακολούθως να πάει να συναντήσει τον συγχωρεμένο τον μπάρμπα μου. Επειδή λοιπόν το έχω ξαναγράψει και με δεδομένο ότι ο Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να θέλει να ενισχύσει την παρουσία της ΝΔ σε επίπεδο Κρήτης, δεν αποκλείω να της δώσει (της θείας) μου την σχετική ευκαιρία, παρά το γεγονός ότι ως αρχηγός κόμματος δεν χρειάζεται… σταύρωμα

Ενισχυμένη η Παπαδοπούλου

Με αφορμή την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα, συνειδητοποίησα ότι αν υπάρχει ένας άνθρωπος που εμπιστεύεται τυφλά ο πρόεδρος Μητσοτάκης στον διπλωματικό χειρισμό των Αμερικανών, αυτός ακούει στο ονοματεπώνυμο Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Για όσους ενδεχομένως να αγνοείται την ύπαρξη της κυρίας, σπεύδω να σας πω ότι πρόκειται για την υφυπουργό Εξωτερικών, η οποία αν έχω καταλάβει καλά, χειρίζεται σχεδόν εν λευκώ τις σχέσεις του Μαξίμου με την Ουάσιγκτον. Βλέπετε η Παπαδοπούλου εκτός από υφυπουργός, διετέλεσε για κάτι χρόνια και πρέσβειρα της Ελλάδας στις ΗΠΑ. Έχοντας, λοιπόν, μάθει τα κατατόπια προσπαθεί να κρατήσει (εκτός των άλλων) και τις απαιτούμενες ισορροπίες. Γι’ αυτό και δεν αφήνει τον αρχηγό Κυριάκο να πολυεκτεθεί με τους Ρεπουμπλικανούς, κι αυτούς και τους επόμενους, θέλοντας να δει τι θα γίνει και με τις ενδιάμεσες εκλογές.

Ανησυχία για τις επιδοτήσεις

Περπατώντας στους δρόμους της Φιλοθέης (μεγάλη η χάρη της Αγίας) με έναν φίλο από τους καλούς που διαθέτω εν Αθήναις, επηρεασμένος (ο φίλος) από τη δροσιά που «εκπέμπει» η περιοχή, έσπευσε να μου μεταφέρει ένα πρόβλημα που ενδέχεται να κληθεί να διαχειριστεί η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας, κατά το αμέσως προσεχές διάστημα. Σύμφωνα με τον συνοδοιπόρο μου, τα πράγματα με το σύστημα που «στήνει» η ΑΑΔΕ δεν εξελίσσονται και τόσο ιδανικά. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν αποκλείεται με δεδομένο ότι οι επιδοτήσεις πρέπει να καταβληθούν τον Νοέμβριο να δούμε κάτι σαν κρασάρισμα του μηχανισμού, εξέλιξη που σημαίνει ότι υπάρχει ενδεχόμενο να μην καταβληθούν στον προβλεπόμενο χρόνο οι ενισχύσεις στους αγρότες.

Στο Επικρατείας ο Ρουσόπουλος

Κάποιοι τύποι, εκμεταλλευόμενοι τις κακές σχέσεις του προέδρου Μητσοτάκη με τον Καραμανλή και τον Σαμαρά, εμφανίζονται ως αυτόκλητοι αντιπρόσωποί τους, διεκδικώντας είτε ρόλους, είτε θέση στο επικρατείας της ΝΔ. Μια τέτοια περίπτωση είναι κι αυτή του Θόδωρου Ρουσόπουλου, ο οποίος ως γνωστόν αποφάσισε να μην είναι εκ νέου υποψήφιος στο Βορρά της Αθήνας. Έτσι λοιπόν εκτός από υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας (κάποια στιγμή), θεωρεί (και όχι μόνο ο ίδιος) ότι θα μπορούσε να εκπροσωπήσει επάξια τους Καραμανλήδες στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Μητσοτάκη. Κάποιοι λένε ότι ήδη έχει κάνει και μια πρώτη κουβέντα με τον πρωθυπουργό για το θέμα.

Στήριξη Σιαδήμα από Μπεκίρη

Για τον γενικό γραμματέα Σιαδήμα σας έχω γράψει πολλά και διαφορετικά. Εκείνο που ενδεχομένως να έχω παραλείψει, είναι ότι ο προερχόμενος από την Αχαΐα κυβερνητικός αξιωματούχος, θέλοντας να δείξει ότι έχει «μπάρμπα στην Κορώνη, συχνά πυκνά επικαλείται το ονοματεπώνυμο του συντοπίτη του, Μιχάλη Μπεκίρη. Και προφανώς το κάνει για να βάλει μια ασπίδα μπροστά του, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ο Μπεκίρης, έχει αποδείξει ότι αποφεύγει να κάνει τον «σεκιουριτά» (καθόλου τυχαίο το επάγγελμα μιας και μιλάμε για τον Σιαδήμα) του κάθε επιπόλαιου κυβερνητικού, ακόμη κι αν αυτός κατάγεται από την Πάτρα.

Καλή διαφήμιση, κακό προϊόν

Σας έγραψα πιο πάνω για τον πρόεδρο Μητσοτάκη που παίρνει τα μέτρα του για την επικίνδυνη πρώτη κάλπη, ωστόσο δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον πρόεδρο Τσίπρα, ο οποίος δείχνει να έχει πάρει αψήφιστα τη… φάση. Αναφέρομαι, φυσικά, στο χθεσινό βίντεο του αρχηγού της ΕΛΑΣ (όχι του αντιστράτηγου Μάλλιου), με το οποίο ανακοίνωσε την προσχώρηση του Άγγελου Κορωνιού στο νεογέννητο κόμμα του. Ξεκινώντας με την καλή μου την κουβέντα (την οποία ως γνωστόν δεν χρωστάω ούτε στον Κουρτάκη), να πω ότι τα βίντεο του αρχηγού Αλέξη είναι καλογυρισμένα και έχουν κάτι… φρέσκο. Ωστόσο, επειδή δεν μου πάνε οι πολλές καλοσύνες, να σημειώσω ότι όπως σε κάθε διαφήμιση, έτσι και στην πολιτική, η καλή διαφήμιση σκοτώνει το κακό προϊόν. Και εν προκειμένω το μήνυμα «θα χάσω τον πρώτο γύρο, αλλά θα κερδίσω τον δεύτερο» δείχνει ότι ο πρόεδρος Αλέξης δεν… καίγεται να σκίσει στην πρώτη Κυριακή. Αυτό, όμως, δημιουργεί τον κίνδυνο να τρέχει και να μην φτάνει στη δεύτερη. Γιατί αν ξεκινήσει με κανένα double score, θα χρειαστεί μπόλικα «πολιτικά τρίποντα» του Κορωνιού για να ρεφάρει τη διαφορά. Καλά λοιπόν τα καλογυρισμένα βιντεάκια, αλλά το μήνυμα είναι σημαντικότερο – και εν προκειμένω βαθιά προβληματικό.

Συνάντηση Πιερρακάκη – Κοβέσι

Με δεδομένο ότι κυκλοφόρησε αργά το απόγευμα της Παρασκευής στα social media, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι οι περισσότεροι πήρατε «είδηση», τη συνάντηση του υπουργού Πιερρακάκη με την απερχόμενη Ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι. Προφανώς με την ιδιότητα του προέδρου του Eurogroup ο δικός μας, έκρινε σκόπιμο να κάνει και μια θεσμική συζήτηση με έναν θεσμό που όπως και να το κάνουμε αποτελεί μια ασπίδα απέναντι στην σπατάλη των ευρωπαϊκών πόρων από τα κράτη μέλη. Και επειδή στου Μητσοτάκη την κυβέρνηση, η προάσπιση της θεσμικότητας, είναι όπως η τήρηση της νηστείας κάθε Τέταρτη και Παρασκευή στο Άγιο Όρος, δεν χρειάζεται να σας γράψω κάτι παραπάνω σε σχέση με την συνύπαρξη του Πιερρακάκη με την Κοβέσι.

Ο Τσουκαλάς και το ψάρι

Πέρα από κάθε κρυφή ή φανερή δημοσκόπηση, ο πιο ασφαλής δείκτης για την εικόνα που έχει κάθε κόμμα για τον εαυτό του είναι η ένταση που έχει (ή δεν έχει) ο εκπρόσωπός του. Και κρίνοντας από την παρουσία του εκπροσώπου Τσουκαλά, τολμώ να πω ότι στη Χαριλάου Τρικούπη δεν δείχνουν ενθουσιασμένοι με την πορεία του ΠΑΣΟΚ. Γιατί μπορεί η «φωνή» του προέδρου Ανδρουλάκη στα media να μας έχει συνηθίσει στους υψηλούς καταγγελτικούς τόνους, αλλά είναι ένα πράγμα αυτό και άλλο η διαστρέβλωση θέσεων. Τελευταίο «χτύπημα» η ανακοίνωση Τσουκαλά για τη συνέντευξη του προέδρου του ΕΒΕΑ Γιάννη Μπρατάκου στο Documento, όπου ο «πράσινος» εκπρόσωπος ισχυρίζεται ότι «αποδομεί το σύνολο της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης». Μιας, λοιπόν, και δεν είχα διαβάσει τη συνέντευξη, έσπευσα να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι τα περί αποδόμησης. Και τι είδα; Μεταξύ άλλων ότι «η αύξηση των δόσεων από 72 σε 120 είναι μια θετική εξέλιξη», «οι πρόσφατες εξαγγελίες ήταν ένα θετικό βήμα στη μεγάλη προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε από κοινού», «η κυβέρνηση έχει ήδη παρέμβει στα καύσιμα και αυτό πρέπει να αναγνωριστεί» και «η πρόσφατη απόφαση να διατεθούν επιπλέον 1,5 δισ. ευρώ από τους πόρους του ΤΑΑ μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, με στόχο τη μόχλευση χρηματοδοτήσεων έως 5 δισ. ευρώ, κινείται στη σωστή κατεύθυνση». Τα βρήκε όλα ρόδινα ο σύντροφος Μπρατάκος; Προφανώς όχι. Αλλά αυτό απέχει πολύ από την αποδόμηση που είδε ο Τσουκαλάς. Κάτι που σημαίνει είτε ότι ο καλός σύντροφος πρέπει να τρώει περισσότερο ψάρι για τα μάτια του, είτε πως στο ΠΑΣΟΚ πρέπει να το δουν γενικότερα πιο ψύχραιμα.

Στη δημοσιότητα τα διαφημιστικά των στοιχηματικών

Με αφορμή την είσοδο της Superbet στην εγχώρια αγορά του στοιχήματος, εσχάτως άρχισε να αναπτύσσεται μια συζήτηση, σε σχέση με τη μεθοδολογία της διανομής των διαφημιστικών κονδυλίων από συγκεκριμένες εταιρείες. Με δεδομένο ότι πρόκειται για εποπτευόμενες από την Επιτροπή Παιγνίων εταιρείες, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ήρθε η ώρα ο πρόεδρος Βαρθολομαίος (πρώην τραπεζίτης) να προτείνει στον υπουργό Πιερρακάκη, να θεσμοθετήσει για τις στοιχηματικές το μοντέλο που ισχύει με τις τράπεζες. Εκτός κι αν οι στοιχηματζήδες νέοι και παλιοί έχουν κάτι να κρύψουν, που δεν το πιστεύω, γνωρίζοντας πόσο νοικοκυρεμένα είναι τα μαγαζιά τους.

Η Superbet και ο Μάρης

Με αφορμή όμως τη σχετική συζήτηση, θυμήθηκα και κάτι άλλο που σε ανύποπτο χρόνο σας το έχω ξαναγράψει. Και αναφέρομαι στην πληροφορία που θέλει τον συναγωνιστή Δημήτρη Μάρη, να βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα της Superbet. Προφανώς ο άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να επενδύει όπου κρίνει σκόπιμο τα λεφτά του. Ωστόσο δεν ξέρω τι έχει υπογράψει σε επίπεδο ρητρών με τα αφεντικά του παλιού ΟΠΑΠ, όταν αποφάσισε να κάνει cash out, πουλώντας την Stoiximan. Πάντως μιας και το έφερε η κουβέντα να σας πω ότι ο Μάρης, ήταν και ενδεχομένως να παραμένει, ένας εκ των φανατικότερων υποστηρικτών του Τσίπρα. Τώρα αν τα παλικάρια της Superbet ποντάρουν στην πολιτική νεκρανάσταση του πρώην πρωθυπουργού, μένει να φανεί στο χειροκρότημα. Επί του παρόντος στηρίζουν τους «Κυριάκους» (γενικώς).