Ο Ρομπέρτο Κάρλος και η «κατάρα» της δόξας

Τα νέα που ο ίδιος ο Ρομπέρτο Κάρλος δημοσιοποίησε, για την απώλεια όλης της περιουσίας του «από λάθος χειρισμούς» όπως είπε, εμπλέκοντας και την πρώην σύζυγό του –μία από τις επτά!– απλώς είναι «ακόμη μια μέρα στη δουλειά» για το πόσο εφήμερα είναι πολλά που εμείς ζηλεύουμε γύρω από τους σταρ του ποδοσφαίρου. Και δεν είναι μόνο στη Βραζιλία των αντιθέσεων ή γενικά στη Νότια Αμερική των φτωχών αλλά γίνονται γνωστά, τουλάχιστον σε στενούς κύκλους και στην Ελλάδα. Ο ποδοσφαιριστής, συνήθως ένα φτωχόπαιδο που αποκτά γρήγορα πολλά λεφτά, είτε δε ξέρει πώς να τα διαχειριστεί είτε τα χάνει από επιτήδειους. Υπάρχουν κι οι περιπτώσεις της συνετής ζωής, της αποταμίευσης, των σωστών κινήσεων. Οπως λένε κι οι απλοί άνθρωποι, «πώς είναι δυνατόν να περνάνε τόσα εκατομμύρια από τα χέρια κάποιου και να χάνονται. Κι όμως, είναι.

Η Βραζιλία ως case study

Κάποτε ήταν ο Αντριάνο που, πάνω απ’ όλα δεν έχασε απλώς την καριέρα του, θυσιάζοντάς τη σε εμπλοκή με συμμορίες και συνύπαρξη με εγκληματίες σε φαβέλες, αλλά έχασε τον εαυτό του. Η Βραζιλία βγάζει ταλέντα κατά χιλιάδες και τα «καταπίνει» μέσα στη φτώχεια των Πολιτειών της, η μήτρα του ποδοσφαίρου και «μάνα» πολλών μεγάλων παικτών αλλά και μια χώρα αχανής γεμάτη ιστορίες εξαθλίωσης δίπλα σε γειτονιές με ουρανοξύστες και βίλες με συρματοπλέγματα. Η τέλεια χώρα των αντιθέσεων με κοινό παρονομαστή το ποδόσφαιρο. Υστερα ήταν ο Ρομάριο που, ως σταρ της εποχής του που έπαιρνε άδεια ανάλογα με τα γκολ που έβαζε, για να πάει στο Καρναβάλι και να ξεφαντώσει, έκανε παιδιά με αμέτρητες γυναίκες και για να μπορέσει κάπως να «ξελασπώσει» με τις διατροφές, τα διαζύγια και τα κυνηγητά των πρώην του, έβαλε υποψηφιότητα στην πολιτική και μπήκε σ’ αυτήν – έβγαλε έτσι τα «σπασμένα» και είχε μια μορφή ασυλίας. Μετά ο Ροναλντίνιο, που με το παράδειγμα του κακού περίγυρου –ο αδελφός του ήταν και μάνατζέρ του και νοσηρό περιβάλλον του– κατέληξε σε φυλακή στην Παραγουάη για πλαστά διαβατήρια και άλλα απίστευτα στοιχεία παραβατικότητας.

Ο κάτοχος της Χρυσής Μπάλας, παγκόσμιος πρωταθλητής, πάρτνερ σε συμφωνίες εκατομμυρίων και άλλων πολλών εμπορικών εσόδων, χρειάστηκε την οικονομική βοήθεια του Μέσι για να βγει με εγγύηση από τη φυλακή. Του Μέσι που τον λάτρευε και δε μπορούσε να διανοηθεί ότι το είδωλό του θα υποστεί αυτόν τον διασυρμό. Ο Ντάνι Αλβες που έλαμψε κι αυτός με τη «Σελεσάο» και την Μπαρτσελόνα, παραβατικός στην προσωπική του ζωή, φυλακισμένος για βιασμό σε κλαμπ στην Ισπανία, αποδιοπομπαίος τράγος και παρίας της κοινωνικής ζωής και εκεί και στην πατρίδα του, ένας κατεστραμμένος πρώην πρωταγωνιστής της δημόσιας ζωής και νυν απόβλητος από κάθε δημόσια εκδήλωση. Και τώρα, ο Ρομπέρτο Κάρλος που αποκάλυψε ότι έχασε «σε μια νύχτα» 160 εκατ. δολλάρια και ζητούσε από τη Ρεάλ Μαδρίτης να τον φιλοξενήσει στο προπονητικό της κέντρο γιατί δεν είχε πού να μείνει. Ο «πατέρας 11 παιδιών», «σύντροφος 7 γυναικών» και όπως συχνά γίνεται στη Βραζιλία, ο σταρ με τα πήλινα προσωπικά πόδια. Η Βραζιλία ως χώρα που γεννάει παραδοξότητες.

Ελληνικές καταστροφές και επιτήδειοι

Δε θα μπορούσε και στη χώρα μας να λείπει το φαινόμενο. Παιδιά που ήρθαν από την επαρχία και έγιναν γρήγορα σταρ του ποδοσφαίρου, παιδιά από την πόλη που μεγάλωσαν σε φτωχικές συνθήκες και βρέθηκαν με εκατομμύρια ευρώ στους λογαριασμούς τους μέσα σε λίγα χρόνια, αν δεν είχαν το κατάλληλο περιβάλλον να τα επενδύσουν σωστά ή να τα αποταμιεύσουν, βρέθηκαν να παλεύουν αργότερα για την επιβίωσή τους. Ποδοσφαιριστές μεγάλων ομάδων βρέθηκαν στην αφάνεια χάνοντας τα σπίτια τους, άλλοι έμπλεξαν με τοκογλύφους, σε μία περίπτωση, επιτήδειοι μιας τράπεζας πήγαν να τους υφαρπάξουν την περιουσία τους και σώθηκαν χάρις στη διορατικότητα του ενός της παρέας. Στη χώρα μας η «μεγάλη ζωή» παιδιών που δεν είχαν την υποδομή να διαχειριστούν πολλά χρήματα τους οδήγησαν σε ανεργία μετά το ποδόσφαιρο χωρίς έσοδα, καμία πρόβλεψη για το μέλλον και μια νέα ζοφερή πραγματικότητα χωρίς τη λάμψη της καριέρας που τους είχε φέρει στο προσκήνιο, μπλεγμένοι με στοιχηματισμό, οικονομική αβεβαιότητα και συχνά φαινόμενα κατάθλιψης.

Για τη δημόσια σφαίρα, η λάμψη της καριέρας του ποδοσφαιριστή είναι διαχρονική αλλά στην πραγματικότητα όταν τα φώτα σβήνουν, μένει μια άδεια πρακτορείου, ένα γηπεδάκι 5×5, μια εμπλοκή σε μια επιχείρηση εστίασης όπου καραδοκούν «κοράκια» για να συνεταιριστούν με τον πλούσιο ποδοσφαιριστή – που μπορεί σε μια νύχτα να γίνει φτωχός.

Δεν είμαστε Βραζιλία να έχουμε ακραίες μορφές πλουτισμού και εξαθλίωσης την ίδια στιγμή αλλά η χώρα μας κρύβει πολλές ιστορίες που προσιδιάζουν σε αυτές των μεγάλων ονομάτων του εξωτερικού. Γιατί η καριέρα του ποδοσφαιριστή είναι μικρή, στα 36 του όταν σε άλλα επαγγέλματα ξεκινάει η καθιέρωση ο ποδοσφαιριστής είναι κάτι σα «συνταξιούχος» χωρίς σύνταξη και η χρεοκοπία καραδοκεί. Ο Ρομπέρτο Κάρλος το δήλωσε. Πολλοί το κρύβουν.