Μια πορεία προς την αλλαγή, από μέσα προς τα έξω

00:06 08/10

Η αξιοποίηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ οδηγεί πολλούς επιχειρηματίες στην επιλογή ανέγερσης εγκαταστάσεων σε οικόπεδα τρίτων, τα οποία μισθώνουν για τις ανάγκες της επένδυσής τους. Η προσοχή...

Το φθινόπωρο του 2022 έστειλα e-mail στους εκδότες µου και τους ζήτησα να ακυρωθούν τα συµβόλαιά µας. Είχα συµφωνήσει να δηµοσιεύσω ένα διήγηµα σε ένα περιοδικό και είχα δεσµευτεί να παραδώσω τα τελικά χειρόγραφα σε δύο εκδοτικούς οίκους. Όµως δεν είχα τίποτα να παραδώσω. Ούτε λέξη.

Είχε προηγηθεί η έκδοση µιας συλλογής διηγηµάτων –που είχαν δηµοσιευθεί τα προηγούµενα χρόνια–, όµως είχε περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που είχα γράψει κάτι νέο. Τα εκδοτικά συµβόλαια δεν προέβλεπαν συγκεκριµένες προθεσµίες και οι εκδότες έδειχναν κατανόηση, χωρίς να µε πιέζουν πότε να παραδώσω. Παρ’ όλα αυτά, δεν ήθελα να µε βαραίνει αυτή η εκκρεµότητα. Κυρίως, δεν ήθελα πλέον να γράφω.

Το µυθιστόρηµά µου "Kim Jiyoung, Born 1982" κυκλοφόρησε στη Νότια Κορέα τον Οκτώβριο του 2016. Το βιβλίο, που αφηγείται τη ζωή µιας καθηµερινής Κορεάτισσας και τις µάχες που δίνει σε κάθε βήµα της, απέκτησε πολύ περισσότερους αναγνώστες απ’ ό,τι είχα φανταστεί. Ένιωσα βαθιά τιµή και ευγνωµοσύνη για όσα µου πρόσφερε αυτή η διαδροµή. Πάνω απ’ όλα, όµως, ήµουν ευγνώµων που είχα αποκτήσει φωνή στον δηµόσιο λόγο.

Έπειτα από χρόνια απορρίψεων, καταλάβαινα ότι µου δινόταν η ευκαιρία να προσφέρω τη γραφή µου στον κόσµο και ήθελα να αξιοποιήσω το γεγονός αυτό στο έπακρο. Μπορεί ένα µόνο κείµενο ή ένα βιβλίο να µην είναι αρκετό για να αλλάξει ολοκληρωτικά µια κοινωνία, ωστόσο ήλπιζα ότι το έργο µου θα µπορούσε να λειτουργήσει ως ένας µικρός καταλύτης αλλαγής. Πίστευα ότι οι σκέψεις και τα συναισθήµατα που θα γεννούσε η ανάγνωση του έργου αυτού, η ανταλλαγή απόψεων, καθώς και τα νέα κείµενα που θα προέκυπταν από αυτήν, θα αποτελούσαν σηµείο καµπής για την Κορέα.

Για µερικά χρόνια ήµουν πολύ παραγωγική. Το ενδιαφέρον µου στρεφόταν συνήθως στις γυναίκες. Αυτό ήταν το θέµα που µε απασχολούσε εκείνη την περίοδο και ήθελα η γραφή µου να συµβάλει, έστω και στο ελάχιστο, στη βελτίωση της ζωής της επόµενης γενιάς γυναικών.

Από την έκδοση του "Kim Jiyoung, Born 1982" και µετά έχει σηµειωθεί κάποια πρόοδος για τις γυναίκες στη Νότια Κορέα. Το 2019 το Συνταγµατικό Δικαστήριο της χώρας έκρινε ως αντισυνταγµατική την απαγόρευση των αµβλώσεων. Το 2020 αναθεωρήθηκε ο Νόµος για την Τιµωρία της Σεξουαλικής Βίας, µε στόχο την αυστηροποίηση των ποινών για τα ψηφιακά σεξουαλικά εγκλήµατα, ενώ το 2021 τέθηκε σε ισχύ ο Νόµος για την Τιµωρία της Παρενόχλησης (Stalking Punishment Act). Το 2025 τέθηκε επίσης σε εφαρµογή σειρά νοµοθετικών ρυθµίσεων για τη φροντίδα των παιδιών, οι οποίες ενισχύουν την κρατική στήριξη για την τεκνοποίηση και την ανατροφή των παιδιών.

Κι όµως, η απαραίτητη συµπληρωµατική νοµοθεσία για την εφαρµογή της απόφασης σχετικά µε τις αµβλώσεις δεν έχει ακόµη ψηφιστεί. Μια προτεινόµενη αναθεώρηση της νοµοθεσίας για τον βιασµό, η οποία θα άλλαζε τον ορισµό του εγκλήµατος από σεξουαλική πράξη που τελείται υπό την απειλή "βίας ή εκφοβισµού" σε "σεξ χωρίς συναίνεση", παραµένει σε εκκρεµότητα. Συγχρόνως, οι γυναίκες στη Νότια Κορέα εξακολουθούν να βιώνουν το µεγαλύτερο µισθολογικό χάσµα µεταξύ των φύλων ανάµεσα στα 38 κράτη-µέλη του Οργανισµού Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Έχει γίνει ο κόσµος καλύτερος; Δεν µπορώ να πω µε βεβαιότητα. Όµως, όλα αυτά τα χρόνια, και η γραφή µου και εγώ προσωπικά δεχθήκαµε σφοδρές επιθέσεις. Όλα αυτά για τα οποία είχα κοπιάσει µου φάνηκαν µάταια.

Μια µέρα η κόρη µου, η οποία εκείνη την περίοδο ήταν φανατική αναγνώστρια παιδικών βιβλίων φαντασίας, µε ρώτησε γιατί στη δική της πραγµατική ζωή δεν συνέβαιναν ποτέ "χαρούµενα πράγµατα". Τη ρώτησα αν ήθελε την ειλικρινή µου άποψη ή µια απάντηση προσαρµοσµένη στο επίπεδο κατανόησής της, και εκείνη επέλεξε το δεύτερο.

Της είπα ότι "ευτυχία" είναι σπάνιες στιγµές, όπως το να πρασινίσει το φανάρι ακριβώς τη στιγµή που εκείνη φτάνει σε µια διάβαση ή το να ανοίξει ένα χάρτινο κουτί γάλα µε την πρώτη προσπάθεια.

Η κόρη µου το σκέφτηκε για λίγο, προτού ζητήσει να ακούσει την ειλικρινή µου απάντηση. Της είπα ότι το να ζεις σηµαίνει να αντέχεις µια µονότονη, επαναλαµβανόµενη καθηµερινότητα, µέρα τη µέρα. Έτσι ζούµε οι άνθρωποι.

Ακόµα και οι εντυπωσιακές εµφανίσεις των αγαπηµένων της ποπ-σταρ είναι αποτέλεσµα επανάληψης των ίδιων κινήσεων εκατοντάδες, ακόµα και χιλιάδες, φορές. Η ζωή εκ φύσεως περιέχει λίγη ευτυχία, νόηµα ή ανταµοιβή.

Προσπαθώντας να αφοµοιώσει όλα αυτά που της έλεγα, σκέφτηκε για λίγο και µετά είπε µε αυτοπεποίθηση: "Κι εγώ λέω ότι ευτυχία είναι να ανοίξεις ένα κουτί γάλα µε την πρώτη!"

Η κόρη µου έχει µεγαλώσει πλέον. Η λαβή της έχει δυναµώσει και είναι εξπέρ στο να ανοίγει ένα κουτί γάλα µε την πρώτη προσπάθεια. Αναρωτιέµαι αν ακόµη νιώθει χαρά που το κάνει. Παράλληλα, καταλαβαίνω ότι δεν µπορώ να αλλάξω τη σκέψη των ανθρώπων. Όµως µπορώ να αλλάξω τον εαυτό µου.

Το "Μεγάλο Μάθηµα" (Great Learning), ένα κλασικό κείµενο της κοµφουκιανικής παράδοσης, αναφέρει µεταξύ άλλων: "Από τον ανώτατο άρχοντα έως τον λαό, όλοι πρέπει να έχουν ως θεµέλιο την αυτοκαλλιέργεια".

Η αυτοκαλλιέργεια είναι στάση ζωής, διαδικασία και συγχρόνως το αποτέλεσµα της προσπάθειας να γίνεις ένας ολοκληρωµένος άνθρωπος, πειθαρχώντας το σώµα και το πνεύµα σου. Η αυτοκαλλιέργεια είναι η αρχή και η ολοκλήρωση, η ρίζα και ο καρπός όλων των ανθρώπων και των προσπαθειών µας.

Για πολύ καιρό οι στόχοι µου βρίσκονταν έξω από τον εαυτό µου. Ήθελα ο επαγγελµατικός κλάδος στον οποίο ανήκα, η κοινωνία στην οποία ζούσα και εντέλει ο πλανήτης όπου κατοικούσα να γίνουν καλύτεροι. Η σκέψη ότι µπορώ να αλλάξω τον κόσµο πλέον µου φαίνεται υπερβολική. Τώρα πια επιδιώκω την εσωτερική αλλαγή. Προσπαθώ να είµαι πιο εργατική και πιο αξιόλογη. Ο καλύτερος εαυτός µου να αποτελέσει µέρος ενός καλύτερου κόσµου.

Γράφω ξανά και προσπαθώ να αναπτυχθώ κι άλλο. Συγχρόνως απολαµβάνω όταν ο κόσµος του σήµερα διαφέρει από τον κόσµο του χθες και απελπίζοµαι όταν ο κόσµος µένει απαράλλαχτος σε σχέση µε πριν από δέκα χρόνια. Έπειτα επιστρέφω σιωπηλά στο γραφείο µου και επαναλαµβάνω την επίπονη διαδικασία της γραφής. Το νέο µου µυθιστόρηµα βρίσκεται στα τελειώµατα.

Η Cho Nam-Joo είναι Νοτιοκορεάτισσα συγγραφέας. Μεταξύ άλλων, έχει γράψει τα βιβλία "Kim Jiyoung, Born 1982", "Saha" και "Miss Kim Knows".*

Distributed by New York Times Licensing**

©2026 The New York Times Company and Cho Nam-Joo**